EŞanlam söZLÜK Əl yazma fars-ereb-türkce 07-2014 1393 Başlıq 30 170 Bey Hadi tebriz




Yüklə 11.31 Mb.
səhifə67/125
tarix23.02.2016
ölçüsü11.31 Mb.
1   ...   63   64   65   66   67   68   69   70   ...   125

xəbərçi casut. qolçər.

xəbərçi casut. qomsi.

xəbərçi dilbaraq.

xəbərci muxbir. tiltəppə.

xəbərçi qovqunçu. çapar. ulaq.

xəbərçi sözçü. jurnalist.

xəbərçi taqsaçı. casus. ajan.

xəbərçi tilçi. casut. savçı. savaç.

xəbərçi uçur. casut. casus.

xəbərçi yamçı. çapar. tatar. qasid. müjdəçi.

xəbərdalıq edmə bildirmə. bildiri. bəlləmə. bəlləti. duyduru. duyuru. sezdiri. eşittiri. anlatı. anlatma. çıxarma. açıqlama. savlatı. savlama. e'lam. xəbər vermə.

xəbərdar edmək bildiritmək. savlamaq. savalamaq. çavlamaq. xəbər vermək.

xəbərdar olmaq bilgi edinmək. bilgilənmək..

xəbərdar bilən..

xəbərdar bilqiç. ağıllı. hakim. savlı. bilgili. savlı. savalı. çavlı. xəbərli.

xəbərdarlıq -xəbərdarlıq edmək. xəbər vermək. təkinmək .-təkinmədən girdilər.-təkinmədən gələn qonağ umduğun, bulduğun yeyər.-xan tapına təkindilər : xan qulluğuna keçməyə izin istədilər.

xəbəri olmaq savınmaq. bilmək..

xəbərin olsun ki savın ki. bil ki..

xəbərləmə qulaqlandıru. bildiri. e'laniyyə. yetirmə. yetişdirmə. çatırma. çattırış. çattırıt. çattırma. çatdırtma. bildirmə. bildiriş. bildirit. bildirmə. bildiriş. bildiri. bildirit. carlama. yayma. yayratma. carlama. üzləştirmə. çaşırma. açma. duyurma. aşqarlama.

xəbərləmək bilindirmək. bildirmək. çaxdırmaq.

xəbərləmək duyurmaq. duyqurmaq. duyqatmaq. dinərtmək. dinlətmək. aldırtmaq. eşitirmək. eşittirmək. e'lan, istehzar, ittila', e'lam edmək, vermək. bildirmək. açıqlatmaq. anlatmaq. bəlirtmək. sezdirmək. savamaq. savuşlamaq. çavuşlamaq.



xəbərləmək yaymaq. savlamaq. çavlamaq. pəxşləmək. nəşrləmək. e'lanlamaq. e'lam edmək.

xəbərlənilmək eşitilmək. istehzar, ittila', e'lan, e'lam olunmaq, verilmək. bildirilmək. bilginilmək. bəllənilmək. sezinilmək. savlanılmaq. savuşlanılmaq. çavuşlanılmaq. öğrənilmək.

xəbərlənmə bilgəşmə. bilgənmə. bilşinmə. savlınma. öğrənmə. öğrəşmə. aşınma. tanışma. ittila'. bilmək istəmə. bilsinmə. edsinmə. oluqsunma. duysunma. soranma. istixbar.

xəbərlənmək xəbərləşmək. bilmək istəmək. bilsinmək. edsinmək. oluqsunmaq. duysunmaq. soranmaq. istixbar edmək. öğrənmək. eşitilmək.

xəbərlər bilikət. olaylar. həvadis.

xəbərlər çavız. savız. əxbar. əxbar. güncəl. günlük olay. güncülük..

xəbərləşçi istixbarçı. savlaşçı. soraşçı. sorağçı. soruşçu. sav bilgi, xəbər ətər, ittilaat mə'lumat toplayan. öğrəşinçi. öğrəginçi. öğrətinçi. bilgişinçi. bilgitinçi. bilginişçi. bilgşinçi. bəlginişçi. bəlgişinçi. bəlgitinçi. bəlgişinçi. istixbaratçı.

xəbərləşmə bildirişim. bilmək istəmə. bilsinmə. edsinmə. oluqsunma. duysunma. soranma. istixbar. savlaşma. soraşma. soruşma. soruşuş. sav bilgi, xəbər ətər, ittilaat mə'lumat toplama. bilgitiniş. bilginişmə. bilgşinmə. bilgişiniş. bəlgitinmə. bəlgitiniş. bəlgitişmə. bəlgişinmə. bəlgişiniş. öğrəşinmə. öğrəşiniş. öğrəginmə. öğrətinmə. istixbarat. istixbar. savlaşma. ilətişmə..

xəbərləşmək xəbərlənmək. bildirişmək. bilmək istəmək. bilsinmək. edsinmək. oluqsunmaq. duysunmaq. soranmaq. istixbar edmək. savlaşmaq. sözləşmək. ilətişmək. ilətşimək. iltəşinmək. iltəşişmək..

xəbərli olmama bilbəstik. bilməmə.-dümüklü sav : pis xəbər..

xəbərli bilgin. savlı. savlı. savalı. çavlı. xəbərdar.

xəbərnamə savlıq.

xəbərqozar sav salan..

xəbərqozari xəbər rəsani. ilətişmə. ilətişim. ilətşim. iltəşim. savlaşma. xəbərləşmə. ittila rəsani. sav salma. xəbər ajansı..

xəbərrəsani bildiri. iləti..

xəbərsiz iliksiz. bilgisiz. qapıl. ğafil. bağlı. savsız.-iliksiz yoxoldu : iz belə bıraxmadan yox oldu..

xəbərsizcə çaxdırmadan. bildirmədən. hissetdirmədən..

xəbərsizlər savasızlar. bilgisizlər. görgüsüzlər. qamqalatlar. qapqalatlar. cahillər. nadanlar.

xəbis sütsüz. yaman. soysuz.

xəbis yaman.

xəbt edmək xəbtələmək. gəptələmək. gəbteləmək < qaptatmaq. qapatmaq. bağlamaq.

xəbt çaş. yanlış. səhv. iştibah. yanlış. yanılma. yanlışlıq. çaş. çəp < sap ( < sapmaq). sapıq. doğru olmayan. əğri. səhv. qələt. yayaq. yayqa. xəta. iştibah.-başı yox, çaşı çox : başı yox, daşı çox.-yanlış, səhv, xəta, xəbt, iştibah edmək : sürçmək. sürüşmək. kavalamaq. qafalamaq. kafalamaq. (< kav). çaşmaq. yanılmaq. yahalmaq.

xəcalət çəkmək sıxılmaq. utanmaq.-xəcaləti : utancaq. uyancaq. qapanıq. sıxılqan. məhcub.

xəcalət çəkmək uyazımaq. utanmaq.

xəcalət utanc.

z asudə fikirlik .gümən\. gümənmə. gümənic. gümənim. gümənik. güməniş. güvcənəq. güvən bəsləmə. güvən. qıvanma. güvənmə. güvənək. güvənic. güvənim. qanıqma. qanıc. qanış. qanıt. qanım. qanıq. qanışma. qanışım. qanışıq. qanışıt. quralanma. quranma. quşqulanmama. quşqusuzluq. qorxusuzluq. alınma. alnıqma. arxayınlıq. dayanıq. dayanış. dayanma. daynalıq. daynaqlıq. doğursunma. doğursunuq. doğursunuş. əmin. əminik. əminiş. əminmə. içgin. içginmə. içginic. içginim. içginiş. içinmə. içinim. içiniş. inam. inamıq. inamıt. inamlıq. inanc. inanma. inanım. inanıc. inanış. inanıt. inantı. inaqma. inağış. inağım. inağıt. işən. işənc. işənic. işəniş. işənmə. işənti. ısınc. ısınış. ısınma. ıssınc. ıssınma. ıssınış. issinic. issiniş. issinmə. istinc. istiniş. istinmə. söyənmə. söykənmə. söykənc. söykəniş. söyənc. söyəniş. söyənic. (xatircəmlik. asudəlik. könül dincliyi. itminan. mütməin. e'timad edmə. mütməin olma).

z asudə xatir gümən\. gümənmə. gümənic. gümənim. gümənik. güməniş. güvcənəq. güvən bəsləmə. güvən. qıvanma. güvənmə. güvənək. güvənic. güvənim. qanıqma. qanıc. qanış. qanıt. qanım. qanıq. qanışma. qanışım. qanışıq. qanışıt. quralanma. quranma. quşqulanmama. quşqusuzluq. qorxusuzluq. alınma. alnıqma. arxayınlıq. dayanıq. dayanış. dayanma. daynalıq. daynaqlıq. doğursunma. doğursunuq. doğursunuş. əmin. əminik. əminiş. əminmə. içgin. içginmə. içginic. içginim. içginiş. içinmə. içinim. içiniş. inam. inamıq. inamıt. inamlıq. inanc. inanma. inanım. inanıc. inanış. inanıt. inantı. inaqma. inağış. inağım. inağıt. işən. işənc. işənic. işəniş. işənmə. işənti. ısınc. ısınış. ısınma. ıssınc. ıssınma. ıssınış. issinic. issiniş. issinmə. istinc. istiniş. istinmə. söyənmə. söykənmə. söykənc. söykəniş. söyənc. söyəniş. söyənic. (xatircəmlik. asudəlik. könül dincliyi. itminan. mütməin. e'timad edmə. mütməin olma).

z asudəlik (xatircəmlik. asudəlik. könül dincliyi. asudə fikirlik. itminan. mütməin. e'timad edmə. mütməin olma). gümən. gümənmə. gümənic. gümənim. gümənik. güməniş. güvcənəq. güvən bəsləmə. güvən. qıvanma. güvənmə. güvənək. güvənic. güvənim. güvəniş. güvənlik. qanıqma. qanıc. qanış. qanıt. qanım. qanıq. qanışma. qanışım. qanışıq. qanışıt. quralanma. quranma. quşqulanmama. quşqusuzluq. qorxusuzluq. alınma. alnıqma. arxayınlıq. dayanıq. dayanış. dayanma. daynalıq. daynaqlıq. doğursunma. doğursunuq. doğursunuş. əmin. əminik. əminiş. əminmə. içgin. içginmə. içginic. içginim. içginiş. içinmə. içinim. içiniş. inam. inamıq. inamıt. inamlıq. inanc. inanma. inanım. inanıc. inanış. inanıt. inantı. inaqma. inağış. inağım. inağıt. işən. işənc. işənic. işəniş. işənmə. işənti. ısınc. ısınış. ısınma. ıssınc. ıssınma. ıssınış. issinic. issiniş. issinmə. istinc. istiniş. istinmə. söyənmə. söykənmə. söykənc. söykəniş. söyənc. söyəniş. söyənic.

z ayid bağıt. bağlı. bağlı olan. mərbut. . asılı. dəğgin. ilgili. ilişgin. ilişgili. çəkgin. çəkili. çəkişgin. münasibətli. mərbut. irtibatlı. əlaqəli. əlaqədar. dayir. mütəəlliq. görəvli. daşıcı. daşıc. daşıyan. vəzifəli. sevgin. görək. aid. intisab olmuş. mənsub. mərbut. qatıq. qatlı. qaplı. bağıt. bağlı. bağdalı. kipli. kipəli. atıt. atılı. atalı. ilişli. ilişik. iləti. iləli. ilgəli. ilgili. ilnəli. dərik. düz. düzgün. dərəli. gəlir. ilgili. ilişik. ilişgin. əlaqəli. bağlı. əkli. taxılı. mərbut. mütəəlliq. münasibətli. race'. dayir. ilişik. ilgili. iləli. iləkli. ilətli. iltəli. ilgəli. ilgəli. ilintili. bağlı.-gəlinə görək, ayid nərsələr : gəlinət. gəliyət. gəlinlik.-kimə bağıt danışırsız.

z azimayiş arvın. arsın. ardın. sınav. sınağ. dənətim. imtahan. barlağ. yoxlağ. yoxlayış. arvın (< arıtlama). sınağ. imtahan. dənəmə. dənəyim. dənəy. dəringəv. barlağ. sınağ. sınav. çözümləmə. analiz. təcziyə. sınama. keçim, sınav, dənək. imtahan. sıxlama. sıxtama. sıxsama. sıxnaq. ( sıx <> qıs). qıstama. qıslama. qıssama. qısnaq. sınaq. sınav. sınaç. sınama. yoxlama. yoxlayış. yoxlanış. dənək. dənəyiş. dəniş. imtahan.

xəcalətli utanclı. usanclı. uyanclı. qapaqlı. qapaqlıq. qabaqlıq. üzlü. abırlı. məhcub.

xəcil, məhcub olmayan qabaqsız. qapaqsız. utancsız. usancsız. uyancsız. üzlü. açıq.

xədd betcan. hudut.

xədd izlik. çizgi. çəntmə. kərtmə.

xədd uğrı. uğur. yol. cizgi.-gün uğrusu : gün yolu. günün çıxandan batana qədər keçdiyi yol.-saman uğrusu : saman yolu. kəhkeşan.

xədəmat idarəsi qulluq qolu.

xədim iğdiş edilmiş. biçilmiş. bəcəl. əxdə. bəcəl. bıçıl.

xəfə qapanıq.

xəfəgi boğulma.

xəfələmək < qapamaq. öldürmək. cuncukdurmaq. durdurmaq. dondurmak (tün :qara. qır. sık rəng. ). tunqcukdurmaq. darıtmaq. boğmaq. qısmaq. sıkmaq.

xəfəqan qapacı. sıxıcı.

xəfəqançı boğan. boğucu.

xəfi gizli. örtülü. saxlı.

xəfif < kəvik. gəvik. kavuq. savuq (> səbok(fars). gəvrək. boş. yüngül. engil. alçaq. düşük. yumşaq. yeğni. kavaz. kavaf. kafkaz. yüngül. yufaq. yufqa. sığ. dayaz. dərin olmayan.-quru, gəvrək dadlı çeşiti : kavalaq. kavalaq. kavdalan. bisküvit.-yeğniyi yel alır, ağır yerində qalır. 1. uçuz. itməz. gücsüz. yumşaq. ağır basmıyan, olmayan.-yüngül bir əsim. 1. az.-dan yeməyin yüklülət, şam yeməyin yüngüllət. 1. itiliyi, çıxışı, dikliyi, sarplığı, az olan.-yüngül parça : kavraq. kavqaz.-yüngül yoxuş.-yüngül kişi.-yüngül davranış. 1. yormayan. sıxmayan. çətin olmayan.-yüngül iş.-yüngül uşaq : üzü yola, dincək uşaq.-yüngül hava.-yüngül yazı.-yüngül sözlü, süycü (şirin) dillim. 1. ciddi olmayan.-yüngül dosdun, yükü ağır olar.-yüngül tutsan, xoş gedər. 1. sıxıntısız. qayğısız. tasasız.-yüngül yaşam.-yüngül qazanc.-yüngül soru. 1. qolay. rahat.-ağır tutsan yıxılmaz, yüngül tutsan, yaxılmaz : yaşamın keçim, qazanc təməlin köklə, bəslə, soruların, gedişatın çox ağır, ciddi tutmayıb yandırma, zay eləmə, zəhrmar eləmə. 1. cıf. açıq sıçıq. yaxmaz. törə (əxlaq) yönündən pis olan. alçaq. əsgik. hobba.-yüngül qadın.-yüngül törəş : rəfdarlı. 1. önəmsiz.-bu ağır olayı, yüngül sıyrıqla (zərərlə) atladıq. 1. incə. yufa. yoxa.-yüngül geyim. 1. yoxsul. düşgül. düşmüş. parasız. züğürt.-yüngüllərə özün ol yardım.-yatarkən xəfif, yumşaq solumaq : mışıldamaq.-kavaz daş.

xəfif anıl. yavaş. sakin. ciqil. çiğil. yenik. yeğni. yüngül. sapaq. səpük. yeğni. qolay. yenik. yavaş.-xəfiflik : yenikçilik. qapık. yatık. iti olmayan; çağlamayan; qapalı. dinc. qolay. uyanık. diqqətli.-xəfif xəfif : ılqıt ılqıt. asda asda. ılım ılım. xımır xımır.-ılqıt ılqıt əsən yellər.

xəfif gənqəs. sığ. az. qolay.

xəfif kəv. yavaş. yumşaq.

xəfif yavaş. sikin.

xəfif yaynı. yeyni. yengil. yüngül. çapıq. səpük.

xəfif yupqa. yufqa. açıq. rəqiq. zayıf.

xəfifləştirmək xəfiflətmək. yeğnitmək. yengiştirmək. engiştirmək. yüngülləştirmək. kiçiştirmək. kiçimlətmək. kiçiklətmək. dəğər, önəm verdirməmək. önəmlətməmək. aldıratmamaq.

xəfiflətmək xəfifləştirmək yeğnitmək. yengiştirmək. engiştirmək. yüngülləştirmək. kiçiştirmək. kiçimlətmək. kiçiklətmək. dəğər, önəm verdirməmək. önəmlətməmək. aldıratmamaq.

xəfiflik yavaşlıq. ağırlıq. dirəng < duranğ (< durmaq).

xəfifsəmə yeğnisəmə.

xəfifsəmək yeğnisəmək. ağırsamamaq. önəmsəməmək. dəğər, önəm verməmək. aldırmamaq.

xəfifsəyiş yeğnisəyiş. yersəyiş. yengisəyiş. engisəyiş. yüngülsəyiş. kiçişsəyiş. kiçimsəyiş. kiçiksəyiş. alçasəyiş. alçaqsəyiş. düşürsəyiş. kəmsəyiş. korsayış. xarsayış. əsgisəyiş. yapaysəyiş. yıpsayış. yorsayış. üzsəyiş. kütsəyiş.

xəfiyyə alıçıq. alçıq. casut. casus.

xəfiyyə avçı. gizli savçı, görəvçi.

xəfiyyə gizli. örtülü. içrək. içlik. saxlı. qapalı. tınğçı. gizlicə söz dinləyən. gözcü. casus. qaraqulaq. güdücü. qulaqçı. casus. çavuş. xəbərçi.

xəfiyyən astın. yaşın. yaşırın. gizli. gizlin. əlatı. əlaltın.

xəfiyyən güdüdən. güdücə. örtüdən. altdan. gizlicə. gizirdən. gizqüdən. gizəmdən. basıqdan. gömüdən. kitmədən. bürküdən. büküdən. büklücə. qapıldan. saxlıca. saxlıdan. sakından. sinidən. bağlıca. bağlıdan. yaşrıdan. yasutca. korsadan ( < kor). doncadan. göstərmədən. duyurmadan. fıslatmadan. açmazdan. müstətirən. pünhani.

xəkəndaz aravun. qalaqzibil. kül. köz götürmək üçün. yarım dayrə. yarım qab. qılplı ayqıt. kiçik kürək.

xəkəndaz aravun.-odun qorunu daşımaq üçün yarım dayirə şəklində düz kürək : .

xəkəndaz kürçək. külcək. kürək.

xəkəndaz qaqıntı.

xəl' edmək alaşağılamaq. boşamaq soymaq.

xəl' edmək sökmək.

xəl' çıquq. çıxuq. səqt.

xəl' soyma.

xəlayiq qalava. kalava. qalva. çalva. çalava. qalba. çalba. qalğay. xalfa. məxluqat. yaratıqlar.

xələ' boşlum. boşulum. boşluq. kovuk. kavak. oyuq. boşluq. yoxluq. boşluq.-qanun boşluğu, pozuqluğa yol açır.

xələban uçaqçı.

xələban uçun. uçkucu. uçucu. uçman.

xələcan çarpıntı. çalpırtısı. çırpıntı. təpiş. ürək hopbası.-xələcanlı : təpişli, hopbaç, oynaq, titrək. çarpıntılı. çırpıntılı.

xələcan səqirmə. səğirmə.-göz səğirməsi.

xələcan turqalan. həyəcan.

xələd bıçış. biçiş.

xələd bıçış. biçiş.

xələf 1. ardıl. sırt. yengsə. 1. oğul. 1. canişin. çalışıq. çalşıq. dəğək. dərək. dəğiş. dəğişik. dəng. əş. əşit. qarşılıq. ödəşik. ödüş. əvəz. bədəl.

xələf ardıl. asaba.

xələf arxa.

xələf arxac. arqun. arğın. geridən gələn.

xələfiyyət əğəcənlik. iğəcənlik. iyəcənlik. yiyəcənlik. xəlifəlik. 1. yerbasarlıq. ardıllıq. canişinlik. 1. sınırlıq. qələmrov.

xələt -böyük görəvlilərin, rəsmilərin geydikləri, gözəl, uzun, gənə bol üst geyim, xələtii : qaltağı. qaltava. qaltav. qalabağ.

xələt bayrak. sardın. sardun. geyüt.

xələt biçiş. düğün sovatı. dürü. geyit. sovğa verilən geyim. kaftan. qapqa. qapqa. bağlı. ərməğan. qonca. sovğat. qaplat. qalpat.-qardaş qapqası, xələti : qardaş yolu : gəlinin qardaşının, kürəkən sağdıcından alınan ərməğan .

xələt qeyüt.

xəlfəçin açac.-açac qoyulan yerdən on yapraqlığı bilməlisən.-gələn seri qaldığı yeri qolay tapmaq üçün, pitiyin qalan yaprağına açac qoy, .

xəlfəçin kərtəriz.

xəlic < kovluc. körfəz.

xəlic aylağ. dənizin quru yerə girən yeri. dəniz bövri. dəniz qulağı. körfəz. girdə çəmbərli yer. dənizin; gölün quru yeri.

xəlid dayimi. dayaqlı. dayqalı. sürkəli. sürəli.

xəlifə kisindən bol kisədən.

xəlifə -xəlifə cibindən bağışlamaq : dənizdən köpük bağışlamaq.

xəlifə ardçı. ardı sıra gedən. ardıc. arda.

xəlifə əğəcən. iğəcən. iyəcən. yiyəcən. yerbasar. birinin yerin tutan. ardıl. canişin. ulu qoca . ulu xoca .

xəlifəlik əğəcənlik. iğəcənlik. iyəcənlik. yiyəcənlik. xələfiyyət. 1. yerbasarlıq. ardıllıq. canişinlik. 1. sınırlıq. qələmrov. qolastı. buyruğu sürülən, hakim olan yurd, topraq. sınırlıq. qələmrov. xanlıq keçərlik. gəzərlik. əğəcənlik. iğəcənlik. iyəcənlik. yiyəcənlik. xəlifəlik. xələfiyyət.

xəlq edilmək yaralqanmaq. yaratılmaq.

xəlq edmək yaprıtmaq (> afəridən(fars). yaratmaq.

xəlq 1. yaratış. yaratma. 1. yaratıq. yaratılmış. 1. buluş. ibda'. 1. toplum.-el kişisi : elcə. eldən sevilən kimsə. elə uyar, yarar kimsə.-el ağzı : 1. dediqodu. dediqoğ. dediqoy. dediköt. dediküt. fısıltı. 1. xəlq söyləyişi.-el yazısı : xalq ədəbiyyatı.-el qoşusu : xalq şe'ri.-el axını : el ozanı : xəlq şairi.-elə dönük : elə arxalanan, yönələn.-el ilişgiləri : topluma bilgi, bilik daşıyan qurumlar.

xəlq qalıq. el. əhalı. xalq. yurt. el.-avcor yurutlu : çevik xəlq .

xəlvət qozidən qırağsınmaq. qıranlanmaq. kərənlənmək. qırağ, yan gəzmək. küncələnmək. quşəgirlənmək.-həyət xəlvəti : qoru..

xəlvət ağlaq. ıssız, boş, çoraq. özləş.

xəlvət ardıl. sırt. yengsə. yekəlik. təklik. yekəbaşlıq. inziva.-yekə başım, dinc başım.-yekə otur, dinc otur.

xəlvət qapan. örtün. qaypan.

xəlvət qoruq. yasaq. qadağan.

xəlvətcə bizbizə. başbaşa. yalnızca.

xəlvətgədə saxlaq. təkinlik. sakınlıq. çovlaq. kovlaq. çövlək. çevlək. quylaq. yekəlik. təklik.

xəlvətgəh xəlvətlik. kiçik, qırağ, yan avlu (həyət) : dulda. duldaq. dalda. daldaq. qoşağ. qoşlaq. (1. (< qoşmaq. ) 1. (< kav. kov).

xəlvətgək çəkməcə. (içərilik, daldalıq, qıraqlıqda duran, qalmış yer, sığıncaq).

xəlvəti -həyat xəlvəti : xəlvətlik. dulda. duldaq. dalda. daldaq. qoşağ. qoşlaq. (1. (< qoşmaq. ) 1. (< kav. kov). kiçik, qırağ, yan avlu (həyət).

xəlvətləmək istəmək qoruqsınamaq.

xəlvətləmək qoruqlamaq.-yoldaşıynan qoruqlayıb danışdılar..

xəlvətlik xəlvətgəh. kiçik, qırağ, yan avlu (həyət) : dulda. duldaq. dalda. daldaq. qoşağ. qoşlaq. (1. (< qoşmaq. ) 1. (< kav. kov).

xəlvətnişin çəkgin. qapanıq. qırağsın. qıranlanıq. küncənik. quşəgir. sinik. yekəmsək. yekəməzək. təkimsək. yekəbaşaq. inzivatələb. xəlvətqozin.

xəlvətnişinlik inzivalıq. giziklik. içə dönüklük. keçimsizlik. keçiniqsizlik. çəkginlik. qopqunluq. qırıqlıq. qırıltı. yalzınlıq. imtizacsızlıq. alışmazlıq. bağdaşmazlıq. qaynaşmazlıq. uyuşmazlıq. dirliksizlik. çəkiklik. çəkginlik. yalzınlıq. qırıqlıq. qırıltı. qopuqluq. inzivalıq. münzəvilik.

xəlvətqah saxlaq. təkinlik. sakınlıq. çovlaq. kovlaq. çövlək. çevlək. quylaq. yekəlik. təklik.

xəlvətqozin yekəmsək. yekəməzək. təkimsək. yekəbaşaq. inzivatələb. xəlvətnişin.

xəlvətxana yanavıl. yanoda. yanev. yandam. təkdam. daldam. diboda. dibotaq. qurna. qırağ yer, dam, otaq.

xəm bərəbru qaş qabaqlı. çatıq qaşlı. düğün qaşlı. qızqın. əkşik üz.

xəm dadən qıvırmaq. .-piç o xəm : saçda olan, oluşan qıvrıc, çin. hörcük. örcük. hörüc. örüc. quluş. quluc.

xəm şodən dayanmaq. əğilmək. abanmaq.

xəmidə qıvraq. qıvrıq. əğri. bükük.

xəmir açma təxdəsı qalaq.

xəmir edmək aşırmaq. qatmaq. yoğurmaq.

xəmir -bılcıraq xəmir : cıvıq. yapışqan xəmir.-bir çeşit yoğur (xəmir) dadlısı : qaraquş.-yoğur ( xəmir) içində qalan açılmamış, sərt topaqlar, düğümlər : qarmıq. .-yoğur (xəmir) açılırkən, yapışmasın diyə, sərpilən un : ırqa. yırqa. ırva. yırva. uğra. yuğra.-yoğuru (xəmiri) saç üzərinə qaplatıb yaplataraq pişrilən girdə çörək : qapartma. qapartlama. bazlama. saz çörəyi.-yoğuru (xəmiri) aşıtan, acıtan, qarbartan öğə, öznə : acıtma tozu, otu : qabartma, abartma tozu, otu.-diş yoğur : diş tozu, xəmiri.

xəmir kəmir. talqa. yoğur. uqut. dalqan.-çiy xəmir : çiq, xam talqan. qatıq. maya.

xəmir yoğur. balçıq.

xəmirçi yoğurçu.

xəmirdən qıl sorğanday (xəmirdən qıl çəkip çıxarır kimi) məharətlə. qolayca. artıq qeyrət sərf edməksizin.

xəmirimsi xəmirsi. yoğurumsu. yoğursu. iyi pişməmiş, yoğur kimi qalmış.-çörəyin yoğursu yeyildikdə, ürəyə düşər. çörəyin pişməmiş, xəmirimsi qalmışı.

xəmirkar yoğurçu. xəmirçi.

xəmirləmək aşırmaq. aşırlamaq. qatmaq. yoğurmaq.

xəmirsi xəmirimsi yoğurumsu. yoğursu. iyi pişməmiş, yoğur kimi qalmış.-çörəyin yoğursu yeyildikdə, ürəyə düşər. çörəyin pişməmiş, xəmirimsi qalmışı.

xəmirturuş əkmək mayası.

xəmirturuş əkmək mayası.-əlinin xəmiriylə, ərkək işinə qarışmaq : üstəsindən gələməyəcək işə girişmək.

xəncər böyük pıçaq.

xənçər kavcır. kavcar. beldə daşınan pıçaq.

xəndan gülər üz. güləç.

xənde -por xənde : dişi açıq. sırıtqan. güləyən. .-rişxənd : qaqqalı. qaqqılı. qaqqıra. gülünc. gülməli. ələsərik. əlsərik. məsxərə. məsqərə.

xəndə gülüm. gülüş.

xəndək carqam. yarqam.

xəndək çuxur.-ura, xəndək yapmaq : qazmaq. oramaq. uramaq.

xəndək ilipin. kanal.

xəndək indəq. kanal. dərə.

xəndək kəndək. qablaq. kablaq. kaplaq. kaflaq. kavlaq. kağlaq. kabran. kapran. kavran. kavra. kabra. kapra. kafra. kağra. koblaq. koplaq. koflaq. kovlaq. koğlaq. koblan. koplan. koflan. kovlan. koğlan. kobran. kopran. kofran. kovran. koğran. koblanqoz. koplanqoz. koflanqoz. kovlanqoz. koğlanqoz. koba. kopa. kofa. kova. koğa. koban. kopan. kofan. kovan. koğan. köğül. kövül. gobur. gopur. gofur. govur. goğur. kobuq. kopuq. kofuq. kovuq. koğuq. kobul. kopul. koful. kovul. koğul. kobur. kopur. kofur. kovur. koğur. kobuz. kopuz. kofuz. kovuz. koğuz. (< kov. kav. kof. kaf. gof. gaf : hər nəyin içinə doğru uzanan boşluq. içiboşalmış. çuxur biçimli, görnüşlü hər nə). (kav. puç. boş. çuxur. çolaq. hovz. hovuz. gobut. kovut. böyük qab, ləyən. təşt. təknə. qazan. tüng. su qabı).

xəndək oğluq. orluq. qazıq. qalanın çevrəsində olan qazıq, .

xəndək qolda. .

xəndək ur. səngər. sığnaq.

xəndəkləmək çəndəkləmək. kəndəkləmək. çandağlamaq. qandağlamaq. arx, uzadısı oyuq açmaq.

xəndəq çap. qazılmış.

xəndəq urkəyim.

xepel < güdə. boysuz. qısa. külə. boğdur > bodur. tıknaz. alçaq. dəlipozuq. başına əsəni yapan. qapsalaq. kavsalaq. çavsalaq. səfeh. qanqırıq. qanırıq. qaqrıq. sadə. sapaq.

xər məgəs at sinəyi. at. milçəyi.

xər məgəs qarasinək eşşəksinəyi.

xərab olmaq bulqamaq. bulamaq. bulğamaq. fasid edmək.

xərab olmaq pozulmaq açılmaq. uralanmaq. yuvarlanmaq. yıxılmaq. kağşamaq. əğrib. fasid. düşgük. çürük. bezik. bezgik. büzgük. büzük. sökük. dağınaq. viran. pozuq. çalışmaz. işləməz. kötü. pis. darmaduman. dağnaq. bərbad.-durumum. duman.

xərab olmaq zərər görmək. abçımaq.

xərab alıq. pozuq. fasid.

xərab azıq.

xərab fasid. tarıq. bulğanuq.

xərab isiz. ısız. fasid.

xərab pozul. üzük.

xərab pozuq. pozuq. çürük. zay. yapıq. yavab. viran. avar. yıxqın. köçəl.-nisbəti xərab : oranı pozuq.

xəraba pozaq.

xəraba xərab. uçuq.

xərabalıq xərablıq. fasidlik. çürüklük. beziklik. bezginlik. büzgünlük. büzüklük. söküklük.

xərabati xərabatlı. xarabatlı. < qıravatlı. qıravallı. qıraballı. qırovallı.
1   ...   63   64   65   66   67   68   69   70   ...   125


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azrefs.org 2016
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə