EŞanlam söZLÜK Əl yazma fars-ereb-türkce 07-2014 1393 Başlıq 30 170 Bey Hadi tebriz




Yüklə 11.31 Mb.
səhifə76/125
tarix23.02.2016
ölçüsü11.31 Mb.
1   ...   72   73   74   75   76   77   78   79   ...   125

müncəmid buzul. heç əriməyən buz kütləsi. donsuq. donmuş. camid.

müncəmid kip. sıx. bərk. münəqid. bəstə.

müncəmid tonqlaq. donqlaq. donaq. donuq. tonuq. tonuş. donuş. buzlamış. yığlanmış (> yaxlanmış. yax(fars) < yığ).

müncər olmaq sonuclanmaq. tamanmaq. nəticələnmək.

müncmid olma donma. donuş. buzlama. buzlanma. buzlanış. buzlantı. buzaltı. buz tutma.

mundar ilik onurğa, onğurğa iliyi.

mundar batıraq. pis. bələşli. geçgin. keçgin. pis. nəcis. cigə. cigək. batıl. arın, aras, təmiz olmayan : qamıq. qarmıq. qatıq. qartıq. əsgik, alçaq, bulaşıq, alalı, alada, irgənc, çirkin kişi, nərsə. yaramaz. pəlid.

mundarlamaq cigələmək. cigəkləmək.

mundarlamaq cigələmək. cigəkləmək.

mundarlaşmaq cigəkləşmək. cigələşmək.-geçgin söz..

mundarlıq nəcasət. batıltıq. pislik. çılpaq.-çılpağın çıxardı : bütün pisliğini araya çıxardı.

mündəric yer alan. bulunan.

mündəricat qapas. qapsaq. fehrist. möhtəvi.

mündərisat pasruq. yıqıntı. yıxıntı. yıxu.

münəbbətkar qaqayan. qaqıyan. qaqıcı. taxlayan. taxıyan. taxıcı. qaşlayan. qaşqaqan. qaştaxan. göməçi. gömüçü. gömən. göməyən. gömləyən. nərsiyə inci daş taxan, döyən. nənərsəni oyub, dəğərli daş, qaş, qızıl gümüş yerləştirən.

münəccim gömüt. albaş. elbaş. alim. yetim. qanaq. yanaq. bilgin. bilgit. bilir. bilici. tanışman. danışman. tanuq ərdi. ərgit. ərmiş. qanqut. anqut. görgüt. arif. şeyx. danqa. baxcı. baxşı.

münəccim savrunçu. cavrınçı. ovsunçu. arvaş. arqaş. şaman. falçı.

münəccim yorucu. yumcu. falçı.

münəccim yorucu. yumcu. falçı.

münəqid edmək otururtmaq. əkləmək. tutub saxlamaq. bağlamaq. toqif edmək. zəbt edmək.

münəqid olmaq kipləşmək. sıxışmaq. bərkişmək. bəstənmək. müncəmid olmaq.

münəqid kip. sıx. bərk. bəstə. müncəmid.

münəqqid sınçı.

münəqqid sınçı.

münəqqid təngitçi. təngitçi. tənqidləyən. dənləyən. dənğləyən. danğlayan. danlayan. danğatan (< dan : danğ : dən : dənğ : nuxdə). ilişdirici. iliştirmən. intiqadçı.

münəsib asuvlu. əlverişli. iyi. gözəl. uyqun.

münəsib gəlişüvlü. uyqun. əlverişli. maqbul.

münəsib orunlu. yerində. uyqun.

münəsib tıyınşlı. uyqun. yaxışır.

münəsib yönü bardı. yeri var. uyqun.

münə'tif bükülgən.

münəvvər ışınlı.

münəzzəm böyük. ulu. iri. cüssəli. möhtəşəm.

münəzzəm dərilmiş. dərili. sıralı. düzənli. arsat. biçimli. toplu. dərli toplu. düzənli. yığcam. qaydalı. düzgün. bərabər. müsəttəh. aydın.-na münəzzəm olmaq : axsatmaq.

münəzzəm düzgün. sırqın.-kiçik, arın, duzlu, düzgün, gözəl olan nərsə : incik. inci kimi : mərcan, dürr kimi.

münəzzəm münsəcəm. insicamlı. tutumlu. tutuşlu. tutarlı. tutaşlı. uyumlu. uyuşlu. uyqunc. bağdaşlı. düzgün. düzşük.

münəzzəm qurlu. qoşlu. düşənə. dizə. yarşıq. yasıq.

münəzzəm qurlu. qoşlu. düşənə. dizə. yarşıq. yasıq.

münəzzəmsizlik tutumsuzluq. tutuşsuzluq. tutarsızlıq. tutaşsızlıq. uyumsuzluq. uyuşsuzluq. uyşumsuzluq. uyqunsuzluq. bağdaşsızlıq. düzgünsüzlük. düzüşsuzlük. münsəcəmsizlik : insicamsızlıq.

münfəcir edmək patlatmaq. çatlatmaq.

münfəcir olma patlama. patlayış. patlatı. püsürüş. püsürü. püsürmə. püsürtü.

münfəcir olmaq patlamaq. çatlamaq.

münfəil olmaq gücənmək. tutulmaq. darılmaq. çetəlmək. çəkilmək.

münfəil edilgin. qılınqın. qayrılqın. edinlənən. təpgilənən. pəsiv. tərsirə açıq olan. soğuq. donyağı. ilgisiz. istəksiz. maraqsız. kovasız. durqun. meyilsiz. əğimsiz. maraqsız. qayğısız. quru. sakin. əlaqəsiz. buzdaş. daşbuz. cansız. qatıq. sərt. qırt. edgisiz. batlıq. yatqın. yatışmış. tutqun. toqtun. yanğsız. təpgisiz. həyəcansız. qımıltısız. hərəkətsiz. axımsız. tutumsuz. oturuq. çökük. səssiz. qeydsiz. xunsa. eyləmsiz. pəsiv.

münfəil təpgisiz.

münfəil yatuq.

münfəil yatuq.-münfəil olmaq : gücənmək. tutulmaq. darılmaq. çetəlmək. çəkilmək.

münfəillik edilginlik. qılınqınlıq. pəsivlik.

münfəricə kövtük (< kov. kava : oyuq. açıq). açıq. gen.-münfəricə zaviyə : kövtük bürc.-münfəricə zaviyə : geniş açı.

münfərid olmaq ayrılaşmaq. ayrılmaq. təklənmək.

münfərid ayrı. tək.-məhlədən ayrı bir ev.

münfərid ayrılmış. birindək. ayrı.-təcrid, münfərid olmaq : kimsəyə uymamaq. ayrılanmaq.

münfərid boydax. subay. tək. yalnız.

münfərid boydax. subay. tək. yalnız.-münhərif olmaq : qışmaq. qaymaq. qıyşıqmaq. qıyqışmaq. qıyışmaq. qayışmaq. azmaq. bir ortamdan, yoldan əğilib, yana düşmək.

münfərid təkəv. taqa. təkə. təkinə. bir tək.

münfəridən ayrıca. ayratın. başqaca. müstəqillən.

münfərit ençi.

münfəsil edmək təkşirmək. ayırmaq.

münfəsil fasiləli. ayrıq. ayrıqlı.

münfəsix solpuq. solmuş. solqun. soluq. saluq. sozuq. sozaq. parsud. pülə. pürük. lafa. tirit.

münhədim yıxılma. yıxılış. bitmə. bitiş.

münhədim yıxılmış. yıxı. axmış.

münhəl -münhəl ettirmə : çözmə. ititü.-münhəll, müzməhil, zayil olmaq : dağılmaq.

münhəllik çözgürlük. çözgürüşlük. ərinişlik. ərnişlik. ərginişlik. pozluşluq. pozquluşluq. dağışlıq. dağqınışlıq. inhilallıq : inhilaliyyət. həll oluşluq.

münhəni -hər nəyin əğrisinə, büküyünə, sapıqna, yayıqına, yazıqına, yozuquna, münhənisinə, inhiraflısına, münhərifinə deyilir : əğrib. ərib. əğrik. əğik. əğri. qıyqac. qayğıc. qayğac. qeyqac. qeyqıc. kəc. kəj.

münhəni büklüm. bükülüm. hörmə.

münhəni əğri. iğri.

münhəni əğri. yayıq.

münhəni əğri.-ışıq əğrisi : ışıq münhəni.-yol əğrisi : yol münhəni.

münhəni enləm.

münhəni qapaq. qabaq.

münhəni qopsık apsis. qovs.

münhəni qosıq. qovus. qısıq.

münhəni tübən. tümən. tibən.

münhəni yaya. kəmani.-nərsənin bıraxdığı düz, əğri, yaya, devir çevir, ziqzaq cızığı, xətti : dönəcə. dönəncə. qırafik cızıq, xətt.

münhəni yayaq. yayqa. əğri. əğrik.

münhəni yaylı.-ortadan biçilən, kəsilən ağacın, bir yanı yaylı, münhəni olan iki bölüyün hər biri : qapaq. qabaq.

münhərif edmək dəğişmək. saptırmaq. əvəzləmək.-sözü saptırma.

münhərif olmaq pozunmaq. pozqunmaq. yazqanmaq. azqanmaq. yozqanmaq. yazqınmaq. yazıqlanmaq.

münhərif olmaq qışmaq. qaymaq. qıyşıqmaq. qıyqışmaq. qıyışmaq. qayışmaq. azmaq. bir ortamdan, yoldan əğilib, yana düşmək.

münhərif -hər nəyin əğrisinə, büküyünə, sapıqna, yayıqına, yazıqına, yozuquna, münhənisinə, inhiraflısına, münhərifinə deyilir : əğrib. ərib. əğrik. əğik. əğri. qıyqac. qayğıc. qayğac. qeyqac. qeyqıc. kəc. kəj.

münhərif -inhirafa çəkmək : münhərif edmək : yazqamaq. yazqatmaq. azqamaq. azqatmaq. yozqamaq. yozqatmaq. yazqımaq. yazqıtmaq. yazıqlatmaq. pozqutmaq. pozmaq.

münhərif -münhərif, inhiraflı olmaq : yolun itirmək. yavmaq. yağmaq. ağmaq. yazmaq. azmaq. savmaq. cavmaq. sapmaq. çapmaq. cavıqmaq. savıqmaq. yavıqmaq. yağıqmaq. ağıqmaq. yağıqmaq. sapıqmaq. çapıqmaq. azıqmaq.

münhərif azıt.

münhərif azıt. çantur.

münhərif çantur.

münhərif əğri.

münhərif sapıq. çapıq. çaşıq. avlaq. iğfal olunmuş.

münhərif sapqan. burmalaçı. sapıq. cayıq. caymış. sapıq. sapıq. çarpıq. sapıq. qaçıq. anormal.-sapıq, çarpıq, tərs anlayışlı : kəj fikirli.-münhərif edmək : burmalamaq. bükmək. burmaq.

münhərif yazqa. azqa. yozqa. yazıq. pozuq.

münhəsir özgü. özə. özəl. xass. məxsus.

münhəsir özgü. özə. özəl. xass. məxsus.-münsərif edmək : çındurturmaq : çanturmaq. caydırmaq.

münhəsirən çəkli. ayrıbaşaq.-bu ayrıbaşaq siz üçündür.

münhəsirən yalınğ. yalın. yalnız.

münhət çuxur. alçaq. alşaq. çevrəyə görə aşağda olan. engin. ingin.

münhəzim edmək sındırmaq. pozmaq.

münhəzim məğlub. pozğun.

münhəzim qaçqaq. qaçtaq. qaçqın. qaçıcı. qaçaq. fərari.

munis olmaq alışmaq.

munis olmaq əmikmək.

munis olmayan ğeyrimunis : ğeyrimə'nus. əmiksiz. aşılınmamış. alışılmamış. ünsiyyətsiz. yatqınsız.

munis başqalarına çabuq ısınan. əmik. aşılmış. alışılmış. ünsiyyətli.

munis iləş. iliş.

munis öğrüq. cana yaxın. əl üstündə tutulan.

munis öğürsək.

munis öğürsək. öğrüq. cana yaxın. əl üstündə tutulan. qonat. cana yaxın. tinlər. dinlər. tərbiyəli. müti. tinqlayu. söz dinləyən.

munis qonat. cana yaxın.

munis tinlər. dinlər. tərbiyəli. müti.

munis tinqlayu. söz dinləyən.

munis yapa gələn. uysal.

münkəşif yetinmiş. gəlişgin.

münkəsir qabili inkisar. qırılqan. qırılabirlir. sınabilir.

münkir tanqu. anid.

münqəbiz olmaq çənginmək. çəng olmaq. qasınmaq. qasılmaq.

münqəbiz olmaq qasıqmaq. qasılmaq. qasınmaq. qasışmaq. sıxışmaq. bərkikmək. bərkilmək. bərkinmək. bərkişmək.

münqəbiz gərgin. tarınmış. sınırlı. çalız. çalaz. dincsiz. qolay olmayan. çətin. işgilli. həyəcanlı. qasıq. qasqıq. qısıq. qısqıq. sıxıntılı.-münqəbiz olmaq : qasılmaq. gərginmək. gərilmək.

münqəbiz qapanıq. tutuq.

münqəbiz qasıq. sıx. bərk.

münqəbiz sıxılmış. turqun.

münqəbiz tutqun. tutğun.

münqəlib olmaq başayaq olmaq. dəğişmək.

münqəlib tışqarı. tısqarı. təsqərı. tərsinə. çəpə. mə'kus. vajqun. vajqun.

münqəriz olmaq çökmək. batmaq. pozulmaq.

münqəte aralı. qırıq. kəsik. ayrı. tək.-məhlədən ayrı bir ev.

münsəcəm insicamlı. 1. tutumlu. tutuşlu. tutarlı. tutaşlı. uyumlu. uyuşlu. uyqunc. bağdaşlı. düzgün. düzşük. 1. axışlı. axıclı. axarlı. axqın. yürşük. yürük. yerşil. yerişli. yerik. yumşaq. açıq. yüngül. ayıl sayıl. düşnüklü. rəvan. səlis.

münsəcəmlik insicam. 1. tutumluq. tutuşluq. tutarlıq. tutaşlıq. uyumluq. uyuşluq. uyqunluq. bağdaşlıq. düzgünlük. düzüşlük. 1. axışlıq. axıclıq. axarlıq. axqınlıq. yürüşlük. yürüklük. yerişlik. yeriklik. rəvanlıq. səlislik.

münsəcəmsiz insicamsız. 1. tutumsuz. tutuşsuz. tutarsız. tutaşsız. uyumsuz. uyuşsuz. uyşumsuz. uyqunsuz. bağdaşsız. düzgünsüz. düzüşsuz. 1. axışsız. axıcsız. axarsız. axqınsız. yürüşsuz. yürüksüz. yerişsiz. yeriksiz. rəvan, səlis olmayan.

münsəcəmsizlik insicamsızlıq. 1. tutumsuzluq. tutuşsuzluq. tutarsızlıq. tutaşsızlıq. uyumsuzluq. uyuşsuzluq. uyşumsuzluq. uyqunsuzluq. bağdaşsızlıq. düzgünsüzlük. düzüşsuzlük. 1. axışsızlıq. axıcsızlıq. axarsızlıq. axqınsızlıq. yürüşsuzlük. yürüksüzlük. yerişsizlik. yeriksizlik. rəvan, səlis olmamaqlıq.

münsəcim tutarlı. dəngli. dəngəli. uyumlu. uyşumlu. uyuşumlu. əşit. muvazinəli. uyqunuşlu. çəlşiksiz. çəlişiksiz. çəlişksiz. çalşıqsız. bütün. düzgün. ğeyri mütənaqiz.

münsərif edmək çındurturmaq : çanturmaq. caydırmaq.

münsərif olmaq bükünmək. vazkeçmək. dönüşmək. döngəmək. dönmək. çönmək. insiraf edmək. bükünmək. vazkeçmək. insiraf edmək.

münşi bitikçi. katib. qeyidləyən. müqəyyit. imbar. imbarçı. imləc. imləyən.

münsif içikli. içgin. kültüklü. ardun. vicdanlı. insaflı. tanqac. tənqəş. təngir. dəngə. tənğçil. dəngiz. adil. ədalətli. insaflı. yarşı. yarçı. davər.

münsif, ədalətli, adil olmaq dəngizləmək.

münsifi düzəl. ədaləti.

münsiflik dəngsərlik. dinsirlik (< dənğ). doğruluq. həqqaniyyət.

müntahasız sonsuz. sonrasız.

muntaj edmək qurmaq.

muntaj olunmuş quraşıq. quraş.

muntaj qonat.

muntaj qoşu.

muntaj qurup taxma. quraş. qurlaş. qurşaq. quraşım. quraşma. quraşdırma. qurqu. birikdirim. birikim.-muntajçı : quraşçı. quraşdıran. quraşdırıcı.

muntaj qurup taxma. quraş. qurlaş. qurşaq. quraşım. quraşma. quraşdırma. qurqu. birikdirim. birikim. qonat. qoşu. soquş. soxuş.-muntajçı : quraşçı. quraşdıran. quraşdırıcı.-muntaj olunmuş : quraşıq. quraş.muntaj edmək : qurmaq.

muntaj soquş. soxuş.

müntəbəq omayan örnəşiksiz. örənşsiz. uynaşsız. uyumsuz. uyumayan. dəngsiz. dəngəsiz. dəngəşsiz. taylaşsız. tayışsız. tayçeşit. taydüşüt. taylaşmaz. cürçeşit. cürdəşməz. intibaqsız.

müntəbəq, mutabiq olmaq tutuşmaq. uymaq. intibaq edmək. uyqun düşmək : dəngişmək. yaxışmaq. yaraşmaq.

müntəbəqsizlik örnəşsizlik. örənşsizlik. uynaşsızlıq. uyumsuzluq. uymazlıq. dəngsizlik. dəngəsizlik. taylaşızlıq. taylaşsızlıq. tayışsızlıq. tayçeşitlik. taydüşütlük. tayşamazlıq. cürçeşitlik (< cür + dış). cürdəşizlik. intibaqsızlıq.

müntəcc olmaq sonuclamaq.

müntəha son. bitim. qısıt. nəhayət. duruq. doruq. (1. < durmaq. 1. < tuqur. toqur : düğün. ). son. uc. qayət.-ucuna vardıq.

müntəhi olmaq sonlanmaq. bitinmək. qurtanmaq. başa vurulmaq. sonuclamaq.

müntəqid qazıçı. intiqad edən.-yazıçı, işi qazıçılığa vurdu.

müntəqil edən naqil. ilətgən. çatdıran. çatışdıran. yetdirən.

müntəqil olmaq geçmək.

müntəsəb edmək edmək. nisbət vermək. vurqunmaq. vırqınmaq. bağlanmaq. bağlılıq göstərmək.-qonşunu oğru edmə : tutma.

müntəşir -müntəşir olmaq : dağılmaq.

müntəxəb sayıl. seçilmiş. seçgin. sayılan. seçilən. seçgin. saylanqan. saylanan. sayılqan. sayılan. sayın. dəğərli. hörmətli. seçilmiş. seçmə.

müntəxəbat seçmə yazılar.

müntəxəbə saylanğan. seçilən.

müntəzəm çıntı. doğru. düzgün. düzənli. tizivün. tərtipli. dərli toplu. məzbut. turalıq. düzgün. sırqın. güllü. düzqün. iyi durumda. pürüzsüz. budaqsız. düzgün. çəkmə. dizili. düzülü. düzənli. sıralı. qatarlı. mürəttəb. quramlı. quramlı. yoluna qoyulmuş. mürəttəb.-düzgün iş. düzgün bağça.-kiçik, arın, duzlu, düzgün, gözəl olan nərsə : incik. inci kimi : mərcan, dürr kimi.-çəkmə burun.-düzü düzü, dizi dizi sıralamaq, səfləmək, qatarlamaq, rədifləmək, müntəzəm edmək : diziləmək. düzüləmək.

muntəzəm düzgün. ovat. uvat.

muntəzəm düzgün. ovat. uvat.

müntəzəmlik düzənlilik. çəkidüzən. düzgünlük. dərlitoplu. qılıq biçik. intizam.

müntəzəmsiz tutumsuz. tutuşsuz. tutarsız. tutaşsız. uyumsuz. uyuşsuz. uyşumsuz. uyqunsuz. bağdaşsız. düzgünsüz. düzüşsuz. münsəcəmsiz. insicamsız.

müntəzir olmaq bəklənilmək.

müntəzir olmaq gödəzmək. gözətmək. güdmək. qöz atmaq. qözətilmək. göz edilmək.

müntəzir olmaq gözətilmək. göz edilmək. qödəzmək. gözətmək. güdmək.

müntəzir duyuk.

müntəzir duyuk.-müntəzir olmaq : gödəzmək. gözətmək. güdmək. qöz atmaq. qözətilmək. göz edilmək.

müntəzir gözəti.

müntəzirə olmayan ğeyri müntəzirə : umulmaz : umulmadıq. gözlənməz. bəklənməz.

müntəzirlik qaraşma. qaraşıq. qaraşış. gözləmə. gözətləmə. gözətləyiş. gözyolalıq. intizar. mütərəssid.

münzəvi edmə soyutlama.

münzəvi edmək soyutlamaq.

münzəvi alışmaz. bağdaşmaz. büktürü. çəkili. çəkişgin. çəkik. çəkgin. dirlişiksiz. gizik. içədönük. içədönüş. içəqapanıq. içəqapanış. keçimsiz. keçiniqsiz. kərik (< kərmək. kəsmək). küncənik. qaynaşmaz. qırağsın. qıranlanıq. qırıq. qopqun. qapanıq. sinik. soyut. uyuşmaz. yalnız. yalsın. yalzın. quşəgir. imtizacsız.

münzəvi sayak. yekəmən. daralıq.

münzəvi sayak. yekəmən. daralıq.

münzəvi yanğırt.

münzəvilik sevən inziva tələb. maaşirət sevməyən. qatılmaz.

münzəvilik çəkiklik. çəkginlik. alışmazlıq. bağdaşmazlıq. dirliksizlik. dirlişiksizlik. giziklik. içədönüklük. içədönüklük. içədönüşlük. içəqapanıqlıq. içəqapanışlıq. keçimsizlik. keçiniqsizlik. küncəniklik. qapanıqlıq. qaynaşmazlıq. qırağsınlıq. qıranlanıq. qırıqlıq. qopqunluq. qopuqluq. siniklik. uyuşmazlıq. yalzınlıq. yalzınlıq. giziklik. inzivalıq. quşəgirlik. imtizacsızlıq.

muqabil edmək qarşılaşdırmaq.

muqabil dəgər. maadil.-işin dəgərin tap.

müqabil ötrü. qarşı. əvəz.

muqabil qarşı. annaç. yamac.

muqabil qarşıt. qarşış. tərs. tərsit. ru bə ru. qarşı. annaç. yamac. qarşılıq. qarşı. döş. qarşı qarşıya. qarşıt.-muqabilində : qarşı.-bu iyiliyə qarşı nə edməli.-dər muqabile : qarşılığında.-tərəf muqabil : qarşı tat. qarşı tay.-tərəf muqabillər : qarşı taxım.

muqabil tınıq. tiniq. üzəüz. üzbə üz. qarşı.

muqabil tutaş. qarşı.

muqabilə edərək üzləştirərək. üzləşərək.

muqabilə edmək tutşdurmaq. ötgərmək.

muqabilə 1. yarışma. yarş. yarış. qoşqu. qoşuğ. rəqabət. musabiqə. 1. qarşılaşdırma. 1. qarşılıq.-muqabilə edmək : qarşılamaq.-muqabilə edmək : üz üzə gəlmək. daşlaşmaq. dəşləşmək. əşləşmək. əşitləşmək.

muqabilə iləşik.

muqabilə iləşik.

muqabilə, muxalifət edmək dirənmək. dayanmaq. qarşı durmaq.

muqalitəçi məğlətəçi. yanıltıcı. qandırıcı. aldatıcı. duyaran. duyarıcı. çalqaçı. çalaçı. səfsətəçi.

muqatiə kəsişmə. peymankarlıq. kəsmə. qabala. qapala. qapal. qabal.-muqatii’yə, kəsmiyə almaq : muqatii’yə göttürmək : kəsmiyə, qabal almaq. qabala almaq. qabalamaq.-bu yapını neçiyə qabalaya verirsin.-qabalayla işləmək, hammının işi değil.-peymankara, muqatii’yə, kəsmiyə vermək. bir işi topdan yaptırmaya vermək. qabala vermək.

müqatiə kəsә.-~ vermək : kəsmək. kəsәyə vermək. bir şeyin hasılın öncədən götürü olaraq satmaq.-kəsici : müqatiəçi.-kəsim kəsmək : müqatiə edmək.

müqatiə kəsә.-müqatiə vermək : kəsmək. kəsәyə vermək. bir şeyin hasılın öncədən götürü olaraq satmaq.-kəsici : müqatiəçi.-kəsim kəsmək : müqatiə edmək.

muqatiəçi muqatiəkar kəsişçi. götürücü. götrücü. götürən.

muqatiəkar dunçu. topçu. toptançı.

muqatiəkar muqatiəçi. kəsişçi. götürücü. götrücü. götürən. dunçu. topçu. toptançı.

muqavilə antlaşma. sözləşmə. toquvar. saziş.

muqavilə antlaşma. sözləşmə. toquvar.sözləşmə. kontırat. saziş.

muqavilə kəsəmət. anlaşma.

müqavilə söyləşmə.

müqavilə söyləşmə.

muqavim ağacayaq. yorulmaq bilməyən. hərəkətli. dayanıqlı.

muqavim cidam. durşut (< durmaq). dözüm. cidamlı. durşulu. (< durmaq). dözümlü. göğüslü. döşlü. taqətli. təhəmmüllü. mütəhəmmil. muqavimətli. muqavim. dayanıqlı. dayanımlı. dayanışlı. dayanqan. dirəngən. qatılığın saxlayan. qatıqan. əriməz. sıvıqmaz. suyuqmaz. yumşamaz. muqavimətli. dirəncli. dayanıqlı. dik. təhəmmüllü. mütəhəmmil. sdözümlü. dözəmli. çəkimli. dayanışan. taqətli. arsılmaz. sığışlı. sığımlı. sığıqlı. səbirli. istiqamətli. köndümlü. çöndümlü. döndümlü. dayanaqlı. dayanıqlı. dayanımlı. dayanışlı. dayanqan. dayınaqlı. dayınıqlı. dayınımlı. dayınışlı. dayınqan. dayanan. duraqlı. qala. qalaq. cıdaq. cıdal. durumlu. dayamlı. dayaqlı. dözümlü. üzülməz.

muqavim dayanıqlı.tutumlu. sağlam.

muqavim daynaqlı. çiqildəm. cıdamlı.

müqavim qalğan.

muqavim qataq.

müqavim qatmər. qatıl. qatlı.

muqavim qayğan. boyunsımayaz.

muqavim tirəng. tirng.

müqavim turqan. durğan. tayqan. çalışqan.

müqavim turqan. durğan. tayqan. çalışqan.

muqavimət edilmək göğüslənmək. dirənilmək. dözmək. tablanmaq. dayanmaq. tikənmək. dikənmək. dayanmaq. dayqanmaq. dirənmək. qarşı qoymaq.

muqavimət edin qarış qoyun.-kiçik uluq duruşmaz, qırqı sunqır qarışmaz : qırqı sunqura muqavimət edəmməz.

muqavimət edmək çıqdamaq. cıdamaq (< cıq. çıq. tıq. tuq : bağlı. bərk, iti olan nərsə). bağalanmaq. bağadurlanmaq. dayanmaq. daynaqlamaq.

muqavimət edmək dartınmaq. titmək. muxalifət edmək.

muqavimət edmək göğüsləmək. dirənmək.

muqavimət edmək göğüsləmək. sinə gəlmək. qarşı dayanmaq. muxalifət edmək.

muqavimət edmək muqavimət göstərmək : qarşı durmaq. tərslənmək. inada qalxmaq. qarşı durmaq. dirilmək. dirəlmək. dinəlmək. qarşı durmaq. dayamlamaq. dayaqlamaq.

muqavimət göstər bəktur. bərk dur : qeyim qal. qalın.

muqavimət göstərmək dayanışmaq. dayanmaq. dözmək. dözəmək. çəkmək. taqət gətirmək. təhəmmül edmək. mütəhəmmil olmaq. sarsılmamaq. sığışınmaq. sığımlanmaq. sığıqlanmaq. səbir, istiqamət edmək.

muqavimət göstərmək dirənmək.

muqavimət göstərmək tirəmək. tirgənmək. dirənmək. dirkəlmək. dirçəlmək. dayanmaq. tayanmaq.

muqavimət göstərməmək qarışmaqmaq. qarşı qarşıya durmamaq. qarşı qoymamaq.

muqavimət -nərsənin durmasın, dayanmasın, muqavimətin çoxaldan : qatıl. güclədən. cıdamladan. möhkəmlədən. müqəvvi. qəvilədən. təqviyətli.

muqavimət artmaqlıq. dayanış. dirəniş.

muqavimət cıdam. dura. dayanıq. buyan. dayanış. dayanıc. dayanac. dayanıc. dayanma gücü. dirəniş. dirənic. dirəncə. dirənəc. dirənmə gücü. dirənc. tab. dözüm. dirəniş. dirənc.dirinc. dirənc. dirəniş. qarşılık. duruv. çıdamduluk.dura. tutum. qərar. dözüm. səbr. istiqamət. gəriş. dayanış. göğüsləmə. dirənmə. dirənc. gərilim. dirənmə. dirənc. dayanıq. dirəncmə. dirəniş. dirənti. dirənim. bəkinmə. bərkinmə. bəkiniş. bərkiniş. bəkinişmə. bərkinişmə. bəgginişmə. israr. sırtıq. üzdən gedməz. qaraastar. qarastar. inad. yerində, sözündə durma. üstələmə. israr edmə. sabit durma. müsirr olma. cidam. duruş (< durmaq). qeyrət. çaba. qarış. qaraş. duruş. qayğat. qayğıt. boyunsımayazlıq. turnuq. durnuq. durumluluq. dayanış. cidam. ciğdam. yatqa. yata. dayanma.

muqavimət dayanıq. buyan. dirəniş. dirənc. dirinc. qarşılık. duruv. çıdamduluk. gəriş. dayanış. qarış. qaraş. duruş.-muqavimət edin : qarış qoyun.-kiçik uluq duruşmaz, qırqı sunqır qarışmaz : qırqı sunqura muqavimət edəmməz. qayğat. qayğıt. boyunsımayazlıq. yatqa. yata. dayanma.-muqavimət göstərmək : qarışmaq. qarşı qarşıya durmaq. qarşı qoymaq.-muqavimət göstərməmək qarışmaqmaq. qarşı qarşıya durmamaq. qarşı qoymamaq.-muqavimət göstər : bəktur. bərk dur : qeyim qal. qalın.

muqavimət dirəniş.

müqavimət duram. uğur : cıdam. paydal.

müqavimət duram. uğur : cıdm. paydal.

muqavimət qayğat. qayğıt. boyunsımayazlıq.
1   ...   72   73   74   75   76   77   78   79   ...   125


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azrefs.org 2016
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə