TÜrkoloji tariHİnde 1926 bakû TÜRKİyat kongresi




Yüklə 130.9 Kb.
səhifə2/2
tarix25.04.2016
ölçüsü130.9 Kb.
1   2

Sonuç
Sovyet Rusya-Türkiye Cumhuriyeti ilişkilerinin 1930’lu yılların ortalarında işbirliği ve dostluk zemininden uzaklaşması, Türkoloji araştırmalarını da derinden etkilemiştir. Bu esnada Barthold gibi Rus Türkologları, Çobanzâde gibi Türk Türkologları, Sovyet kültür ve düşünce hayatından şiddetle tasfiye edilmiştir. Bu çeşit hareketler, henüz kurumsallaşma aşamasındaki Türkoloji araştırmalarına âdeta bir darbe olmuştur. İkinci Dünya Savaşı’nda Sovyetlerin Macaristan’ı işgâl etmesi, bu ülke üzerinde uzun süre hüküm sürmesi ve Macarların Türkoloji çalışmalarını engeller tarzda hareket etmeleri, Türklük biliminin gelişimi açısından olumsuz bir gelişme olmuştur. Genel olarak, Doğu Avrupa ülkelerinin Sovyetler tarafından istilâsı, Türkolojinin gelişimini oldukça olumsuz etkilemiştir.

Soğuk Savaş döneminde Avusturya’nın “tarafsız” statüsü ise bu durumu kısmen, en azından Avusturya açısından azaltmıştır denebilir. Rusya’ya paralel olarak, 1930’dan itibaren Adolf Hitler’in emin adımlarla iktidara yönelmesi ve 1933’te iktidara geldikten sonra Orta Avrupa ülkelerini etkisi altına alması, Türkoloji araştırmalarına vurulan bir başka darbe olmuştur. 1938’de Hitler Almanyası’nın, geleneksel Türkolojinin memleketi Avusturya’yı ilhak etmesi (Anschluss) bu yöndeki hareketlerin bir diğeridir. Bütün bunlar olurken, Yahudi kökenli bilim adamları, bu arada Türkologları, Almanya’dan ve Doğu Avrupa ülkelerinden ayrılmak zorunda kalmışlardır. Biliyoruz ki, Batılı Türkologlar arasında Yahudi kökenli Türkologların dikkate değer bir ağırlığı vardır. Fakat onların yerlerinden edilmeleri, Türkoloji araştırmalarını olumsuz yönde etkileyen bir gelişme olmuştur.

Gerek Almanya’dan gerekse Rusya’dan uzaklaşan Türkologlar, Atatürk Türkiyesi tarafından istihdam edilmeye çalışılmış, fakat bu gayet sınırlı olmuştur. Buna ilâveten, 1932’de yapılan Türk Tarih ve Türk Dil kongreleri, Batılı Türkologların yüzlerini Ankara’ya çevirmelerini sağlamıştır. Birkaç Batılı Türkoloğun İkinci Dünya Savaşı sonrasında da istihdam edilmeye devam edilememesi, Türkolojinin Türkiye’deki gelişimini olumsuz etkilemiştir denebilir. Fakat 1950’den günümüze olumlu yöndeki gelişmeler, Türkiye Türkolojisinin modern bir hüviyet kazanmasını da sağlamıştır. Bu gelişmelerin başında Batı Avrupa ve Kuzey Amerika Türkoloji çevreleri ile yakın ilişkiler içine girilmesi ve Köprülü Mektebi’ne sahip çıkılması gelmektedir.

Sonuç olarak, Rusların Bakû Türkiyat Kongresi, entelektüel Türkçülük hareketine karşıt bir stratejinin ilk evresi olmuştur. Rusların bu ağır darbesiyle açılan gedikler, Kemal Atatürk tarafından başlatılan dil ve tarih çalışmalarıyla kapatılmaya çalışılmıştır. Bu çalışmalar, Türkoloji âleminde Türkiye’nin mümtaz bir yer edinmesini de sağlamıştır.



EKLER
Belge 1: Macar Maarif Nezareti müsteşarı ve Hazine-i Evrak müdürü Tsánki Dezsö tarafından Türk Tarih Encümeni’ne gönderilen 21 Kasım 1923 tarihli mektuptur:

“Pek muhterem heyet-i idare

İhtiram ve selamlarımızın kabulünden sonra âtideki teklîf ve rica ile Tarih-i Osmanî Encümeni’ne [Türk Tarih Encümeni] müracaat cesaretinde bulunuyoruz.

Malûm-ı âlileri olduğu vechile Türk, Macar milletleri şanlı mazilerini tetebbu’ hususunda şimdiye kadar hiçbir fedakârlıktan çekinmediler. Türk, Macar milletleri beynindeki tasrih-i irtibatı tafsil-i zaid görüyoruz.

Tarihimizdeki “Türk İstilâsı” namıyla marûf devrin tetebbuatı ikmal edilmiş sayılamaz. Ekseriyetle her asır önündeki asırların evlâdıdır. Türk İstilası devrini milâdın onsekizinci asrında “Macaristan’da Habsburg hanedanının kuvvetli nüfuz kazandığı devir” ile bunu takip eden “Millî Uyuşum Devri” cinsî ve ırkî kuvvetten mahrûm kaldığı cihetle Türk İstilası tarihinin tetebbuatı ile meşgul olamadı. Milâdın onaltıncı ve onyedinci asırlarında vaki’ olan Türk İstilâsı devrinin esaslı tedkîki ancak milâdın ondokuzuncu asrında başlayor.

Türk ve Macar irtibatının bî-tarafâne meydana çıkarılmasına evvel be evvel bu iki millet menbalarının esas olması pek tabiî olduğu cihetle Türkler ve Macarlar için şimdiye kadar neşredilmemiş olan tedkîkatın bu iki millet tarih encümenince malûm olması ihtiyaç teşkîl eder. Macar mütetebbileri yarım asırdan beri Şark lisanlarının ve tarihî menbalarının tedkîkatına Garp usûlünce hususî bir ehemmiyet vermektedirler. Bunu isbat etmek için büyük seyyahımız Vamberi, merhum Diyarbekir defterdarı kâtibi olan Balinet Gabor, son zamanlarda Veliç Entel, Tori Yozef ve İstanbul’da vefat eden Karaçon İmre efendilerin malûm olan tedkîkatı zikr-i kâfi zannederiz. Salifü’z-zikr tarihşinaslarımızın sarf-ı gayreti tarihimize ait Şarkî menbalarının tanınmasına pek büyük hizmet etmiş ise de onların başladıkları yolu devam ettirmek lâzımdır. Türk İstilâsı devrine ait menbaların neşrini, Türk tarihşinaslarının nazariyatıyla tedkîkatını alenî umûma tanıtmak riyasetimiz altında bulunan Macar Tarih Encümeni’nin iş programına dahildir.

Bî-tarafâne tedkîkatımızın Türk milleti için izzet ve namus meselesinde ne kadar mühim ve faideli olduğunu te’kîdi zaid addediyoruz. Avrupa’nın Türkler hakkında nokta-i nazarı çok defa yanlıştır. Türkçe menşûr tarihî menbaların tedkîkatı neticesi olarak yanlış düşüncelerimiz tashîh edilecek olursa bundan çıkacak menfaat yalnız âlemin menfaati değil, Türklere de manevî menfaat temîn edecektir.

Maksat ve gayemizi tasrîh eyledikten sonra Tarih-î Osman-î Encümeni tarafından memnuniyetle karşılanacağına şüphe etmediğimiz zîrdeki tekliflerde bulunuyoruz.

Macaristan Evrak Hazinesi Macar Tarih Encümeni’nin Türklerle alâkadâr neşriyatını beheri bir Sudet iki nüsha olarak Tarih-î Osmanî Encümeni’ne göndermek istiyor. Bu eserler Türk İstilâsı devriyle işgâl etmekte olup Macar tarih tedkîlatının en kıymetli eserleridir. Mezkûr eserler hâli hazır Türk tarihşinaslarının vazifesini teshîl ile beraber gençlere de Türk-Macar tarihini tedkîk hususunda müşevvik olacaktır. Bundan başka Macar Tarih Encümeni Szàzadok “Asırlar” unvanlı ilmî risalenin yirmi senelik devamını kezâlik iki nüsha olarak teklîf etmektedir.

Mukabilinde Tarih-i Osmanî Encümeni tarafından şimdiye kadar neşredilmiş eserleri veyahut diğerleri tarafından çıkarılmış tarih menbaları, Âl-i Osman vakanüvisleri, Evliya Çelebi Seyahatnâmesi, tarih ve coğrafyaya ait kâmûslar, pek muhterem encümenin kütüphanesinin verebileceği fazla eserleri ve encümenin mecmuasını kezalik iki nüsha olarak Macaristan Evrak Hazinesi Kütüphanesi adresine gönderilmesini rica etmekteyiz. Macaristan Evrak Hazinesi’nin yeni küşad olunmuş muazzam binasında, Macar Tarihi tedkîkatının merkezinde Tarih-i Osmanî Encümeni’nin muhterem hatırası, kıymetli eserleri şübhesiz birinci mevkii işgâl edib büyük itina ve itibarla muhafaza edilecektir.

Hâl-i hazırın vaziyet-i iktisadiyenin tazyîki altında kütüphanemizin bu suretle tekmîl ve ikmali vaziyetindeyiz. Garp encümenleri, müesseseleriyle birkaç seneden beri hepimiz için hoş ve münasip görünen mübadele usûlü ile kitaplarımızı değiştirmekteyiz.

Bu mesele hakkında Tarih-i Osmanî Encümeni ile irtibat bulabilmek için İstanbul’un istirdadının mesud gününü beklemek mecburiyetinde kaldık. Mezkûr şanlı güne kavuşduktan sonra teklîf ve ricamızın Tarih-i Osmanî Encümeni tarafından sevinç ile karşılanacağını ve Macaristan Evrak Hazinesi ile devamlı bir mübadele irtibatında bulunacağımıza eminim.



Şimdiye kadar müşerref olmadığımız halde pek muhterem Tarih-i Osmanî Encümeni ile muhavereye girişmek bizim için büyük bir şeref teşkîl eder. Samimî selâmlarımızı tekrardan sonra Tarih-i Osmanî Encümeni’ne himmete amâdeyiz”.

KAYNAKLAR


  1. Friedrich Hegel, Tarihte Akıl, 3. B., çev. Önay Sözer, İstanbul, Kabalcı Yayınevi, 1995, s.12-13. E.H.Carr da 1961’de “Bir toplumun niteliğinin, ne tür tarih yazdığı ya da yazmadığından daha güvenilir bir göstergesi yoktur” diye yazar. Tarih Nedir?, çev.Misket Gizem Gürtürk, İstanbul, İletişim Yayınları, 2002, s.51.

  2. Bu metinde Türklük bilimi, Türkiyat ve Türkoloji terimleri eşanlamlı olarak kullanılmıştır.

  3. İlber Ortaylı, “Türkoloji ve Slavistik: Türkiye Türkolojisi ve Rusya ve Sovyet Türk Aydınlarının Türkolojisi Üzerine”, Osmanlı İmparatorluğu’nda İktisadî ve Sosyal Değişim (Makaleler 1), Ankara, Turhan Kitabevi, 2000, s.389.

  4. Hüseyin Namık Orkun, “Türkoloji Bilgisinin Tarihçesi”, Ülkü Mecmuası, Nu.VII/38 (Nisan 1936), s.103. Oryantalizmin tarihsel gelişimi hakkında şu eserlere bakınız: V. V. Barthold, Asya'nın Keşfi:Rusya’da ve Avrupa’da Şarkiyatçılığın Tarihi, çev. Kaya Bayraktar ve Ayşe Meral, İstanbul, Yöneliş Yayınları, 2000; Edward W. Said, Şarkiyatçılığın Tarihi, çev. Berna Ülner; İstanbul, Metis Yayınları, 1999; Yücel Bulut, Oryantalizmin Eleştirel Kısa Tarihi, İstanbul, Yöneliş Yayınları, 2002.

  5. Bu konuda bakınız: Tarık Demirkan, Macar Turancıları, İstanbul, Tarih Vakfı Yurt Yayınları, 2000.

  6. Edward W. Said, Kültür ve Emperyalizm, çev. N. Alpay, İstanbul, Hil Yayın, 1998, s.77-79.

  7. Fuat Bozkurt, “Almanya’da Türkoloji”, Toplumsal Tarih, Nu.III/14 (Şubat 1995), s.52. Radloff hakkında bakınız: Ahmet Temir, Türkoloji Tarihinde Wilhelm Radloff Devri, Ankara, TDK Yayınları, 1991. Batılı Türkologlar hakkında ise şu esere bakınız: Hasan Eren, Türklük Bilimi Sözlüğü: I. Yabancı Türkologlar, Ankara, TDK Yayınları, 1998.

  8. Köprülüzâde Mehmet Fuat, “ ‘Türkiyat’ Âleminde”, Hayat, Nu.III/53 (1 Kânûnıevvel 1927), s.2.

  9. Hasan Eren, “Türkoloji”, Türk Ansiklopedisi, C.XXXII, Ankara, Milli Eğitim Basımevi, 1983, s.434. Eren, buradaki Türkoloji tanımını “Türklük Bilimi Sözlüğü” (1998) başlıklı kitabına da almıştır.

  10. Barthold, Asya'nın Keşfi, s.227.

  11. Bulut, Oryantalizmin Eleştirel Kısa Tarihi, s.13.

  12. Şerif Baştav, “Türk-Macar Münasebetlerinde Hungarolojinin Yeri”, Türkiye’de Sosyal Bilimlerin Gelişmesi ve DTCF Sempozyumu, Ankara, AÜ DTCF Yayınları, 1996, s.39-40.

  13. György Hazai, “Türkolojinin Türkiye’de Cumhuriyet Dönemindeki Gelişmesinin Bazı Sorunları Üzerine”, Uluslararası Konferans. Atatürkçülük ve Modern Türkiye (Ankara, 22-23 Ekim 1998), Ankara, AÜ SBF Yayınları, 1999, s.811.

  14. Naklen aktaran Yusuf Akçura, Yeni Türk Devletinin Öncüleri, bas. haz. Nejat Sefercioğlu, Ankara, Kültür Bakanlığı Yayınları, 1981, s.189.

  15. Masami Arai, Jön Türk Dönemi Türk Milliyetçiliği, çev. Tansel Demirel, İstanbul, İletişim Yayınları, 1994, s.27-28.

  16. Necip Asım (Yazıksız), “Türkiyat Müessesesi”, İkdam, 8 Nisan 1923, s.3.

  17. Meşrutiyet’ten Cumhuriyet’e tarihçilik için bakınız: Mustafa Oral, İmparatorluktan Ulusal Devlete Türkiye’de Tarih Anlayışı (1908-1937), Ankara, AÜ TİTE, Doktora Tezi, 2002.

  18. Demirkan, Macar Turancıları, s.26 vd.

  19. Vlademir Gordlevskiy, İstanbul’daki Türk Derneği’ne İlişkin Notlar, Moskova, 1912’den naklen aktaran Akçura, Yeni Türk Devletinin Öncüleri, s.89.

  20. Atatürk’ün Söylev ve Demeçleri, C.II, Ankara, Atatürk Araştırma Merkezi Yayınları, 1997, s.44.

  21. Başba kanlık Cumhuriyet Arşivi Bakanlar Kurulu Kararları (Bundan sonra kısaca BCA BKK) 030 18 01 05 18 18. Veled Çelebi’nin tercümesine çalıştığı bu eserin yazarını tespit edemedik.

  22. Necip Asım (Yazıksız), “Şark Mektebi”, İkdam, 13 Mart 1338, s.3.

  23. “Anadolu'da Şark Darülfünunu”, İkdam, 27 Mart 1338, s.3. Ayrıca bakınız: Anadolu’da Yeni Gün, 16 Mart 1338, s.3.

  24. "Rus Müsteşriki Barthold Cenapları ve Türkiyat", Muallimler Mecmuası, Nu.I/7 (30 Nisan 1339).

  25. Ömer Faruk Demirel, “I. Türkoloji Kongresi ve Theodor Menzel”, 1926 Bakû Türkoloji Kongresinin 70. Yıl Dönümü Toplantısı (29-30 Kasım 1996), Ankara, TDK Yayınları, 1999, s.28-29.

  26. A.g.m., s.29-30.

  27. Hasan Eren, “Türkoloji”, s.457.

  28. Barthold, Asya'nın Keşfi, s.414.

  29. Alexandre Bennigsen, Self-Determination in Soviet Central Asia: Problems and Prospects, Middle East Technical University Asian-African Group, No.29, Ankara, METU, 1986, s.1-12.

  30. Samir Kazımoğlu, “Alman Türkologları ve Birinci Bakû Türkoloji Kongresi”, 70. Yıl Dönümü Toplantısı (29-30 Kasım 1996), Ankara, TDK Yayınları, 1999, s.1-5. Türkoloji çalışmalarında Yahudi asıllı Batılı bilimcilerin rolleri konusunda etraflı araştırmalar yapılmamıştır.

  31. Türkolojinin Türkiye’de Cumhuriyet Dönemindeki Gelişmesinin Bazı Sorunları Üzerine, s.813.

  32. BCA BKK 030 18 01 015 49 01 (5 Ağustos 1925 tarihli Bakanlar Kurulu kararı).

  33. Etienne Copeaux, Tarih Ders Kitaplarında (1931-1993) Türk Tarih Tezinden Türk-İslam Sentezine, çev. Ali Berktay, İstanbul, Tarih Vakfı Yurt Yayınları, 1998, s.30.

  34. Joseph Castagné, “Le congres de turcologie de Bakou en Mars 1926”, Revue du Monde Musulman, Nu. 63, 1926, s.86’dan aktaran Copeaux, Türk Tarih Tezinden Türk İslam Sentezine, s.30.

  35. Türkoloji ve Slavistik”, s.393.

  36. “Moskova Darülfünunu”, İkdam, 30 Kanunısânî 1926, s.l.

  37. Demirel, “I. Türkoloji Kongresi ve Theodor Menzel”, s.30-31.

  38. Theodor Menzel, “Der Turgologische Kongresse in Baku”, Der Islam, Nu.l6, 1927, s.6-11.

  39. A.g.m., s.15

  40. Ali Haydar Bayat, Hüseyinzâde Ali Bey, Ankara, Atatürk Araştırma Merkaezi, 1998, s.63.

  41. Demirel, I. Türkoloji Kongresi ve Theodor Menzel”, s.36.

  42. Menzel, Der Turgologische Kongresse in Baku”, Der Islam, Nu.l6, 1927, s.27.

  43. Hüeyinzâde Ali Turan’ın kongrede sunduğu tebliğ için ayrıca bakınız: Ali Bey Hüseyinzâde, Garbın İki Destanında Türk, Bakû, Komunist Gazetesi Neşriyatı, 1926.

  44. Köprülü’nün İslâm seksiyonuna sunduğu “Bektaşîliğin Menşeileri: Küçük Asya’da İslam Batınîliğinin Tekâmül-i Tarihiyesi Hakkında Bir Tecrübe” başlıklı incelemesi Türk Yurdu, Nu.II/8 (Mayıs 1926), s.121-130’da yayınlanmıştır.

  45. Menzel, Der Turgologische Kongresse in Baku”, Der Islam, Nu.l6, 1927, s.14-15.

  46. Theodor Menzel, “Der Turkologische Kongress in Baku”, Der Islam, Nu.17, 1928, s.200.

  47. Demirel, I. Türkoloji Kongresi ve Theodor Menzel, s.45.

  48. Menzel, “Der Turkologische Kongress in Baku”, Der Islam, Nu.17, 1928, s.218-219.

  49. 1920’li yıllarda Yaşayan Şark Dilleri Akademisi rekrörü Pavloviç’tir. Pavloviç, Bakû Türkiyat Kongresi’ne sekreteri Weltmann ile birlikte katılmıştır. Her ikisi de Yahudi aslındandır.

  50. A. Samoyloviç, “Türkiyat Âleminde”, çev. Akdes Nimet (Kurat), Türk Yurdu, Nu. VI/32 (Ağustos 1927), s.183-187.

  51. V. V. Barthold, “Türkiyat Sahasında En Evvel Dikkate Alınacak Meseleler”, Türk Yurdu, Nu.IV/23 (Teşrînisânî 1926), s.385-402.

  52. Azerbaycan’da Türklük biliminin gelişimine önemli hizmetlerde bulunan ve Bakû’deki Şarkşinaslık Fakültesi’nin dekanı Kırım Tatarı Bekir Sıdkı Çobanzâde hakkında bakınız: Kenan Acar, Kırımlı Bekir Sıdkı Çobanzâde (Dilciliği ve Edebiyat Araştırmacılığı), Ankara, TDK Yayınları, 2001.

  53. Bayat, Hüseyinzâde Ali Bey, s.68.

  54. Nâsırî hakkında bakınız: Chantal Lemercier-Quelquejay, “An Reformator Tatar in the XIXth Century-Abdul Quayum al-Nasyri”, Central Asian Survey, Nu.I/4 (April 1983), s.109-132.

  55. Mustafa Öner, “I. Bakû Türkoloji Kongresinde İdil-Ural Türkleri”, 1926 Bakû Türkoloji Kongresinin 70. Yıl Dönümü Toplantısı (29-30 Kasım 1996), Ankara, TDK Yayınları, 1999, s.13-25.

  56. Demirel, I. Türkoloji Kongresi ve Theodor Menzel, s.43.

  57. Öner, I. Bakû Türkoloji Kongresi İdil-Ural Türkleri, s.19.

  58. Modern Türkiye’nin Doğuşu, çev. Metin Kıratlı, Ankara, TTK Yayınları, 1993, s.428.

  59. Bayat, Hüseyinzâde Ali Bey, s.67-68.

  60. Copeaux, Türk Tarih Tezinden Türk-İslam Sentezine, s.30.

  61. Ayas İshakî, “Arap ve Latin Harfleri”, Türk Yurdu, Nu.III/16 (Şubat 1926), s.432.

  62. “Latin Harflerinin Münakaşası”, Hâkimiyet-i Milliye, 18 Mart 1926, s.l.

  63. Ahmet Cevdet (Oran), “Latin Hurufatı Kabul Edilecek Olursa”, İkdam, 12 Mart 1926, s.l.

  64. Zoltán Gombocz (1877-1935) Türkoloji alanında birçok önemli yapıt ortaya koymuş ve Macarca-Türkçe ilişkisi konusundaki araştırmalarıyla çığır açmış meşhur Macar Türkoloğu.

  65. İlhan Başgöz, Türkiye’nin Eğitim Çıkmazı ve Atatürk, Ankara, Kültür Bakanlığı Yayınları, 1995, s.118.

  66. [Abdullah] Battal-Taymas, “”Türklük Şuunu”, Türk Yurdu, Nu.IV/21 (Eylül 1926), s.280-281.

  67. Menzel, “Der Turkologische Kongress in Baku”, Der Islam, Nu.17, 1928, s.200-202.

  68. Joseph Castagné, “Le congres de turcologie de Bakou en Mars 1926”, Revue du Monde Musulman, Nu. 63, 1926, s.68’den naklen aktaran Başgöz, Türkiye’nin Eğitim Çıkmazı ve Atatürk, s.117.

  69. Türk İnkılap Tarihi Enstitüsü Arşivi (Bundan sonra kısaca TİTEA), Kutu Nu.1, Gömlek Nu.1, Belge Nu.50; Kutu Nu.2, Gömlek Nu.2, Belge Nu.35. 1926 senesi sonlarında kaleme aldığı yazısında Baranov, “Orta Asya Üniversitesi Bülteni” ile “Türk Tarih Encümeni Mecmuası” nın değişimi talebinde bulunmuştur.

  70. TİTEA Kutu Nu.2, Gömlek Nu.2, Belge Nu.37.

  71. TİTEA Kutu Nu.2, Gömlek Nu.2, Belge Nu.106.

  72. TİTEA Kutu Nu.1, Gömlek Nu.1, Belge Nu.55.

  73. TİTEA Kutu Nu.1, Gömlek Nu.1, Belge Nu.37. Mektup, makalenin sonundaki EKLER kısmındadır.

  74. TİTEA Kutu Nu.113, Gömlek Nu.113, Belge Nu.2.

  75. “Bir Defa da Macar Profesörünü Dinleyelim”, İkdam, 31 Ağustos 1927, s.2.

  76. Köprülü, “ ‘Türkiyat’ Âleminde”, s.2-3.


S u m m a r y
ROLE OF 1926 BAKU CONGRESS İN THE HİSTORY OF TURKOLOGY
Mustafa ORAL

(Akdeniz University, Turkey)

The Turkology Congress held in Baku, Soviets in 1926 has become a turning point in the view of Turkology studies progressing fast for about a century. This congress could not provide a better situation for Eastern and Western Turkological communities to have a consensus, but a secret rivalry between Turkey and Russia came into existence.



In addition to this, the decisions affecting development of Turkish language deeply were made in that congress. The most important among them was a quite political decision about Turkic people’s using Latin alphabet. Soviets profited by that congress for their imperialistic advantages in Turkistan and the Caucasus. This affected the development of Turkology negatively. This negative situation was tried to be removed with the studies of Turkish history and language along with the leadership of Kemal Atatürk.


1   2


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azrefs.org 2016
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə