AZƏrbaycan miLLİ elmlər akademiyasi folklor institutu axisqali




Yüklə 1.3 Mb.
səhifə12/12
tarix27.02.2016
ölçüsü1.3 Mb.
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   12

Xudahafis.

9.4. 84-cü il.
İNDİ BU MƏSƏLƏ XASTA HASANIN

ÖZ TOYUDU
Möhdərəm camaat, hörmətli qardaşlar, rəhmətlik Xasta Hasan öz sevgisini ala bilmədigi üçün ona Türk dövlətində, Qars qəzasında Qodos kəndinnən Gülzar adlı bir qız aldılar. Babasının adı naməlum. Ona toy olanda, arada sınor olmamış, ona görə toy çala-çala Livisə gələndə, Xasta Hasanın yanında sağdıçu damın üstünə çıxer. Gəlin gələndə, şirinnik gəlinin başına çaşer(səper). O vədə camaat bu yannan bağırdılar, “Hasan, bu gəlinin gəlməsinə bir şey de görək”. Xasta Hasan görək gəlinin gəlməsinə nə dedi:
Könül, səni müjdəliyən,

Budur bir civan gəliyor.

Al qoynuna, sar sinənə,

Belə bir civan gəliyor.


Gözəlsə yanına çəkir,

Çirkinsə üzünə tükür,

Şükür, yaradana şükür,

Yar bizə mehman gəliyor.


Mən Xastayı al yanına,

Həsrətiyəm gülşanına,

Əl batır Gülgəz qanına,

Qoç, quzu qurvan gəliyor.


Bəli, söz tamama yetdi. Toy gəldi qapıya, gəlini endir­di­lər. Gəlin əvə girdi. Sonra toy başladı. Yedilər-içdilər, oyna­dılar, güldülər. Gecənin də bir vaxtı getdi. Dedilər, sağduçu şa­hı qaldırmaya başladı. Şaxın önündə oynadılar, güləşdilər, tüfəng atdılar, gətirib evə girdilər. Əvin bir tərəfinə qoydular. Başladı bəzirgan bağın meyvəsin yengə xanıma satmaya. Axrı aqibət şahın meyvəsi satıldı. Oynaşdılar, gülüşdülər, gecə keç­dı, sabağa yaxın qaldı. Yengə xanım dedi: “Gəlini duvağı, gərdək altına vermək gərək“.

Düzəltdilər, gəlini oğlannan verdilər gərdəyə. O vədə yen­gə xanım ziyəfət gətirdi, yemək-içmək yedilər, içdilər. Sağ­dış bəy yengədən su istədi. Yengə xanım qalxdı, istədi su versin. Onda Xasta Hasan dedi :

– Yengə xanım, səbr eylə, bir kaç söz yadıma gəldi, onu deyim sonra :

Sallanıban bağdan gələn, dahi pərim, bir su ver.

Yerişin canım alıyer, dil əzbərim bir su ver.

Bir ataş aldı sərimi, tütünüm çıxar ərşə.

Sənə qurban malım-mülküm, küllü varım bir su ver.
Gözəllərin əziz xətrin, bir-birindən seçmərəm.

Abu hayat doldursalar, yad əlinnən içmərəm.

Versələr dünya malını, sevdigimdən keçmərəm.

Öz əlinnən özün doldur, növcavanım, bir su ver.


Xasta Hasan gəldi, dellər çağırarlar adımı.

Dəmir yanar kömür olar, eşitsəz fəryadımı.

Hax talanın hikmətinnən almadım muradımı.

Ləbi ballım, şirin dillim, dil əzbərim, bir su ver.

Söz tamama yetdi, nə ki qız, gəlin vardısa orada hamısı küsüşdülər. Dedilər: “Gələli, həp öz xanımını tərif eylər, qoy gənə desin, çıxax gedək“.

Onda Xasta Hasan dedi: “Qızdar canınız sağ olsun, bu da sizin tərifiniz“.

Aldı Xasta Hasan:

Fəsli bahar yaz ayları gələndə,

Açılar qoynunda gülü qızdarın.

Dümürçüx-dümürçüx tər buxağınnan,

Axar ləblərinnən balı qızdarın.
Hürülərin, pərilərin eşisiz,

Bu qərib gönlümün qəm yoldaşısız.

Əlli qızın, yüz gəlinin başısız,

Qucmağa yaraşar beli qızdarın.


Xasta Hasan öldügümü bilsəslər,

Səlbim verib, səlatımı qılsalar.

Məzarimi yol üstündə qursalar,

Gələndə oğrasın yolu qızdarın.

Qızlar, gəlinnər gülə-gülə dedilər: Sağ ol, ay Hasan, sag ol. Qız-gəlinin könlünü aldın. Əmbə indi bu yanda yengə dol­du ku, qız-gəlini, arvadını həp tərif elədi, bəni buraxdı. Baş­ladı şişməgə. Xasta Hasan gedişata baxdı, yengə söz istər de­di: Ay yengə, bu tərif də sənə.

Aldı Xasta Hasan:

Maşalla, a yengə gəlin gətirdin,

Bu Hasanı muradına yetirdin.

Şadlıx ilə toylarını ötürdün,

Toylar artsın kəndimizdə, a yengə.


Şahın meyvasını yengələr aldı,

Ordakı yığnağa bir şadlıx saldı.

Böyüklər dedilər: “gözəl toy oldu”,

Toylar artsın kəndimizdə, a yengə.


Xastasan toyunu çox şad keçirdi,

Hər gələnə şirin, şərbət içirdi.

Sağdıçı da yüz duvağı qaçırdı,

Toyların artsın kəndimizdə, a yengə.

Xanım gözəlliginə görə belə də söz sənə yaraşar. Xeyirli sabax açdılar. Allah hər kəsin üstünə xeyirli gün, xeyirli sa­bax açsın. Sabax açıldı, indi də başladılar yüz duvağın qaldır­mağa. O vaxtdı Xasta Hasan gəldi irəli görək nə diyəcək. Başladı:

Otur xanım, bu divana,

Yüz duvağın qaldırmağa.

Ömür versin sən civana,

Məni eşqə doldurmağa.
Sağduçu oynar dolanı,

Gönlümə salar talanı.

Eşqi beynimdə qalanı,

El içində bildirməgə.


Gəlinin üzü qoy ağ olsun,

Yedigi daimi yağ olsun.

Qohum, qardaşı sağ olsun,

Bu Xastayı güldürməgə.



GÜLÜZAR XANIMIN ATASI EVİNƏ GƏLMƏSİ
Bəli, əzizlərim Gülzar xanım (dünyaya) bir neçə uşax gə­tirdi. Hamısı da bir yaş, bir yarım yaşda rəhmətə gedərdi. Sonra dedilər ki, gərək yerini dəyişə, bəlkə uşağı dura. Onun üçün də Gülzar xanımı boy dolu göndərdilər ata evinə. Qoy hamiləsini atası evində boşaltsın, görək genə nə olar.

Bəli, Gülzar xanım getdi bir xeyli çəkdi. Gəlin Qodosda ata­sı gildə, Xasta Hasan əvində. Bir gün sabahnan bir sayıl gəl­di. Xasta Hasanı çağırdı, hay verdi, haman payın aldı. Son­ra de­di: “Yoldaşının oğlu oldu, adını da İsmayıl qoydular”. O zaman Xas­ta Hasan dedi: “Sən nə bilersən, sənə kim dedi, sən kimsən?”

Sayıl dedi: “Mən o kövlüyəm”. Oduki sayıl getdi.

Xasta Hasan getdi xanımının yanına. Məyəm ki, o gələn sayıl dəgülmiş, özünün piri imiş, ağası. Qalxdı yola düşdü getdi. Yolda necə əcayıb işlər gördü19.

Gəlib çıxdı xanımının yanına. Əmbə Gülzar xanım on­nan söyləmədi, küsdü. Niyə ki? Cocix 20-25 günlük olmuşdu. Hələ gəlib dolanmamış, görməmişdi. Xasta Hasan belə baxdı gördü arvat naz eleyir. Aldı görək nə desin:

Ayax kəsmə dos kövünnən, nazlı yar əldən gedər.

Naşı bağban bağ bəsleyif, heyva, nar əldən gedər.

Aşnanın tərgini qılıb, meylini vermə yada.

Yad gəlib aşna olunca, aşna yar əldən gedər.
Gecə, gündüz gün dolanar, gərdiş eylər ayınan.

Ağ üzündə qoşa xallar, düzülüfdü sayınan.

Məğrurlanma, dəli könül, qonuş hər gədəynən.

Bir gün olar dəvrin dönər, dəvlət-var əldən gedər.


İsdə səni isdiyəni, keçmə onnan heç neçə.

Nazlı yar qəzəbə gəlib, ələ gəlməz heç neçə.

Xasta diyər, saxla məni, hax qonağı bir gecə.

Ay dolanı, illər keçər, ixdida əldən gedər.

Söz tamam oldu, o yan, bu yan “Xasta Hadan bir kaç dənə de könlünü al, yoxsa işin çətindi”. Güldü. Xasta Hasan gül­mək üçün görək nə desin. Aldı Xasta Hasan:

Üzün boyli, mina gərdan, sultanım,

Gəlib ta qoynuma girsən bu gecə.

Aylar, günnər həsrətini çəkərəm,

O sinən sinəmə vursan bu gecə.

Gəl sənnən qurax xəlvət otağı,

Doldursun badyanı, dolansın sağı,

Naşı xoryat neyçün dərə bu bağı,

Bir bağmançı gətir dərsin bu gecə.
Xasta Hasan yara verdi salami,

Sağ olsun cananım, cümlə aləmi,

Qadir Mövləm belə çəvir qələmi,

Səvəni səvənə versən bu gecə.

Söz tamam oldu, Xasta Hadan dedi: “Ay qız, əvəlki gün bir sayıl gəldi, dedi: “Müjdəmi ver, oğlun olmuş, adını İs­ma­yıl qoydular. Onnan eşitdim, nə eleyim”.

Xasta Hasan belə deyəndə (Gülzar xəbər aldı): “O kimiy­di?” Xasta Hasan dedi sabır edin mən deyem. Aldı Xasta Hasan:

Ağam gəldi, dedi: Müjdələr olsun,

Şad olsun ürəgin, səvin, ay Hasan!

Hax Tala yer-göyün şürünnan dolsun,

Şad olsun ürəgin, səvin, ay Hasan.

Əgər ki, söyləsəm keçən nağılı,

Harıxlarda20 axan sular soğulu,

Çox şükür xudama verdi oğulu,

Şad olsun ürəgin, səvin, ay Hasan.


Alimlər oxuyar əzbər yasini,

Mələklər qatında tutar bəsini,

Haqqın qədəriylə verdi səsini,

Şad olsun ürəgin, səvin, ay Hasan.


İzin alıb bizim əvə girəllər,

Gəlib sənə gözaydınnığı verəllər,

Beşigin üsdünə saçı sərəllər,

Şad olsun ürəgin, sevin, ay Hasan.


Xasta Hasan oxur əzbərə yasin,

Dolandır başına qurbanı, kəsin,

Çağır qomşuları paylasın, yesin,

Şad olsun ürəgin, sevin, ay Hasan

Söz tamam oldu, Xasta Hadan bir gün qaldı. Əvə gedən vaxdı dedilər: “uşax moçitlənir“. Sora görərik. O zaman Xasta Hasan aldı görək nə dedi:

Mayıl oldum bin bir ada,

Sır sözünü desə yada.

Nə durarsan Dırqınada,

Tez gəl qadasın aldığım.
Məni qoyubsan bu halda,

Dilin şəkər, dodax balda,

Can cəsəddə, gözüm yolda,

Vaz gəl, qadasın aldığım.


Sən Xastayı bilmiyersən,

Didam yaşın silmiyersən.

Dellər bu qış gəlmiyersən,

Yaz gəl, qadasın aldığım.

Bu söz burda tamam oldu. Allah sizə sağlıx, səlamətlik versin.

13.08.2003.
XASTA HASANIN NAXOŞ VAXTI DİYƏN

SÖZLƏRİ BUDUR
Xasta Hasan bir gün bir az xastalaner. Əmbə yaxşı da xas­ta olan bir neçə gün keçir, bir şey yemer-içmer. Baş yoldaşı Gülzar xanımı yanına çağırer. Deyir: “Qulax as mənə, görün nə deyirəm”. Hamı gəldi yanına. Aldı Xasta Hasan görək nə dedi:

Ömür bada verdin, günü talana,

İndi sən ömrümün ayağı, gözəl.

Sənnən qeyri mənim yeyib-içdigim,

Tamam mənə oldu ay ağı, gözəl.
Get bazara, gəl qəbrimi qazana,

İgit odur malı özü qazana,

Gurtarubdu su tökgünnən qazana,

Otu, biç kəfinim, o ağı, gözəl.


Xasta Hasan diyər: Xasta sinindi,

Gey-qurşan əyninə, xasta sinnidi,

Ölüm haxdan gələr, xasta sinnidi,

Gəl kəsmə üsdümnən ayağı, gözəl.

Bəli, söz tamam oldu, torunnarı, oğulları, qohum-qar­daş­darı, hamısı gəldi. Oğlu İsmayıl dedi: “Dədə, niyə tasla­nersan, bax hamı gəldi. Niyə belə qəmli söz deyirsən, başqa bir xoş söz desənə”. O zaman Xasta Hasan aldı görək nə dedi:

Cavannıx dövranı yaxşı keçirdim,

İndi qocalığa dözə bilmerəm.

Yadıma çox düşör gəzdigim yerlər,

Tütülmüş qılçalar, gəzə bilmerəm.

Sən mənim rühümsan, ay mina gərdən,

Oynadıb axlımı aparma sərdən,

Demə qocalıbsan, dolan gəl hərdən,

Əlim ətəyinnən üzə bilmerəm.
Xasta diyər yaşım səksəni geçdi,

Günbəgün əsməgə başladı başım,

Tor gördü gözlərim, töküldü dişim

Bir az öykələrəm, əzə bilmerəm.

Söylətmək üçün dedilər: “Ay dədə, sənki belə qüvvətli aşıx olubsan, acaba, sənə bərabər kimlərdi?”

Abu çişmim göllərində, ördək də bir, qaz da bir.

Süsən, sünbül, mor mənəvşə, bülbül ötər yaz da bir.

Vaqif dərtdən xavardardı, Govharın qəymatı yox.

Qul Qərəni qərəz eylər, Aşıx Ömər söz də bir.
Molla Xalit xiyalətdən, içib eşqin tasını.

Ürhaniya qismət etdi, onnan da ziyadasını.

Küfdadı bir dərin dərya, keçmək olmaz adasın.

Aşıx Polat kamil usta, Dəli Tamı sazda bir.


İçmişəm eşqin tasını, həm oxuyam, həm yazam.

Belə getməz bu zamana, bir gün olur əyəzəm.

Min iki yüz qırx ikidi, tarıxım yoxdu sayam.

Neçə aşıx gəldi geçdi, Xasta Hasan yüzdə bir.

Söz tamam oldu. Uşaxlar dedi: “Dədə, bir az gənə de­sənə”. Dedi: “Diyem, bala diyem”. Aldı görək nə dedi:

Ay ağalar, sınıx könül alandım,

On səkkizdə eşqi oduna qalandım,

Hakkın hekimətiylə səhrə dolandım,

Olmadı heç şeydən kədərim mənim.

Naxış vurub bəzətsinnər xanamı,

Çifdər oğlum qoy şennəltsin binamı,

Xavar alan olsa doğma atamı,

Ovannı İsgəndər pədərim mənim.
Xasta Hasan qəmli-qəmli söylərəm,

Qara xançal vurub bağrım teylərəm.

Səksən üçdə ömür tamam eylərəm,

Oxunmaz tarıxı qədərim mənim.

Bu nağıl burada eylədi tamam. Mustafanın ruhuna yüz min salam.

15.9.1982.

Arpaçay köylerinden derlemeler“ kitabının 118-119-cu səhifəsindən alınan mətn



XASTA HASAN
Xasta Hasan xastaymış. Xasta Hasan həmi də bir məşur aşığımış, kövlərində de düyün olurmuş. Gəlillər deyillər: „ ya Xasta Hasanı çağırax da, həm düyünümüzdə ötsün-gülsün, göynü açılsın. Gəlillər ki, Xasta Hasan yataxda yatır heç qətiyyən səs, nəfəs yox. Səlam, əlöykümə səlam! Bir bölüx geniş dəliqannılar toflanıf Xasta Hasana deyillər ki, olurmu nişanını qoyasan gedə bizim düyündə özün xastasan, kendin xastasan, gedəməzsən. Nişannın gəlsin, bizim düyündə heş deyilsə bulunsun. Deyir: „yox, qardaşım, menim çolux yox, çocux yox, gəlin yox, kimsə yox. Mana su verə, əfəndimə söylüyüm, istiyirem bişeylər gətirə, onun için mən qoya bilmiyəcəm. Məni mazur görün, mən bıraxmıyacam“, deyincə ev tərəfində də gəlin- nişannısı geyinir, qurşanır. Sandığını açır əfəndim, gözəl əntərilərdən geyinir, qurşanır, düyünə gedəcəx ya. Şindi, Xasta Hasan, belə pəncərədən baxdı ki, ola heş mən əmir vermədən mənim nişannım tüşüp yola gedir düyünə. Dedi: „Mevlayı sevirsiniz, hələ o sazı mana gətirin, üşdənə türkü söylüyəcək, yarımın, nişannımın gedişinə“.

Mən də söylüyüm dinniyənnər var olsun, inşallah. Xasta Hasan İravannıdı əsas. Bu Qırxdaş tərəfində befat etdi. Şen­nixdən sonra befat etdi.

Alır baxalım orda nasıl deyəcək:

Gözəllər bəzənif toya gedəllər,

Amanat, amanat yar oynamasın.

Mən bilirəm, irca mehnət edəllər,

Acala eyliyif tez oynamasın.

Xasta Hasanın acığına davulu qapıda çaldırır, gəlin çıxır oyuna, bu da pencereden baxır. Alır bir daha:

Oğrun-oğrun dost bağınnan baxallar,

əllərə əlvan həna yaxallar,

Sabah töhmət edər, başa qaxallar,

Yüngüllük eyliyif çox oynamasın.

Xasta Hasanın ajığına daha bambaşğa oynuyor. Alır bir daha sonunu:

Xasta Hasan deyər, ala göz yarım,

Sənə qurban olsun devlətim, varım,

Demirəm oynamasın, oynasın yarım,

Ala göz altından qaş oynamasın.

Bütün millət şaşdılar. Allayısmarradıx dedilər Xasta Ha­san. Nişannısı milletten öncə oynuya-oynuya düyün evinə getməkdə olsun.



Adı: Əsət Polat, yaşı: 65, Kineği köyü.

SÖZLÜK
Abu – [ f ] – (ab ) – su

Bəsin –[ f ] - ( bəsi ) – çox, olduqca çox

Cəng – [ f ] – vuruş, döyüş

Cifdər – [ ə ] – leş, sərvət

Didəm –[ f]gözyaşı

Dəlal – [ ə]- naz, işvə

Dal – fars əlifbasının – 10 – cu hərfi – Dd

Müjdəliyəm – [ f] – ( mojde ) - xoş xəbər

Əlif – fars əlifbasının 1-ci hərfi – a, ə. e, o

Əbru – [f ] – qaş

Firğan – [ ə ]( firəğ ) –ayrılıq, hicran

Gərdiş [ f ] – dövran

Hatif – [ ə ]qışqıran, qeybdən gələn səs, vicdan səsi

Həbibi [ ə ] – sevgi

Xaki – [ f ] – torpağa bağlı, torpağ rəngi, dünyavi, adam, bəşər

İltica – [ ə ] – sığınma, birinə pənah aparmaq

Kənəzə - [ ə ] –(kənz ) –xəzinə,dəfnə

Kaf – fars əlifbasının 25 -ci hərfi

Qaf – fars əlifbasının 26 –cı hərfiQq

Ləb – [ f ]dodaq, kənar, sahil

Mehrab – [ ə ] – Məscitlərdə qiblə tərəfdə divarda qayrılmış və pişnamazın önündə durub namaz qılınan oyuq, ədəbiyyatda sevgilinin qaşlarına işarədir .

Mövləm – [ ə ]( mövla ) 1) sahib, yiyə, ağa 2) təhkimçilikdən azad olmuş 3) havadar

Məşhər – [ ə ]- göstərmə, sərgi
Məzə [ f ]ləzzət, zövq, maraq

Müşgül – [ ə ] - çətin, ağır, əngəl, maneə

Müjgan – [ f ] – kirpik

Mahitab [ f ] – ayin aydinliği, aydin gecə

Məğrub – [ ə ] - qərb

Məşruğ [ ə ] – şərq

Müşkü əmbər –ətirli

Mövlana – [ ə ] – şərqdə hörmət üçün bəzi isilam alimlərinə və şairlərə verilən ad

Mim – fars əlifbasının 28 -ci

Namə – [ f ] - məktub, əsər

Navçılar – [ f ] – ( nav ) – kanal, arx

Rüzgar [f ] – zaman, vaxt, külək, hal, həy

Sitəmınnən – [ f ] – ( stəm ) – zülm, əziyyət, cəfa

Siğə – [ ə ] – müvəqqəti evlənmə

Səyyad – [ ə ] – ovçu

Sin – fars əlifbasının 15 – ci hərfi

Şəms – [ ə ] – günəş . gün

Şimar – [ f ] – ( şümar ) – say, hesab, yara

Tiği – [ f ] – qılınç, xəncər, ülgüc

Zəhrimar – [ f ] – ilan zəhəri, söyüş

Zal – fars əlifbasının 11- ci hərfi –Z z

Zülf [ f ] – saç, tel, hörük .
Əli Hüseyn oğlu Şamil (Şamilov).

Axısqalı Xəstə Hasan (şeirləri və şeirlərinin

yaranması haqqında söhbətlər),

Bakı, Elm və təhsil, 2012.


Íÿøðèééàò äèðåêòîðó:



Prof. Надир Мяммядли
Êîìïƒòåðäя jû‹äû:

Рущянэиз Ялищцсейнова
Korrektor:

Gülnarə Vahab qızı
Êîìïƒòåð òяðòèá÷èñè âя

òåõíèêè ðåäàêòîðó:



Ramin Abdullayev

Êà‹ûç ôîðìàòû: 60/84 1/32

Ìяòáяя êà‹ûçû: ¹1

Щя‡ìè: 248 ñяù.

Òèðàæû: 350

Êèòàá Àçяðáàj‡àí ÌÅÀ Ôîëêëîð Èíñòèòóòóíóí

Êîìïƒòåð Ìяðêяçèíäя jû‹ûëìûø, “Елм вя тящсил” ÍÏÌ-äÿ

îôñåò ƒñóëó èëя ÷àï îëóíìóøäóð.



1 Gəraylının birinci bəndinin qafiyəsi öz daxılındə və sonrakı bəndlərlə uyğun gəlmir.

2 Axısqada kənd

3 Axısqada yaylaq adı. Aşıqlar bu adı Bulqur yaylası kimi də oxuyurlar.

4 Murtaza Tursunovdan toplanmış şeirlərdə bəzən Xasta Hasan qısal­dıl­mış şəkildə Xastasan kimi də işlədilir.

5 Şeirin bir və ya bir neçə bəndi unudulub.

6 Bir çox aşıq və şairlərimizin bu mövzuda şeiri var. Şerilər çox qarı­şıqdır. Bunlara aydınlıq gətirmək yeni bir araştırmanın mövzusudur.

7 Bu şeirin üçüncü bəndi Murtuza Tursunovdan toplanmış “Qızdarın” rədifli şeirin üçüncü bəndilə oxşardır.

8 Axsqa ağzında adətən “köv”- “köy” işlədilir. Nədənsə burada Murtuza Tursunov “kəndimiz” deyə oxuyur.

9 Burada suyu başına çəkdi ifadəsindən gələn içmək anlamındadır.

10 Burada saç anlamındadır.

11 Burada çəkmək, çıxarmaq, qoparmaq anlamındadır.

12 Şeirin ikinci bəndi tamam unudulub, üçüncü bəndin də vəzn və qafiyəsi pozulub.

13 Burada qərəm, həmişə anlamında

14 Şeirin ilk bəndləri yoxdur.

15 Biçənəyi, cəməni

16 Burada yanlışığa yol verilib, Hasan olmalıdı. İsgəndər atalarıdır.

17 Mətndə qələmlə düzəliş edilərək rəqəm 1212 yazılıb-tərtibçidən

18 Murtazanın öz əlilə yazıb, 9 aprel 1984-cü ildə tamamlayaraq poçtla mənə göndərdiyi variantda belədi: “Həmin ev sahibi Qara İsmeyil deyir ki, odu Fədi arvad gəler. Onda Topal Səfər, Qoço İsmeyil deyir Xəstə Hasana: “Bnunu gəlişinə bir söz desən, bir baxsan neçə nazü-qəmzəynən gəler.”

19 Aşıq Murtaza Xasta Hasanın yolda başına gələnləri yazıya almadan keçib. Görünür dastan-rəvayəti danışanda həmin “əcayıb işləri” də söyləyirmiş. Beləcə dastan-rəvayət genişlənirmiş.

20 arxlarda

1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   12


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azrefs.org 2016
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə