Redaktoru: İslam Sadıq Əli Aslanoğlu. Sözün rəngi




Yüklə 1.07 Mb.
səhifə7/7
tarix27.02.2016
ölçüsü1.07 Mb.
1   2   3   4   5   6   7

Yerdən: “” sağ ol aşıq, “ sağ ol” səsləri,
Sərdar: (şairə)
El şairi, sən də vəsf et gəlini!

Xələt verib bəy də çıxar əlini!



Şair:

Vəslinə bənzər, gülüm, mən hansı bustandı deyim?

Yahu, bu, cənnət bağı, ya ki, gülüstandı deyim?
Xor:

Ya ki, gülüstandı deyim?



Şair:

Göz dəyər məndən sənə, nəfsimdə fəxranəliyəm,

Nola, göstər bir qüsur, mən də bu, nöqsandı deyim!
Xor:

Mən də bu, nöqsandı deyim!



Şair:
Nəzmimin əksər çoxu vəsfinlə mümkün olunub,

Var həqiqət bunda kim, şəninə dastandı deyim!


Xor:

Şəninə dastandı deyim!



Şair:

Halına heyranlığım halımı haldan çıxarıb,

Bu məlahətdən halım meysiz də məstandı, deyim!

Xor:

Meysiz də məstandı deyim!



Şair:

Mülkü-hüsnün fatehi yüz hökmü-fərman eliyir,

Başına qoysun tacı, şövkətli sultandı deyim!

Xor:

Şövkətli sultandı deyim!

(hamı şairi alqışlayır, bəy ona xələt verir)
Sərdar:
Qarabağda muğamatsız toy olmaz

Bir musiqi müğamata tay olmaz.

(Gəlib Pəri nənənin qolundan tutur)

Pəri xanım, hansı müğam oxunsun?

Sən əmr elə mizrab simə toxunsun!
Pəri:
Üç balam var övlad sayı se gəlib,

Beşik üstə segah səsi yüksəlib!


Sərdar: (sazəndələrə)

Ana şərəfinə segah!



(Orkestr dəramət çalır. Segah dəsgahı başlanır)
1-ci kişi müğənni:
İnsana candan əziz dünyadə insan anadır,

Canıma candan kəsib canın verən can anadır!


Borcunu qaytarmağa imkan olmaz balanın,

Çün, bütün ol cismi-can, ondan axan qan anadır!


2-ci kişi müğənni:
Ömrünün hər bir anın qayğıyla övladə verib,

Ağlayan hər dərdinə ol dildə əfqan anadır!


2-ci kişi müğənni:
Tanrının öz haqqıçün imanda min səcdəsi var,

Haqqına qoymaz tələb bir təkcə iman anadır!


2-ci qadın müğənni:
Ey yazan, nəzmində sən vəsf eylə ol hikməti ki,

Gər cahan cənnət isə, əlbəttə, rizvan anadır!


(təsnif)

Ana candan əzizdir,

Gül-çiçəkdən təmizdir.

Məhəbbəti tükənməz,

Bir ümmandır, dənizdir!
Ana ömrü şöhrətdi,

Ana şandı, şövkətdi.

Beşik üstə laylası

Bir əvəzsiz şəfqətdi.


2-ci kişi müğənni:
Ölkəmin hər guşəsi nisbətdə cənnət görünür,

Beşcə gün düşsəm kənar qəlbimdə həsrət görünür.


Qürbətin yollarını kövhərlə örtsən də yenə,

Atdığın hər addımın boynunda minnət görünür.


1-ci qadın müğənni:

Gözü tox, sərvəti çox, süfrəsi boldur vətənin,

Kim, odur gendən baxan gözlərdə heyrət görünür!
Çavuş Musa: (hövlank gəlir)
Ay camaat, ay camaat!
Sərdar:
Musa, nə var, bu nə haydı?
Çavuş Musa:
Bu nə toydu, nə büsatdı?

Düşmən gəlib kəndə çatdı!


Adamlar:
Nə düşmən? Bu nə deyir?
Əsgər: (gəlir)
Meşəli kəndini yandırıb yağı,

Çəkib sinəsinə olmazın dağı.


Çavuş Musa:
İndi də bu kəndi alıb hədəfə,

Səhərdən hücuma keçib üç dəfə!



Sərdar:

Tez olun tərpənin gedək!


Adamlar:

Gedək! Cəld olun! Silah götürün!


Toydakı bütün kişilər çıxıb gedirlər. Xanoğlan da

gedir. Toyda yalnız qadınlar qalır.
2-ci qadın müğənni: (toyu davam etdirir)

Saf məhəbbət, duz-çörək həm burda üstün tutulub,

Bu şərafət ilk əzəldən bizdə adət görünür!
1-ci qadın müğənni:
Aç oxu, sən xəlqimin qəlbində mərdanəliyin,

Haqqa hər cür ehtiram, nahaqqa nifrət görünür!


Bir neçə gənc əllərində bayraq, “irəli-irəli”

deyərək səhnədən keçib döyüşə gedir.
2-ci qadın müğənni:

Ol azad bayrağıma baxdıqca xəndan oluram,

Çün, azadlıq hər zaman tarixdə şöhrət görünür!
Xor: (rəcəz oxunur)
Yurdumuzun gözəl yeri varlı məkandı Qarabağ,

Çox yağının töküb gözün, gözdə tikandı Qarabağ!


Verdi çörək səliblərə, indi xilaf çıxıb ona,

Qəlbi təmizdi hər zaman, sülhə inandı Qarabağ!


Dəydi ayağı torpağa qəlbi xəbis quduzların,

Sübhi- məsa gedir vuruş, torpağı qandı Qarabağ!


Pəri: (gəlinin qolundan tutub apararkən)
Gözlərim fürsət gəzir, bir ağlamaq imkanı yox,

Qəm yükündən göz yaşın ta saxlamaq imkanı yox!



Xor: (davam edir)
Yol kəsilib, gediş-gəliş oldu çətin bu yerlərə,

Yad qədəmin izi-tozu yordu, usandı Qarabağ!


Sarıtel:
Jalə tək bir damlayam bir yarpağın üstündə mən,

Sel olub nə kükrəmək, nə çağlamaq imkanı yox!


Düşmüşəm yardan kənar,düşmən kəsib bəndim,yolum,

Ayrılıq səddin aşıb bir yoxlamaq imkanı yox!

(Pəri gəlini qucaqlayıb aparır)
Xor: (davam edir)

Bil ki, sənin bu zillətin gün gələcək yetər sona,

Qanı axan şəhidlərin içdi bu andı, Qarabağ!

Pərdə

2-ci HİSSƏ

Yarıuçuq kənd evi. Cəbhə bölgəsi olduğu görünür.

1-ci və 2-ci kişi müğənnilər yarıməsgər paltarındadırlar.

Onların sarığı var. Bundan əlavə ,Sərdar və bir neçə

döyüşçü də vardır. Pəri ilə Sarıtel yaralıların

sarığını dəyişirlər. Pərdə arxasından Xanoğlanın

oxuduğu Qarabağ şikəstəsi eşidilir.
Su axar lilə qalmaz,

Söz çıxar dilə qalmaz.

Yaram dərin olsa da,

Sağalar belə qalmaz!


Pəri: (bir qədər boylanıb)
Səsinə qurban ay oğul!

Sarıtel: (mütəəssir və qəmgin halda kənara)

İtirdi sizi yollar,

Ağrıtdı dizi yollar.

Fələk ayrı salıbdı,

Birləşdir bizi, yollar!

(Pəri gəlinin boynunu qucaqlayıb



sakitləşdirir.Aşıq və şair gəlirlər əllərində silah var.
Şair:

Sərdar qağa!

Bizi əvəs edənlər getsinlər səngərə, bircə

saat dincəlib qayıdırıq.



(iki döyüşçü silah götürüb çıxır)
Sərdar:
Gəl aşıq, gəl, bəlkə sazın -sözün yaralıların

ağrı-acısını azaldar.


Aşıq: (bir parç su içdikdən sonra sazı

sinəsinə basıb oxuyur)
Dərd sinəmdə Kəpəz boyda qabarsa,

Murov qədər dəyanətim var mənim!

Ölüm məni şəhid kimi aparsa,

Behişt üçün zəmanətim var mənim!

(Şairə işarə edir ki, o da söz desin)

Şair:

Bu yaylağa ildırımmı çaxındı,

El qalmadı, hamı köçdü, axındı!

Pəri çınqıl, Əyri qara Yaxındı,

Qismət olsa ziyarətim var mənim!

Aşıq:

Bulud yenə o zirvəyə ucalır,

Baş ağarıb, Dəli Dağ da qocalır!

Düşmən gəlib İsti sudan bac alır,

Talan olmuş əmanətim var mənim!

Şair:
Çəmənlərdə kimdi belə iz salır?

Çoban yoxdu o tütəyi kim çalır?

Kəlbəcərdən Yüzbulağa nə qalır?

Bir atüstü səyahətim var mənim!


Aşıq:
Kəsibdi yolları kəmfürsət yağı,

Vətən oğlu, hazır saxla yarağı!

İlan gördün nə qarası, nə ağı,

Öldür, bilim cinayətim var mənim!

Öldür,bilim cinayətim var mənim!
Adamlarda bir canlanma əmələ gəlir. Bəziləri

silahlarını götürüb səhmana salır, 1 və 2-ci

qadın müğənnilər əllərində su cürdəyi və dərman

gətirib yaralılara verirlər.
Pəri: (pəjmürdə halda)

Neyləmişdim, ey fələk, gülşəndə bağım qalmadı?

Qəm oxuyan bülbülümçün bir budağım qalmadı?!
Qatlaşıb hər zillətə fəxr iylə bustan eylədim

Əzdi yadlar tapdağı, tək bircə tağım qalmadı!


1-ci qadın müğənni:
Yandı canım dərd ilə, atəşdədir cismim bütün,

Dərdimi izhar üçün həm dil-dodağım qalmadı!


Aldı düşmən gülləsi əldən qohum-qardaşları,

Cümlə qövmüm məhvdir, tək bir dayağım qalmadı!


Sarıtel:

Yar deməkdən yandı bağrım, düşdü oddan odlara,

Bir gecə ol bivəfa barı qonağım qalmadı!
2-ci qadın müğənni:
Nola, göstərsin xuda nahaqqa haqqın tənbehin,

Şükr edim Allaha ki, sinəmdə dağım qalmadı!


Pəri: (Sərdara müraciətlə)

Bilmirəm, siz söyləyin,, bəlkə sınaqdır bu bizə?



Sərdar:

Can vətən qurbanıdır, özgə sınağım qalmadı!


Adamlar silahları götürüb Sərdarın ətrafına

cəmlənməyə başlayırlar. Bir neçə döyüşçü də

kənardan gəlib onlara qoşulur. Onlardan bir dəstəsi

cəbhəyə gedir.
Sərdar: (gedənlərə)
Siz tez gedin, biz də gəlirik!
Qadınlar xoru:

Bilən yoxdur nədən dünyam kədər olmuş,

Kədər-qəmdən bütün ömrüm hədər olmuş!
Gözüm giryan, sevincim yox., qəmim bolmuş,

O yaşdır kim, axıb gözdən Xəzər olmuş!


Yazıq könlüm, yolun möhnət çəkən yolmuş,

Yüküm zillət, belim dərdə yəhər olmuş!


Gülüstanım talan, bərbad, gülüm solmuş,

Üzüm gülməz, təbəsümüm qəhər olmuş!


Çavuş Musa: (gəlir, Sərdara)
Nə durmusuz, düşmən kəndə soxulur!
Sərdar:

Nə olub? Təzə nə xəbər var?


Çavuş Musa:
Düşmənin qüvvəsi get-gedə artır,

Arxa ehtiyatı irəli dartır.


Sərdar:

Kömək gəlmədimi?


Çavuş Musa:

Bizdə silah-sursat çatışmır daha,

Kömək gəlsə, gəlib çatar sabaha.
Əsgər: (gəlir, həyəcanlı)

Mühasirə! Mühasirə!

Düşmənlər bu kəndi tələyə salır,

Arxadan keçərək dövrəyə alır!



Çavuş Musa: (Sərdara)

Biz getdik, siz evin müdafiəsini təşkil edin!

(Əsgər və bir neçə nəfər başqa adamla çıxır)
Sərdar:

Ey Məhəmməd ümməti, yurdun nədən dar kimidir?

Dörd yanın düşmən tutub, dövrəndə hassar kimidir!
Xanoğlan: (gəlir)

Torpağım əldən gedir, can getsə qeyrət sayılar,

Neynirəm məğlub canı, el içrə ol xar kimidir!

(cəld patron götürüb çıxır, Pəri nənə və gəlin



onu saxlamaq istəsələr də çata bilmirlər)
Sərdar:

Topla öz qüvvəni sən, dəf eylə mənfur yağını,

Özgədən umma haray, çox da ki, simsar kimidir!
Şair: (Sərdara tərəf)

Haqq səsin qaldır uca haqq istəyən yurdumuzun,

Haqqa hörmət bəsləyən arxanda ənsar kimidir!

(adamlar Sərdarın başçılığı ilə dövrələmə



müdafiə yaradırlar)
Aşıq:

Tale düyünlərə tulladı səni,

Bürüdü zülümün dumanı, çəni.

Araz xəncər olub kəsdi sinəni,

İkiyə bölünmüş paralı Vətən!
Şair:

Neçə düşmənlərin çıxdı, tapıldı,

Neçə oymaqların, mülkün qapıldı,

Göyçə, Zəngəzur da səndən çapıldı,

Ey yanı kəsilmiş yaralı vətən!
Aşıq:

Talandı el-oban, talandı mal da,

Adlar saxtalandı neçə mahalda.

Bir hissən cənubda, biri şimalda,

Düşüb bir-birindən aralı, Vətən!

Şair:

Gülüstan bir oxdu, Türkmənçay bir ox,

Saplanıb sinənə, çıxardanı yox!

Baharın tez ötdü, xəzanın nə çox,

Bağların qalıbdı saralı, Vətən!
Aşıq:

Neçə müşküllərin var qabağımda,

Düşmən at oynadır Qarabağımda!

Soruşsan bilmərəm belə çağımda,

Kiməm, haralıyam, haralı, Vətən!
Sərdar: (qeyzlə)

Ey sevən öz yurdunu qalx ki, qana qandı bu gün!

Əldə tut şəmşirini qarşında meydandı bu gün!
Əz başın, sındır belin xainlərin zərbinlə sən,

Çal zəfər, cövlan elə, tarixdə ad-sandı bu gün!


Adamlar dəstə-dəstə axışıb gəlirlər, əllərində

müxtəlif silahlar var.

Xanoğlan: (gəlir, Sarıtel və Pəriyə müraciətlə)

Saxla göz giryanını, ey sevdiyim, ağlama sən,

Son döyüş çağrışıdır, qismətdə hicrandı bu gün!
Qoy sinəm olsun sipər atəşlərə xəlqim üçün,

Fəxr elə, canım mənim torpağa qurbandı bu gün!

(yenidən slahı alıb gedir)
Sarıtel: (onun ardınca çıxmaq istəyəndə

Pəri nənə tutub saxlayır)
Gedən, getmə, dayan, dur!

Gəl yanımda hayan dur!

Gəlişinə can qurban,

Gedişin gör nə yamandır!

(başını Pəri nənənin sinəsinə qoyub ağlayır.

Pəri onu aparıb əyləşdirir)
Sərdar: (əhaliyə müraciətlə)

Durma, gəl, ey mənə həmsəfər olan!

Ey düşüb çöllərə dərbədər olan!
Xor: (həmin bəndin təkrarı)
2-ci kişi müğənni:
Qan töküb gözlərin ağlayır nədən?

Ey könül qisməti qəm-kədər olan!


Xor: (təkrar)
1-ci kişi müğənni:

Sal nəzər bir də sən gəldiyin yola,

Ey döyüş tarixi min zəfər olan!
Xor: (təkrar)
2-ci kişi müğənni:

Dur çağır yurdumun mərd oğulların,

Birləşib elliyi bir nəfər olan!
Xor: (təkrar)

(atışma və vuruş səsləri get-gedə artır)


Əsgər: (hövlank gəlb, olduqca həyəcanla)

Xanoğlanı vurdular! Xanoğlanı vurdular!

Tez olun, kömək eliyin!
Əsgər və bir neçə kəndli cəld çıxıb Xanoğlanın

üzünə örtük çəkilmiş halda gətirib digər tərəfə

çıxardırlar. Sarıtel və Pəri də onlarla gedirlər.
Pərdəarxası bayatı:
Bu dağlar ulu dağlar,

Çeşməli, sulu dağlar.

Burda bir igid ölmüş,

Göy kişnər, bulud ağlar!

(əlbəyağa döyüş qızışır. Bir neçə düşmən

vuruşaraq səhnəyə daxil olur)
Sərdar: (qeyz və hiddətlə)

Qan töküb qanım içən mən qanıma qan istərəm!

Baş kəsib evlər yıxan, can yerinə can istərəm!

(döyüşə atılır)

Şair:

Zülm edən bəsdir, ayıl, bu intiqam qalmaz belə!

İndi mən əldə silah dəhşətli üsyan istərəm!

(döyüşür)


Pəri nənə: (əlində xəncər gəlir)
Od vurub yandırmısan, nar içrə səbrim qalmamış,

Sən də düş tonqallara, sən də alış, yan istərəm!

(xəncəri düşmənin ürəyinə soxub öldürür)
2-ci kişi müğənni:
Dözmərəm haqsızlığın mürvət yeyən iştahına,

Hay salıb can titrədən gur səsli əfqan istərəm!



(döyüşür)

Sərdar:

Qıymaram millət bu cür zillət çəkib qəmxar ola,

Ya Əli, xəlqim üçün zövqüncə dövran istərəm!
Şiddətli əlbəyaxa döyüşdə düşmən basılır.

Bir neçə düşmən meyidi düşüb səhnədə qalır.

İşıq yavaş-yavaş azalaraq sönür. Sonra işıq

səhnənin bir tərəfində Sarıtelin, digər tərəfində

isə xəyal kimi görünən Xanoğlanın üzərinə düşür.
Sarıtel: (əllərini Xanoğlana tərəf uzadaraq

yalvarışlarla)

Qayıt! Qayıt! Mənim şəhid sevgilim!


Pərdəarxası səs:
Həsrətin, hicranın uzanır yaman,

Qayıt zəfər çalıb dönənlər kimi!

Məni yalqız qoyma amandı, aman!

Qayıt zirvələrdən enənlər kimi!


Xanoğlan: (çiynində tüfəng, əynində əsgər

paltarı, hardasa sonsuzluğa üzün tutub oxuyur).
Saçın ucun hörməzlər,

Gülü sulu dərməzlər,

Bu sevda nə sevdadır,

Səni mənə verməzlər!

Neynim, aman, sarı gəlin!
Sarıtel:

Qayıt, yalvarıram qayıt! Gəl!


Pərdəarxası səs:

Qayıt, ey səngərdə bitən taleyim!

Yağışlar izini silməmiş qayıt!

Qayıt, ey yoxluqda itən taleyim!

Dost-düşmən eşidib bilməmiş qayıt!
Xanoğlan:

Bu dərənin uzunu,

Çoban, qaytar quzunu,

Nola bir də görəydim,

Nazlı yarın üzünü!

Neynim, aman, sarı gəlin!

(oxuya-oxuya uzaqlaşıb gözdən itir.

Səhnə yavaş-yavaş işıqlanır)
Sarıtel: (olduqca məhzun bir halda)

Puç olan bəxtim ki, var çərxi-fələyin qəhridir,

Heç olan mülküm mənim nakam məhəbbət şəhridir.
Dərdi-qəm üzmüş canı, yoxdur daha taqət, dözüm,

İntihar etsəm, bu da müşkül işin bir təhridir.

(yerdən xəncəri götürüb sinəsinə vurmaq istərkən

arxadan yetişən Pəri onun tutur)

Pəri:

Dayan! Neynirsən?

(Sarıtelin əlindən xəncəri alıb kənara atır,

sonra zala müraciətlə)

Canımı ol xaliqin min dərdə salmaq cəhdi var,

Bir dəfə bir can verib, qüz dəfə almaq cəhdi var!

(Sarıteli qucaqlayıb aparır).
Sərdar: (gəlir)

Kömək gəldi! Kömək gəldi!

Qarabağ azad olacaq!
Şair: (gəlir)

Gözün aydın, Sərdar kişi, qoşunumuz gəlir!


Nizamlı sıra ilə düzülmüş əsgərlər səhnəyə

çıxaraq marş oxuyurlar. İştirakçılar gəlib onların

səsinə səs verirlər.

Xor:

Yaşa vətən, yaşa torpaq, yaşa yurdum,

Sevib səni qucağında yuva qurdum.
Azad yaşa, azad olsun könüllər qoy!

Azadlığın tarix olsun min illər qoy!


Səslə məni, fəda olsun yolunda can!

Ey sevimli əziz vətən Azərbaycan!


Torpağından silərəm mən yadlar izin,

Könül açan növrağına gülsün üzün!


Qoy şöhrətin düşsün dilə bir dastan ol!

Günbəgündən çiçəklən sən, gülüstan ol!


Sən gövdəsən, mən budaqda yaşıl yarpaq,

Qopub düşsəm məskənimdir doğma torpaq.


Səslə məni, fəda olsun yolunda can!

Ey sevimli əziz vətən Azərbaycan!


(işıq azalır)

PƏRDƏ

SON


Mündəricat
Adlar səh.
Əyrilikdən doğan dünya

Ön söz ---------------------------- 3

Su çiləyin o dağlara --------------- 7

Biz bizi tapanda ------------- 9

Yalan ağ deyil -------------------- 10

İnləyə-inləyə yaşmaqdansa --- 11

Qızıl xəncər olma ------ 12

Yedi dünyanı -------------- 13

Dünya o yan-bu yan olsa --------- 14

Qapılar -------------------------- 15

Özümüz haqqında yarımmənzumə ----- 17

Əyrilikdən doğan dünya ----------------- 20

Bunu bilməyən naşıdı ------------------- 21

Yaxşı ki dənizlər alışa bilmir ----------- 22

Bir qurtum --------------------------- 23

Neft və səhra -------------------------- 24

Mən dünyaya pəncərədən girmişəm --- 25

Ölmək yaşamaqdan bahadı -------------- 26

Soruşma ---------------------------- 27

Yamandı, yalandı -------------------- 28

Kaş öləydik üzüsulu --------------- 29

Xəyallar ---------------------------- 30

Xəyal gözü ----------------- 31

Qaranquş ----------------------------- 32

Nə qalıb ki ----------------------- 33

Ölüm də bir olumdu ------------------ 34

Niyə şair yarandım ----------------------- 35

Olarsan ------------ 37

Mələklə insanın arasındayam ----- 38

Vicdan əlilləri ----- 40

Səninkidi, Azərbaycan ------------- 41

Gerçək də yalanmış ----------------- 42

Öləsi deyil ------------------------------- 44

Hanı millət ------------------------ 45

Sən də adam sayıldın ---------------- 46

Əvəzi ---------------------------- 47

Kim itirmiş, kim qazanmış ------------ 48

Daşın da bəxti var ----------------- 49

Tərsinə dünyanı düzünə yaşayırıq ---------- 50

Bilər ----------------------------- 52

Kosmetika --------------------------- 53

Şeytanın Avroparlamentə məktubu ----- 54

Verin o dünyanın xəritəsini --------- 56

Dəli şeytanla söhbət --------------- 58

Özündən müştəbehə ----------------- 59

Olmaz dilimizdən --------------------- 60

Açın pərdələri ------------------------- 61

Görünür ----------------------- 62

Getdi ---------------------------------- 63

Mənə zirvə gərək --------------- 64

Yaşamaq naminə -------------- 65

Uyğunsuzluq ----------------- 66

Çəkmə atı daşlığa ----------------- 67

Dəlinin monoloqundan ------------- 68

Peyğəmbər ----------------- 71

Nəyə gərək --------------- 72

Faciə aktyorları ------------------ 73

Mənim sevgi fəlsəfəm
İstərdim --------------------- 74

Gözəllər qocalanda ------------- 75

Yazıq məhəbbətə ------------- 76

Şəlalə eşqi ------------------------- 77

Bəhanə axtarıram ------- 78

Qayıt, şəhid sevgilim --------- 79

Bəlkə yer örtə üzümü --------- 80

Sevgi fəlsəfəm --------- 81

Ata ----------------------- 82

Araz bala ------------------------ 83

İlk sevgi harayı ---------------- 84

Çeşmə ------------------------ 85

O şəm sönməz, bilirəm ------------ 86

Süzmə məni ------------------- 87
Gətirdin -------------------------- 88

Yarı işıq, yarı zülmət ------------ 89

Suda sınacaq su səhəngiyəm ---- 90

Söz rəngi --------------------------- 91

Yuxuma girməyin ------------------ 93

Tənha bənövşə ------------------------ 94

Son söz -------------------- 95

İki təqvim ------------------------ 96

Gözüm hanı --------------------- 97

Çırağı sönmüş taleyə elegiya -------- 98

Bahar lövhəsi ------------------- 99

Baxışlar -------------------------- 100

Qəribəliklər ------------------------ 101

Tufan haqqında ballada --------------- 102

Ana ------------------------------------ 103

Dalğalar ---------------------------------- 104

Dünya özü sevgi boydadı - ------------ 105

Gecə qaragünlü anadır bizə --------- 106

Yanan tapılsın ---------------------------- 107

Bircə məqsəd ------------------------- 108

Mənsizlik --------------------------------- 109

Qardaş ------------------------------- 110

Təsnif -------------------------- 111

Olaydım ------------------------------ 112

Səbəbkar oldu --------------------- 113

Dayanın ------------------------- 114

Dördlüklər ------------------------------- 115
Qəzəllər
Dilbəra, zülmün keçib ərşi-əladan o yana 121

Qıl kərəm, ey sevdiyim, aşiqi- mərdanəyə bax 122

Kəsdiyin canım deyil, ey can alan, can özgədir 123

Deyirlər əhli-cənnət zöhd ilə zahid olan kəsdir 124

Hər nə dərd gəlsə mənə ol mahi-taban gətirir 125

Ömrü sərf etdim qışa, fəsli-baharım gəlmədi 126

Cəhd edir könlüm yenə seyri-səmadan dolayı 127

Vüsal zikrin tutub gər hicrimi dandırdı muğam 128

Baği-behiştdən gözəl xoş bir gülüstandı vətən 129

Aşiqi-sadiq olan kəs indi kimdir, gördülər. 130
Poema və pyeslər
Dünya səni sevirmiş ------------------ 131

Məhəbbət hekayəti ------------------ 139

Yarımçıq qalmış toy ------------------ 165

Şəkilaltı-1

Şair-qəzəlxan və publisist Əli Aslanoğlu (Xankişiyev Əli Aslan oğlu) dövrümüzün hərtərəfli intellekt sahibi olan ziyalılarindandır.

Elmin müxtəlif sahələrinə aid yüzdən artıq nəzəri-publisist məqalənin, iki monoqrafiyanın müəllifi olan Əli Aslanoğlu bədii yaradıcılıq sahəsində də uğurla qələm işlətməkdədir. Oxucuların “Prezident Heydər Əliyev və onun siyasət məktəbi” (1995), “Bilik qapısının açarları”( 1996), “Zirvəyə gedən yol” (1997), “Minillik düşüncələri” (2001), “Qəzəllər dünyası”(2002), “Muğam poetikası və idrak”(2004), “Seçilmiş qəzəllər”(2007) kitablarından, eləcə də ayrı-ayrı dərgilərdə çap olunmuş müxtəlif səpkili bədii və publisist yazılarından yaxşı tanıdığı bu istedadlı qələm sahibinin əsərləri geniş fəlsəfi məzmun tutumu, fikir orijinallığı və sənətkarlıq səviyyəsi ilə seçilir.



1   2   3   4   5   6   7


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azrefs.org 2016
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə