AŞiq əŞRƏf qəNİ Buludlar ağlayır (şeirlər və poemalar) Bakı 2013




Yüklə 440.26 Kb.
səhifə4/4
tarix23.02.2016
ölçüsü440.26 Kb.
1   2   3   4

II hissə

Qış yeni girmişdi, şaxta kəsirdi,

Dəli kimi, dəli yellər əsirdi.

Tufan öz gücünü göstərib yaman,

Sanki həzz alırdı qəddarlığından.

Ağaclar başını əyirdi yerə.

Qəh-qəhə çəkirdi baxıb göylərə,

Özündən müştəbeh dəli küləklər,

Qoca çinarları qoymuşdu mələr.

İnsanlar soyuqdan çöldə titrəyib,

Azğın küləklərə acıq eyləyib,

Çayçı dükanına tələsərdilər,

Mehrabın yanına tələsərdilər

El də çox sevərdi Mehrab əmini,

Əziz tutardılar daim, xətrini.

Şirin bir kişiydi , dili mehriban,

El-oba təbinə olardı heyran.

Asta-asta saz çalmağı varıydı.

Sinəsində neçə-neçə dastanı,

Danışanda göynədərdi insanı.

Bir dostu varıydı Məhərrəm adlı,

Dili bal tək şirin, söhbəti dadlı.

Aşıqlıq elmindən xəbardar idi,

Dil deyən sədəfli sazı var idi,

Çəkilməzdi həyətindən yığnağı,

Dostlar yığışardı hər axşam çağı.

Deyib-gülərdilər səhərə qədər,

Cana ruh verərdi şirin nəğmələr,

Gecəni səhərə çalıb-oxuyub,

Sənət xalçasına naxış toxuyub,

Yeyib-içərdilər, əylənərdilər,

Hər an can eşidib, can deyərdilər.

Ancaq ürəyindən Məhərrəm əmi,

Çıxara bilmirdi bir dərdi,qəmi.

Heç kəs də bilmirdi nə idi dərdi?

Hər dərdə dözənlər nər oğlu nərdi.

Çağırdı yanına oğlu Qasımı,

Qasımla birlikdə cəm oldu hamı.

Dedi:- Qocalığın üzünə tənət,

Məni qurtaracaq ancaq Ədalət.

Ürəyin səsinə qulaq asmasan,

Olmaz bu dünyada heç bir şey asan,

Ürəkdir igidi igid eyləyən.

Ürəkdir qorxağı qovub, teyləyən.

Ürək döyünərsə, əyilərmi can?

Bir can əyilərsə, tez ölər insan.

İndi, oğul, Ədaləti çağırın,

Başımın üstündə bir saz çaldırın.

Bəlkə, ömrüm-günüm bir az uzana,

Elə bir oğulu doğmaz hər ana.

Səhər on bir idi, gəldi Ədalət,

Gözdə yaş əridi, ürəkdə həsrət,

Dostlar yığıldılar, şənlik başladı,

Göylərə səs saldı sazın fəryadı.

Durub dincəlmirdi Məhərrəm baba,

Onun o gününə alqış, mərhaba.

Ona olunduğu hörməti görcək.

Qucaqladı Ədaləti oğlu tək.

Dedi: - Doğrudan da Odlar yurdunun,

Cavanşirlər, Koroğlular yurdunun,

Sənin tək qeyrətli övladı varmış.

Bu şanlı qeyrətə alqış, min alqış.

İndi oğul, dinlə məni bircə an,

Bax bu sözlərimi çıxarma yaddan.

Ağsaqqal sözünə əməl eyləsən,

Ən çətin yolları asan gedərsən.

Aralıqda bir söz olub bilirəm,

O söhbətə qol qoyulub bilirəm.

Eşitmişəm Ləlvər sizi gözləyir,

Ora çıxmaq qeyrət tələb eyləyir.

Getməsəniz mənə dərd olar, oğul,

İnsana həyatda ad qalar, oğul,

İstəyirəm dostlarınla elə sən.

O zirvəyə saz çalmağa gedəsən.

Desinlər Ədalət çalıbdır orda,

Ləlvərin başında, boranda – qarda,

Sənin özün bir zirvəsən, Ədalət,

Zirvələrlə bir yerdəsən, Ədalət.

Qartallara sübut eylə, bil ki, sən,

Zirvələr tacı tək zirvələrdəsən!


III hissə

Səhərdi, günəşli, nurlu bir səhər,

Lalədən don geyib, bəzənib çöllər.

Bənövşələr bir-birinə naz edir,

Səhər mehi yarpaqları titrədir.

Hər canlıya gəl-gəl deyir çeşmələr,

Çağırır qoynuna yaşıl meşələr.

Qoynu kəkotulu, nanəli dağlar.

Döşündən süzülən ayna bulaqlar,

Saçlı şəlalələr, dərin dərələr,

Sıldırım qayalar, sonalı göllər,

Gözəllikdən tac qoyurlar başına,

Nur ələnir torpağına, daşına.

Dağ çiçəyi narın-narın yağanda,

Bir ağrı, bir azar qalarmı canda?

Qərar qəti idi, verilən qərar!

Həmin gün bir yerə yığıldı dostlar,

Səfərə bir addım ömür qalırdı.

Bütün el onları yola salırdı.

Yüz də sel oynasa, coşsa da çaylar,

Qayalar yıxsa da, nə hünəri var?

Onları yolundan saxlaya bilməz.

Polad sınar gedər, ancaq əyilməz.

Məhərrəm babadan rüsxət aldılar,

Bax beləcə, yola rəvan oldular.

İndi sizə söhbət açım Qasımdan,

Ərənlər ərəni, xaslar xasından.

Ağılda, kamalda hamıdan başdı,

Ən təmiz insandı, yurda yurddaşdı.

Ömrü boyu yalan gəlməz dilinə,

Elə ki, bir işi aldı əlinə,

Sonuna çatmasa bir an durmazdı,

Ürəksiz insanla heç oturmazdı.

Belə gəldi, belə getdi dünyadan,

Ona rəhmət diləyirəm Tanrıdan.

Oxucum, mətləbi uzatmayaq gəl,

Yoxsa bu, mövzuya törədər əngəl.

Deyərlər, zəifdir yazdığım əsər,

Şair ilhamından inciyər, küsər.

İndi isə gəl səfərdən danışaq,

Yol azmayaq, nə yanılaq, nə çaşaq.

Mənə bələdçi ol bu yollarda sən,

Yolda sarsımayım, el desin əhsən,

Ədaləti elə yerə çıxaraq,

O yerdə qartallar qoy olsun ancaq,

Nağıl danışmıram, nə əfsanədir,

Bu bir həqiqətdir, qeyrət rəmzidir,

Kişilərdə söz bir olub deyirlər,

Qeyrətlə körpülər salan dədələr.
IV hissə

Elə ki yolçular çıxdılar çölə,

Döndülər tufana, döndülər yelə,

Nənələr su səpdi arxalarınca,

Gözdən qoymadılar göz yorulunca.

Məhərrəm babanın, Mehrab babanın,

Gözləri dolmuşdu hətta inanın.

Kişilər ağlamaz deyib babalar,

Ancaq sevincindən ağladı onlar.

Göylərin “Bərəkli dəmir at”ında,

Dəli bir istəyin qanadlarında,

Altı nər oğullar uçdu Ləlvərə,

Bu xəbər yayıldı bütün ellərə.

Kim kimi görürdü, söhbət edirdi,

Söhbət ancaq bu dostlardan gedirdi.

Üç gün gözlədilər bu igidləri ,

Nəhayət, igidlər döndülər geri.

Hamının gözündə bir sevinc vardı,

Baxanlar deyirdi el bəxtiyardı.

Bu cür igid, qoçaq oğulları var,

Belə oğlu olan el xoşbəxt olar.

Oxucum, indi gəl qayıdaq geri,

Seyr edək onların çıxdığı yeri.

Elə bir zirvədir Ləlvərin başı,

Qardan görünməyir torpağı, daşı.

Elə ki qondular həmin o yerə,

Baş əydilər ulu, qoca Ləlvərə.

Sonra həmin yerdə çadır qurdular,

Ləlvərin başını fəth edən dostlar.

Ağ qarın üstünə süfrə salındı,

Bir az aralıda ocaq qalandı,

Şişlərədə kabablar gəldi süfrəyə,

Ləzzət ilə başladılar yeməyə.

Qasım bir badəni aldı əlinə,

Bal bələdi baldan şirin dilinə.

Sevinci ömrünə ömür çilədi,

Tanrıdan ən gözəl günlər dilədi.

Ən birinci Ədaləti seçdi o,

Ədalətin sağlığına içdi o.

Sonra sözü Ədalətə verdilər,

Dağ başında zirvələşən igidlər.

Ədalət sazıyla tufan eylədi,

Barmaqlar simlərə divan eylədi.

Gah Kərəm olurdu, külə dönürdü,

Gah dağlar oynadan selə dönürdü.

Salahlı Vurğunu yada salırdı,

Məzahir Daşqını yada salırdı.

Ələsgər babadan deyirdi hərdən,

Uçan qartallar da baxıb göylərdən,

Bu cavan aşığa əhsən deyirdi.

Günəş də göz vurub gülümsəyirdi,

Orda hava soyuq idi, nəm idi,

Ancaq bu soyuğa baxan kim idi.

Tellər dil deyirdi, oda yanırdı,

Sanki təbiət də havalanırdı.

Özündə deyildi aşıq Ədalət,

Dəli-divanəydi aşıq Ədalət.

Möcüzələr ümmanında üzürdü,

Məcnun olub səhraları gəzirdi.

Şanlı iz salırdı əbədiyyətə,

Bir heykəl qoyurdu saza-sənətə.

Köçən ustadlara rəhmət deyirdi,

Saza xor baxanı lənətləyirdi.

Bir dastan başladı üç gün, üç gecə,

Üç günü tam sona yetirməyincə,

Qurtara bilmədi, çaldı, oxudu.

Sənət dünyasına xalı toxudu.

Əlqərəz, vaxt ötüb, vədə yetişdi,

Geri qayıtmağın vaxtı gəlmişdi.

Şad-xürrəm obaya-elə döndülər,

Ləlvərin başına səfər edənlər.

Oxucum, sözümə inanmasan sən,

Durub bir baş Borçalıya gedərsən.

Orda dindirərsən ağsaqqalları,

Buna şahid olan o insanları.

Özün öz dilinlə danışdırarsan,

Ordakı qeyrətə şahid olarsan.

Dil içində dilimizi bəsləyən,

Din içində dinimizi bəsləyən,

Namuslu, qeyrətli Borçalımız var,

Qızıldan qiymətli torpağımız var.

Orda tarixləşən obalarımız,

Orda dünya görən babalarımız,

Sənətkar qədrini bilən olublar,

Tarixlər köksünə yollar salıblar.

Elə özləri də tarixləşdilər,

Bu torpaq uğrunda ölən kişilər!

EPİLOQ
Ulu bir torpağın baş keçidində,

Qədim Borçalının Başkeçidində,

Uzaqda bir uca dağ görünürdü,

Ətəyində duman, çən sürünürdü.

Başının örpəyi dümağ qar idi,

Dövrəsində yastı dağlar var idi.

O dağlar canıdır bu təbiətin,

Canlı varlığıdır əbədiyyətin.

Göylərə baş çəkən dağdı o dağlar,

Yağılar qəlbinə dağdı o dağlar.

Əyri qardan desək yanılmarıq biz,

Qalan dağlara da yol salarıq biz.

Sənək uçan, Bolus, Sənan dağları,

Barmaqsız, Ağbulaq, Sarvan dağları,

Dolçalı, Novçalı, Qırmızı bulaq,

Əzgilli, Söyüdlü, Yarpızlı bulaq

Adını çəkdiyim ulu dağların,

Sinəsində saz çalıbdı Ədalət,

Ürəklərə qor salıbdı Ədalət.

Kolayırdan bir balaca yuxarı,

Enişli-yoxuşlu ensiz yolları,

Keçib getsən dərdlərini bölərsən,

Ehrəm SES in qucağına düşərsən.

Bir yanı barlı bağ, bir yanı dağlar,

Sevənləri sevə-sevə qucaqlar.

Tapanın başına çıxsan əgər sən,

Orda mənzərəli bir el görərsən.

Həmin eldə qonaq qalıb Ədalət,

Həmin eldə toylar çalıb Ədalət.

Dəli sellər kimi coşubdu orda,

Eşqin girdabına düşübdü orda.

Mələk kimi bir qız sevib, sevilib,

Ömrünə-gününə onu tac bilib.

Bir qızı var idi Mehrab babanın,

Bir qönçə gülüydü elin-obanın.

Günəşə deyərdi, çıxma, mən varam,

Ulduza deyərdi, baxma, mən varam.

Saçlarını darayardı küləklər,

Ona vurğun idi güllər, çiçəklər.

Ürəyini Ədalətə verdi o,

Ədalətin ürəyinə girdi o.

Dəli məhəbbətə boyun əydilər,

Hər bir çətinliyə sinə gərdilər.

Qovuşdular bir-birinə nəhayət,

Borçalı qızıyla, aşıq Ədalət.

Burda sözlərimi bitirmək üçün,

Ellərdən-ellərə ötürmək üçün,

Bir az ömür diləyirəm Tanrıdan,

Dizim əyilməsin, ağrımasın can.

Aşıq Ədalətin özünü görüm,

Nurlu sifətini, üzünü görüm.

Oturam üz-üzə , qarşı-qarşıya,

Saz çala, gözlərim o sazdan doya.

Hikmət dolu sözlərini dinləyəm,

O hikmətdən xırda-para dənləyəm.

Bax bunları arzulayır ürəyim,

Hayıf olsun qürbətdəyəm neyləyim,

Əlim çatmır, ünüm yetmir Vətənə,

Bəxtimmi zülm edir bilmirəm mənə,

Düşüb uzaqlara güzarım mənim.

Dərd-qəm ürəyimə kəsilib qənim.

Təki Ədalətin canı sağ olsun,

Təki Ədalətin üzü ağ olsun.

Adı bəlli zirvələrdən enməsin!

Əşrəf də fəxr ilə min əhsən desin!
01.04.09-12.05.09

Petrozavodsk



KİTABIN İÇİNDƏKİLƏR
Redaktordan………………………………………….……………….3

Xındı Məmməd sənətinin varisi 6

GƏRAYLILAR

Ağlama, Göyçəm, ağlama 13

Sözüm var 15

Dünya namərd dünyasıdı 17

Mənə qərib demə 18

Rafiqim 20

Bu fələyin işinə 21

A Borçalı 22



QOŞMALAR VƏ MÜXTƏLİF ŞEİRLƏR

Azərbaycanım 24

Borçalı 25

Buludlar ağlayır 26

Onda uşaq idim 27

Olmur 28


...Məni çətin qanarsan 29

Niyə yanmayım 30

Tahirin 31

İncimə 32

Məst olam 33

Gülabı 34

Dünya 35

Aparın məni 36

Buta 37

Ay Buta 38



Səadət Butaya 39

Balamın 40

Sözü var 42

Hayıf 43


Nə fayda 44

Qalıb 45


Xatirələrim 46

Segah çalanda 47

Meh əsəndə 49

Bu dünya 50

Allah 51

İnsan 52


Ay Dədə 53

Dədə 54


Anamın 55

Qocaltdı 56

Məni 57

Anam ağ kəfənə büründü orda 58



Bir aşığa 59

Gələndə 60

Kişilər 61

Özünü gözlə 62

Allah 63

Ürəyim 64

Azərbaycan 65

Qocaldı 67

Nəvəm Əşrəfin ad gününə 68

Yanan Günəşsən 69

Ağlayırdı 70

A Dünya 71

Mənə göndər 72

Qurbanın olum 73

Zəlimxan 75

Bir ovuc torpaq 77

Gördüm 78

POEMALAR

Əsrin qəm yatağı 80

Ədalət saz çalanda 87


«Nurlan»няшриййатынын директору:

профессор Надир МЯММЯДЛИ
Дизайн: Zahid Məmmədov

Техники редактор: Рювшаня Низамигызы

Kompüterdə yığan: Validə Bədəlova

Korrektor: Vüsal Abiyev
Йыьылмаьа верилмиш 05.03.2013

Чапа имзаланмыш 22.03.2013

Шярти чап вяряги 6,5. Сифариш 489

Каьыз форматы 60х84 1/16. Тираж 500







Китаб «Нурлан» няшриййат-полиграфийа мцяссисясиндя

щазыр диапозитивлярдян чап олунмушдур.

E-mail: nurlan1959@gmail.com

Тел: 497-16-32; 050-311-41-89

Цнван: Бакы, Ичяришящяр, 3-ъц Магомайев дюнэяси 8/4.


1 Abbas – şairənin vaxtsız vəfat edən həyat yoldaşının adıdır.


1   2   3   4


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azrefs.org 2016
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə