EŞanlam söZLÜK Əl yazma fars-ereb-türkce 07-2014 1393 Başlıq 30 170 Bey Hadi tebriz




Yüklə 11.31 Mb.
səhifə123/125
tarix23.02.2016
ölçüsü11.31 Mb.
1   ...   117   118   119   120   121   122   123   124   125

zəmir ad atac. (pırenom). yaxtama. çalış. çalışma. çalışma. bitişik. adıl.-zəmiri müttəsil, izafə . bitişik atac.-zəmayar . çalışmalar.-ad çalış : ad çalışma. ad zəmiri.-zəmiri istifham . sorağ çalışma, işarə.-ad atac : zəmir (pırenom).-sorğu, istifham zəmiri . soru ataç.

zəmir degişmə. almaş . ataç. nişan. çalışma. adıl.

zəmir degişmə. almaş. ataç. nişan. çalışma. adıl.

zəmm -zəmm edmək . qaralamaq. müttəhim eyləmək :.-zəmm edmək . qaralamaq. ittiham edmək. qınamaq.-zəmm etmə . yermə. qınama.

zən zəlil qarı ağızlı. arvad ağızlı. arvad ağız. qarı ağız : qadın ağız. qılıbıq. qalbıq. qambıq. çalbıq. çılbıq. (arvadının tərsinə, qarşına qalxamayan, onun sözündən çıxamayan yalvara, aciz ərkək).

zən -zən o şohəri hörəklik. örəklik. bağışlıq. bağşıtlıq. əşlik. ər arvadlıq. bəybəyimlik. qarıqocalıq. ərarvadlıq. bağışlıq. bağşıtlıq.

zənbil qab. qap. qılıf. qın. səbət.

zənburi batıqan. (lampa). qaz lampası.

zəncəfil türk otu. əğir. andız.

zəncəfil türk otu. əğir. andız.

zəncir boqsuq. boxsuq. boğsuq. büksük.

zəncir boqsuq. boxsuq. boğsuq. büksük. boqsuq. büksük. düzbək. bəkəquqə : bükət. bukat. həlqə.

zəncir boqsuq. büksük.

zəncir buğar. boğar. köstək. bən. köstək. boğanğu. buxanğu. buxov.

zəncir bükə. buğa. boğa.halqa. işgil. kişən. kirşən. köstək. bənd. qeyd.

zəncir düzbək. bəkəquqə. bükət. bukat. həlqə.

zəncir köstək. kişən.

zəncir qadana. boğa. bağ. kündə. işgil. gəşən. qayduna. qıyduna.

zəncir qadana. qadan.

zəncir quşat. qoşat.

zəncir sıncır.

zəncir ul. ula.

zəncirlənmək ulanmaq. sarılmaq.

zəncirli ulan. müttəsil.

zendə budən qalım. qalma. qalış. yaşama. yaşam. yaşaş. yaşayış. durma. durum. durmuş. bəqa'.

zendə zində. dirilikldə olan. yaşayan. yaşan. duran. duryan. diri. canlı. yaş. yaşda. yaşamda. durmuşda. dirimdə.

zendəgi zindəgi. keçim. yaşam. yaşayış. durmuş. dirilik. dirlik. barlıq. varlıq. yaşam. həyat. yaşam. yaşama. yaşayış. dirim. dirlik. dirilik. durmuş. keçim. ömr. həyat.-dər qeydi zendəgi : dirilikdə. dirlikdə. barlıqda. varlıqda. yaşamda. durmuşda. həyatda.

zendəqani zindəqani. bax > zendəgi.

zənəndə sarıc. sarılcı. vurucu.

zəng zəde paslı. qarıncalı.

zəng zədə qarıcalı.

zəng zədəgi qarıncalanma. qarışqalanma. (pasdan orataya çıxan yenik, kovlaq, oyuq).

zəng zədən paslanmaq. qarıncalanmaq.

zəng kərəqurq. cərənqurq. çanqırdaq. çınqırdaq. qonqurdaq. çalaçal. cərəs.

zəng pas. qarınca.

zəng qonğraqu. çınğıraq. qonraq. tonquraq. çan. naqus.

zəng qonğraqu. çınğıraq. qonraq. tonquraq. çan. naqus.

zəngli çılqan. çalar.

zəngülə kiçik çan. çınğıraq. çülçül.

zenhar -be zenhar amədən : təslim olmaq. sığınmaq. köçünmək. boyun olmaq. amana gəlmək.

zəni qarı. xanım. əçə.

zənimə qarı. xanım. əçə.

zənn edilmək bəllənmək.-mən öylə bəllənmişdim.

zənn edmək bəlləmək.-mən öylə bəlləmişdim.

zənn edmək çaqlamaq. çəkləmək. qiyaslamaq. sanlamaq.

zənn edmək oysalanmaq. oysanğlamaq. oysanğamaq. oysanamaq. oysanmaq. sanmaq. sanğamaq. sinğmək. sinmək. əlirmək. gümanlanmaq. tasalanmaq. taslamaq. düşünmək. bulutlarda, uykuda, yuxuda, xiyallarda, rö'yalarda, ovhalarmda, vəhmlərdə dolaşmaq, gəzinmək. xiyallanmaq.

zənn edmək sunmaq. sanmaq.

zənn güman. sanı.-zənn edmək . bəlləmək. sanmaq. düşünmək. təxminləmək.-nə bəllədin bura gəldin.-zənn edmək . sanmaq. görmək. bənzətmək.-siz onu nə görürsüz.-siz gördüyüz kimi dəğil.

zənn sanıq. güman.

zənn səzik. sızıq. seziş. sezmə. çək. çəkə. güman.

zənn səzik. sızıq. seziş. sezmə. çək. çəkə. güman.

zənn təxmin. sezim. quşqu.

zənn umu. ummma.

zənn uşuuq. uşuq. güman. təsəvvür. fərz.

zənn zənn edmək qansıqmaq. sanmaq.

zənnetməm ayamam. sanmam. ehtimal verməm.

zənnimcə sanımca. oyumca. oynumca.

zəno şohər yatqaş. yatdaş. bir yatanlar. ər arvad.

zəno şohər yatqaş. yatdaş. bir yatanlar. ər arvad.

zənqar bəste qarıcalı.

zənqar bəstən paslanmaq. qarıncalanmaq.

zəpt edmək baramlamaq.

zəpt olmak düşürülmək.

zəpt -zəptəmək . .-zəpt edmək . baramlamaq. yazmaq. köçürmək. daşımaq. düşürmək.-zəpt olmak . düşürülmək.

zəptəmək yazmaq. köçürmək. daşımaq. düşürmək.

zəqqum ağı. ağu. dalağ. dalav. ağu. zəhər.

zəqquq -zəqquq ağacı . qanağacı.

zər -zər əfşan . altın işləmli.-zər əndud . altınqapalı. altınqaplı. altınsulu.-zər o sim . yarmaq.

zərafət incəlik. sılıqlıq. nəzakət. incəlik. şiklik. yasımlıq. işvəkarlıq.

zərafət özdənlik.

zərafət subaylıq. cazibə. gözəllik.

zəravənd loğusa otu. qarasma.

zərb hasılı çarpım.

zərb çarpı.

zərb çarpı.-zərb hasılı . çarpım.-zərbdər . çarpı.-zərbi. sokpalı.-zərbi məsəl . öykü. atasözü. sav. sava.-zərbiməsəl . deyim. söyləniş. türkə məsəl.

zərb çarpma.

zərb çarpma. çarpı. quplatış. çarpma çarpım köplətmə. köplətiş.-zərb edmək . çarpmaq.-cədvəl zərb . çarpı dallıq.-hasilzərb : çarpım.-cədvəlzərb çarpma cızqığı.-zərb zədən . siggə kəsmək. para basmaq ağca kəsmək.-zərbilməsəl . çalbasöz. dedik. atasözü. atalarsözü. sav.

zərbdər -zərbdər işarəti . çarp < > dərb < > zərb. çarpma.

zərbdər çarpı.

zərbə dalman. kəç. ur. vur. zor. soxqu. dəf' etmə. soxu. dövmə. soqma. soxma. vuruş.-bir barmağı, başbarmağa tutturaraq vurulan cıqqa, çıppa, zərbə : püsgə. fısqı. bıçqa.

zərbə darba. şok. tok. tox. toxu.

zərbə uras. uruş.

zərbəylə vurmaqla vuruqla.

zərbi məsəl öykü. atasözü. sav. sava.

zərbi sokpalı.

zərduz məliləduz. zərkeş. sırmaçı. sırmalayan. çəkinçi.-zərduzi . işləmə. məliləduzi. zərkeşi. çəkinçilik. sırmaçılıq.

zərəban atış. ürək atışı. tərpəniş. təprəniş. urma. vurma. uruş. vuruş.-zərəbani qəlb . ürək vurma.

zərəli çarpuvlu. yarpıvlı.

zerəngi zirəhlıq. girginlik. çapıqılıq. bacarıqlılıq.

zərər görmək abçımaq. xərab olmaq.

zərər görmək çarpımaq. yarpımaq.

zərər vermək acıtmaq.

zərər vermək balaqlamaq. zərəra soxmaq. bəlaya soxmaq.

zərər vermək çarpıtmaq. yarpıtmaq.

zərər vermək qıymaq.

zərər vermək zaran salmaq.

zərər -çox kəsil, zərər vurmaq, vermək. qırıb keçirmək. qasıb keçirmək.

zərər acı.-zərər görmək . acımaq.

zərər bat. ziyan.

zərər boq. buq. bük. pox. pis bir işin sonucu.-buda sizin poxuz.-sən öz poxuvu yığışdır hələ.

zərər gəzin. kəzin. kəsin. gəzək. kəsək. (> gəzənd(fars). ziyan.

zərər kəsər.-başqalarının oldutlarından, etdiklərindən kəsərə (zərərə) düşmək, uğramaq : qabaq başına patlamaq. qabaq birinin başında patlamaq.

zərər kəsit.-dəniz, su içində gizli olub, suyun üzünə yaxın, suda üzənlərə, gəmi, qayığa kəsit, zərər toxundura bilən qaya : kor qaya.

zərər kəsrə.-o işdən dolayı birinə kəsrə, zərər vermək : işin ucu birinə toxunmaq.

zərər kor. ziyan.

zərər kor. ziyan. toxunc. itgi. kəmçilik. ziyan. yas. itgi. ziyan. yıxın. yıxım. afət. iyan : yas.-zərər vermək : talğmaq (talqamaq).-zərər vermək. talqarmaq. dalamaq. dəğmək. toxunmaq. qıymaq.-zərərsız. üygə. iyi. yararlı.

zərər koranc.

zərər osallıq. ziyan. pozma. korlama.

zərər qalaq. ziyan.

zərər qınac. qıncıq.

zərər qırpa. qırca. qırıc. batıq. çal. çıxaşa. qaramıq. qaramuq. əngəl. qarşıl. qarışıl. qonqal. qanqal. çöngəl. büklüm. burqu. kəsər. qısqın. pozaq. toxu. toxuştoxnaq. toxunc. toxanc. toxunca. toxunma. toxunaq. toxat. afət. bəla. kəsrə. kəsər. ziyan. qaysıq. kəm kəsir. nüqsan. lətmə. kəsrə. kəsər. zərər.-yaxşıdan yaman tulsa çıxaşa, yamandan yaxşı tutulsa girəşə : iyidən kötü doğarsa ziyandır, kötüdən iyi doğarsa qazanctır.-al kəsirli itdin kəsiri tiydi : o meş’um itin yüzündən fəlakət gəldi.-zərərli . çallı. toxuşlu. toxulu. toxunur. toxunaqlı.-zərərləmə . zərər, ziyan vermə : toxunaq.-zərərləmə . zərər, ziyan vermə : toxunaq.-zərər, ziyan verən . sərt. qırt. toxunaqlı.-zərər, ziyan yetirmək . toxunmaq. pozmaq.-zərərlənmək . kəsirlənmək. kötü etgiyə (tə’sirə) uğramaq.toxuncalı. acıqlı. ziyanlı.-zərərsiz . kimsəyə toxunmayan. dişsiz.-toxunaqlı, zərərli, yararsız nərsə, kimsə : qaşıqat. qaşırqat.-istəmədən bir toxun, zərər vermək : qulağı əlində qalmaq.

zərər qıyan. ziyan. kötü. şər.

zərər toxun. toxuntu. yıxın. yıxıntı. tökün. çağmar. çaxmar. qaçmar. qaşmar. qaşqam. töküntü. tör töküntü. qırın. qırıntı.

zərər toxunc. itgi. kəmçilik. ziyan

zərər yarpı. çarpı.

zərər yarsı. carıs. yarıs. carsı. qayğı. tasa. ziyan.

zərər yas. itgi. ziyan.

zərər yıxım. yıxıt. qırpa. qırca. qırıc. kəsrə. kəsər. ziyan.

zərər yıxın. yıxım. afət.

zərər -zərər vermək. talqarmaq. dalamaq. dəğmək. toxunmaq.

zərər zilişgi.-zilişgisi tiydi : zərəri toxundu. kötü tə'sir yaptı.

zərəra soxmaq balaqlamaq. zərər vermək. bəlaya soxmaq.

zərərdən toxudan.-bir toxudan, duzaqdan, az itgiynən qurtulmaq : yüngül atlatmaq.

zərərərli kəfdə. əzilmiş. qısraqın. xesarqun. mütəzərrir.

zərərlə sıyrıqla.-bu ağır olayı, yüngül sıyrıqla (zərərlə) atladıq.

zərərli -əkinə zərərli, çəmən biçimində, geniş çayır kimi yetişilən bitgi : qaraçayır.

zərərli -tarlada bitən, tuxumları ağılı, pozucu, kəsənli, zərərli bitgi

zərərli -toxulu, zərərli qorxunuclu, təhlükəli. qorxunc kimsə : türmə qaçqını.

zərərli -uzun boylu, başı iri piləklərlə ( pullarla) örtülü, pozucu, kəsənli, zərərli heyvanları yediyi üçün tarıma (əkinə) yararlı, toxusuz, zərərsiz ilan : qarayılan. qarailan.

zərərlı qavşatqan. gəvşətən.

zərərlı qıyanlı. kötü.

zərərlı qıylı.

zərərsiz qayğısız. carsuvsuz. yarsuvsuz. tasasız. ziyansız.

zərərsız qıyansız.

zərərsız üygə. iyi. yararlı.

zərərsiz -uzun boylu, başı iri piləklərlə ( pullarla) örtülü, pozucu, kəsənli, zərərli heyvanları yediyi üçün tarıma (əkinə) yararlı, toxusuz, zərərsiz ilan: qarayılan. qarailan.

zərf -zərf şuy . bulaşıqçı. qabçı. qab yuğan.

zərf kasa. qapsa. qapıs. qeyd.-yer qapısı : yer qeydi.-çağ qapısı : çağ qeydi. (doğru. sularında.-axşama qarşı yetişdik. ''qarşı'' çağ qeyddir. ). (.-evin qarşısında. yetmişlərində.-qaşıdan keçmək. ''qarşısında.-lərində. qaşıdan'' yer qeydidir).-''yıxıla qalxa'' durum, halət qeydidir).

zərf qab. qap. 1. nərsə içinə alabiləcək, tutabiləcək, içi kovuq, kovuf, oyuq nərsə. 1. qapaq. cild. cilid. 1. qılıf. qın. çanta. səbət. sandıq. 1. nərsənin üstünə geyilən, taxılan, salınan, sərilən, qapacaq, örtük.

zərf qeyd. bəlirtəc. qılıf. qınıv. qılaf.

zərfiyətsiz qabsız. cıdamsız. dözümsüz. tutarsız.

zərfiyyət qoncayış. qoncalış. quncayış. quncalış. quncalıq. qoncayıq. qoncayıq. qoncalıq.-on ton qoncayışlı daşıt.-on kişi qoncayışlı araba.

zərfiyyət təng. dəng. çıxar. qabilliyət.

zərgər -cənge zərgəri: aldatma savaşı.

zərgər qoyumçu. quyumçu. gürümçü. küp, sırqa, boyunbağ kimi qoyulan, taxılan süs bəzək nərsələr düzəldən.

zərgər quyumcu. qızılçı.. quyumcu.. altınu.-ər kadırın ər bilət, zər kadırın zərgər bilət : ərin qədrin ər bilir. altının isə quyumcu bilir.

zərgəri dil -quş dili : bir neçə kişi arasında qurulmuş olan, başqaları tərəfindən anlaşılmaz olan dil.biəsas. başsız. dibsiz. yalan. əsilsiz. əsassız.

zərib təvan. çalbıt.

zərif olmaq aybat bolmaq. şik olmaq.

zərif arıt. arıc. arış. arınc. arın. araq. arıq. duru.

zərif bəğənik. alımlı. gözəl. dilmə. diləm. oxşuq. xoş. lətif.

zərif göstərişli. subay. gözəl. cazibəli.

zərif incə. tansuq. seçgin. sevimli. içgin. tınqa. dınqa. tınqo. dınqo. finqo. nazik. sılıq. sıyıq. nəzakəti. şik yasım. işvəkər. qurulmayı sevən.-yasımı bitib qalıbtır : cilvə yaparaq durur. 1. şikliyin gözləyən. yasımlı. taylan. işvəkar. cilvəli.-xoş, iyi, gözəl, incə, lətif, zərif, alımlı, çalımlı görmək : könlünə, ürəyinə yatmaq. bəğənmək. xoşuna gəlmək.-xoş, iyi, gözəl, incə, lətif, zərif, alımlı, çalımlı görmək : könlünə, ürəyinə yatmaq. bəğənmək. xoşuna gəlmək.

zərif incə. yinçgə. yinçqə. incə. narın. yencu. yincu.-incə torqu : incə turqu : zərif, yumşaq yufaq pərdə, parça.

zərif incə. yinçgə.-incə torqu : incə turqu : zərif, yumşaq yufaq pərdə, parça.

zərif qıntur. incə. nazik.

zərif qırqıy.

zərif titiz. incə. incğə. işgə. anlayışlı. qavrayışlı.-çox gözəl, incə düşnuşlü bir qız.

zərif yencu. yincu. incə.

zərif yinçqə. incə. narın.

zərifliq qoqqalıq. gözəllik. şiklik. süslülük.

zəriş tikan üzümü.

zərkeş məliləduz. zərduz. sırmaçı. sırmalayan. çəkinçi.

zərkeşi məliləduzi. zərduzi. çəkinçilik. sırmaçılıq.

zərli bərqli qaşıl. qaşlı.

zero boş. lüt. çılpaq. qatqısız. xalis. gizli.

zərrə burqu. kiçik. azıcıq. mini mini. kiçik parça.

zərrə tamla. damla. qətrə. dənə.

zərrə tozan. sanğ. çanğ.

zərrə tozan. sanğ. çanğ.

zərrə urqu. vurqu. kiçik parça.

zərrəbin böyüdücü. biqic. böyütəc.

zərur -lazim, lizumlu, zərur olanda . gərəkincə. gərəkdiyinə. gərəkdiyində. gərəkəndə.

zərurət -zərurət icab edsə . gərəkdiyində. icabında. gərəkli olduğu çağda. zəruri olsa.

zərurət gərəklik. edu.

zərurət gərəklik. edu.

zərurət gərəklik. gərəklilik. lizum. icab. vicub. açat. açığlıq. boşluq. yoxçuluq. gərəki. gərəklik. hacət. ehtiyac. lazim. gərəklik. yutalanğ. gərək. qıstalanğ. qısqanlıq. gərək. möhtac. gərəklik.-görülən gərəkliyə görə.-akçağa gərək bolub turam : paraya möhtacım.-yazıldıq qısqanlıqınan yazılınıb oturat : zərurət zorlamasından dolayı yazılır ( məktup ).

zərurət gərəklik. gərəktik. gərəklilik. gərəksinmə. gərəksinim. gərəksəmə. gərək. gərəkmə. açat. açığlıq. yoxçuluq. boşluq. zərurət. hacət. istək. ehtiyac. lizum. icab. vicub. lazim. icab. darlıq.

zərurət niyaz. əsi. əsmə. əslik. iştah. istək. istəş. acman > azman. aclıq. göz. acgözlük. yaxış. yanğı. qaraç. qapıs. qaplıc. qızıq. qoruq. qızım. qısıq. qınıq. coşuq. atış. utuş. oduş. alşıq. təmə'. tamah. yapas. qılas. tutqu. tutmac. dalvas. talvas. gərik. çəkiş. dalqıç. obrıq. hoprıq. öprük. yumuq. umaq. umuq. əmik. yerik. yenik. dadıq. çaylıq. araş. arzıq. marax. seviş. özənc. özəniş. islaq. islat. ıslaq. ıslat. qaplıca. qapcıq. həvəs.

zərurət zahmət. ıdu.

zərurət. zahmət ıdu.

zəruri olmayan ğeyri zəruri : yararsız. gərəksiz. iqtizasız.

zəruri -zəruri olsa

zəruri düşərgə. gərəkən. boyun borcu. istər. gərək. icab. gərəklik. qaçınmazıq. vazkeçinməzik. gərək. gərəkən. gərəkli.-zəruri dəlil

zəruri gücənik. güclük. gərəkli.

zəruri yararlı. gərəkli. iqtizalı. muqtəzi.

zəruridir olmalıdır. gərəklidir.

zəruriyyat -zəruriyyati zindəgi . yaşama gərəkən nərsələr. keçimlik. çevrimlik. geçinəcək. yaşama gərəkən nərsələr. qazanc. axar. gəlir.

zerzəmi yerzəmi. zirzəmin. yeraltı. yerdola. padval. batrım. atlıq. atqat. evaltı. altın. batrım. qarayer. qaradaban. qabanlıq. kav. gəv. kəvət. endiriç. kömül. (# tapuq : balaxana).

zeşt arın, aras, təmiz olmayan : qamıq. qarmıq. qatıq. qartıq. əsgik, alçaq, bulaşıq, alalı, alada, irgənc, çirkin kişi, nərsə. yaramaz. pəlid.

zeşt azacıq. azcıq (< azmaq). qəbahətli. qəbih. qəbeh.-azacıq sözlər : qəbih sözlər.-azcıq işlər : qəbih işlər.-azacıq tavrışlar, tutumlar : qəbih tavrışlar, tutumlar.

zeşt qəbeh. qəbih. qəbahətli. yaraşmaz. yaxışmaz. yaxışıqsız. çirkin. kötü. itgin.

zeşt yaxcı olmayan. pisik. kötük. yaxışsız. yaxmaz. yarmaz. qınaq. qınalı. qınalıq. qaqqıc. qaqlıc. qaqılıc. qaqcın. qamıq. qarmıq. qatıq. qartıq. alal. alat. tıq. bıq. qəbih.

zəval pəzir qalmaz. qalımsız. qalışsız. qalıcı olmayan. itimli. ölümlü. imiqsiz. yaşamaz. yaşamsız. yaşayışsız. durmaz. durumsuz. keçəri. keçib gedcək. keçib gedən. çəkli. sürəksiz. məhdud. bəqasız. yoxalcan. yoxalqan. fani.

zəval pəziri qalmazlıq. qalımsızlıq. qalışsızlıq. qalıcı olmazlıq. itimlilik. ölümlük. imiqsizlik. yaşamazlıq. yaşamsızlıq. durmazlıq. durumsuzluq. keçərilik. keçib gedənlik. çəklilik. sürəksizlik. bəqasızlıq. fanilik.

zəval -inhitata, zəvala uğramaq . dönəlmək. çönəlmək. enəlmək. inəlmək. alçalmaq. solğuqmaq. çürgünmək. çürüksünmək. düşgünmək. düşgənmək. düşgəlmək. başaşağ gedmək. yozlaşmaq. nizul edmək. geriləmək. çöküşsəmək. bataqsamaq.

zəval götünmə. kötülənmə. pəsəlmə. pəsənlmə. pisəlmə. pəslənmə. yozlaşma. pozlaşma. yıxılma. batma. bataqsama. yerinmə. əzinmə. sürkünmə. üzülmə. nizul. inhitat.

zəvar albağ. zeh. qıyma. qırağ. bəzək, dayaq üçün ətəyin qırağına tikilən qıyma.

zəvar atqı. qap pəncərə, geyim kimi hər nəyin eşik üstünə qoyulan incə qoruq, bəzək. əyindirik. əğindirik. əğrindirik. əyrindirik. əğinc. dəğinc. dərinc. dərilmiş. qatlağ. qatlaşıq. çevirmə. qıvrıq. qıyıq. yaxa, ətək qırağında edilən qıvrıq. qıvrıq. qıyıq. çevirmə. bükə. yaxa, ətək qırağında edilən zəvar.

zevc ər üçün arvadı, arvad üçün əri. sevic. sevci. həmsər.

zevq -zovq almaq : dad almaq. ləzzət aparmaq.-oynayıb, gülməyk ilə, dad alalım.

zevq qarqına. anlayış.

zevq yemə içmə. əğləncə. zovq. eyş.

zevqsiz bayağı. qəlişməgən.

zevqsiz uşaqıvsuz. qaba.

zəxim qaba. kötük. gödük.

zəximlənmək kalanlaşmaq. kaballaşmaq. qabalaqlanmaq. qaballanmaq. külüpləşmək. külüfləşmək. irilənmək. böyümək. külüpləşmək. külüfləşmək.

zəxirə yeri sandıxana. qontuq. qonqut qapan. qapanca. qalğa. ambar. yenin. enin. gömül. gömüt. coğul. çömək. cumuq. yumuq. qornuq. qazın. basın. batın. batman. salın. saxluc. gerilik. sakınıq. kürtük. yığın. yığna.

zəxirə aşlıq. gərəklik. ləvazim. həvayic. mayəhtac. ehtiyaclar. birikit. birikim. saxlıq. saxlıt. yığıt. yığım. yığam. topalıt. topalım. daldıq. qınlıq. qıtlıq. qaldıq. qaragünlük. daragünlük. batagünlük. dərik. istok. qalası. qalaşı. qalğa. ambar. qambar. qazın. qornuq qapan. qapanca. qalğa. ambar. basın. batın. batman. salın. saxluc. gömül. gömüt. yenin. enin. coğul. çömək. cumuq. yumuq. qorun. kürtük. yığın. bastı. bastanaq. birkit. birikit. yığıq. artqa. artıqa. depo. gerilik. zəxirə. pəsəndaz. yədək. əldək. sakınıq. yığın. yığna. ehtiyat. toluq. doluq. yədək. əldək. sakınıq. ehtiyat. ehtiyat. kürtük. yığın. yığna. qapasardı. qapsardı > qəfəsardı. gəpsardı.

zəxirə, pəsəndaz edəməyən saxlatamayan. qalqatamayan. devşitərməyən. topdatamayan.

zəxm yara. kərgit. kərik. kəric. çaqma. çaqmaca.

zəxmi mə'də qarında oluşan yara. qarqı. qarıq. carqı. carıq.

zəxmi çatlav. çatlaq. yaralı. toxunulmuş. toxunlu. toxunu. yaralı. sədməli. məsdum. yaralı. vurqun. kalavat. kavalat. kolavat. kovalat. kavlaq. kovlaq. incik. işgil. işgə. arığ. cılız. qıntıc. qıncıq. qıntın. çınqır. çınqız. çanqıc. çəlimsiz. qaqırdaq. qaqşaq. qaqırdaq. qaqşaq. zayıf.

zəyif sınıq.

zəyifləmək -zəyifləmək . qurumaq : kəndiri kəsilqən.

zəyifləmək basıqmaq. basınmaq. sınıqmaq.

zəyiflətmək yadatmaq : .

zeytin sicidşğar.

zeytin sicidşğar.

zeytun qaraoğlan. qaratavuq. qaratombalaq.

ziba yağşıqlı. gəlşikli. görməgəy. görməli. yaxımlı. gözəl. dilmə. diləm. qəşəh. avadan. ovlayan. iyi. uyqun. aldağan. qandırğan. çəkişli. şəkilli. cəzzab. görglü. xoşgil. gözəl. dilmə. diləm.

zibayi qörq. görg. görək. gözlək. göstəriş. yaxşılıq. hüsn. məlahət.

zibəndə bitili. yaxışıqlı.

zibəndə sulu. gözəl. parraq.

zibəndə yaraşmış. uyqun. münasib. şayan.

zibh kəsim.

zibi zinət tüzənlik. düzənlik. süs bəzək. arqayış > arayiş(fars).

zibil atıq. atılmış. atılmalı. aşqal. eşik. aşqal. atmalı. atılmalı. qazıq. toz. çürük. çöp. aşğal. səpil. saçıq. sapal. sapıl. çəpəl. çapal. çapıl. çağmar. çaxmar. qaçmar. qaşmar. qaşqam. töküntü. tör töküntü. çörçöb. aşqal. süprüntü. aşqal.

zibil çör çöp. tubun. tupun. parçaları yəməktə bulunan çör çöp parçaları. buğda kəsmik. süprük. süprünti. tödriç. pasqal. pas. tötrüç. aşqal. fışqı.

zibil çör çöp. tubun. tupun. parçaları yəməktə bulunan çör çöp parçaları. buğda kəsmik.

zibil əkiş. artıq. aşqal.

zibil qumalaq :.

zibil süprük. süprünti.

zibil tödriç. pasqal. pas. tötrüç. aşqal. fışqı.

zibil tödriç. pasqal. pas. tötrüç. aşqal. fışqı.

zibil zibil, tükürük dolçası : taqtuq. taxluq. əxtüf edilən yer.

zibilçi çöpçü. süprüntcü. süpürgəçi. süpürücü. çürükçu. çöpçü. aşqalçı.

zibilçi izqalıtçı. izqalatçı. izqalçı. 1. çəkilmiş siqarlaın kötüyün toplayan, çəkən. maqoçu. baqoçu. 1. nərsədən geriyə qalan, tökülən bölümlər toplayıb, işlədən, yeyən. artıqçı. tökütçü.

zibillik küllük < kovulluq < > kavıllıq.

zibillik küllük. külqan. külxan. külvan. külcan. aşqalxana.

zibillik zibilxana : süpürüntülük. süprüntülük. çöplük. aşqallıq.

zibr hər nəyin dürüştü, xəşini, zibri, zumuxtı, nahəmvarı, irisi, yekəsi, ulası, böyüsü, böyüyü : qalaqaba. qalaqata. qalamata. qalabata. qalamar.

zibr irik. iri. qalın. yoğun. qatraq. qaba. kötük. gödük. gobud. qatı. pudur sudur batur satur.

zid -ziddinə qalxışmaq : təbləşmək. təpləşmək. qarşılaşmaq. qarşı durmaq. muxalifət edmək. əleyhinə qalxışmaq. razılaşmamaq.
1   ...   117   118   119   120   121   122   123   124   125


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azrefs.org 2016
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə