Komisije o prijavljenim kandidatima za izbor u zvanje I podaci o konkursu




Yüklə 109.7 Kb.
tarix29.04.2016
ölçüsü109.7 Kb.

I Z V J E Š T A J



KOMISIJE O PRIJAVLJENIM KANDIDATIMA ZA IZBOR U ZVANJE

I PODACI O KONKURSU

Konkurs objavljen: 28.09.2011. u Glasu Srpske

Uža naučna/umjetnička oblast: Klinička psihologija

Naziv fakulteta: Filozofski fakultet Pale

Broj kandidata koji se biraju: 1

Broj prijavljenih kandidata: 1




II PODACI O KANDIDATIMA
Prvi kandidat

1. Osnovni biografski podaci

Ime, srednje ime i prezime: Spasenija (Drago) Ćeranić

Datum i mjesto rođenja: 07.06.1951. Sokolovići

Ustanove u kojima je bio zaposlen: Psihijatrijska bolnica Sarajevo, Vojna bolnica Sokolac, Psihijatrijska klinika Sokolac, Filozofski fakultet Banja Luka, Filozofski fakultet Pale

Zvanja/ radna mjesta:

- Kinički psiholog U Psihijatrijskoj bolnici Sarajevo,Psihijatrijskoj klinici Sokolac i Vojnoj bolnici Sokolac.

- Docent na predmetima Psihopatologija djetinjstva i mladosti i Klinička psihologija

- Vanredni profesor na užoj naučnoj oblasti Klinička psihologija

Naučna/umjetnička oblast: Klinička psihologija

Članstvo u naučnim i stručnim organizacijama ili udruženjima:Društvo psihologa Republike Srpske
2. Biografija, diplome i zvanja

Osnvne studije:

Naziv institucije: Filozofski fakultet Sarajevo

Mjesto i godina završetka: Sarajevo, 1976. god.
Postdiplomske studije:

Naziv institucije: Filozofski fakultet Beograd

Mjesto i godina završetka: Beograd, 1986. god.

Naziv magistarskog rada: Odraz traumatskih situacija na snove konverzivnih neurotičara

Uža naučna/umjetnička oblast: Klinička psihologija
Doktorat:

Naziv institucije: Filozofski fakultet Beograd

Mjesto i godina završetka: Beograd, 1999. god.

Naziv disertacije: Uticaj trauma iz djetinjstva na nastanak PTSP-a u ratnim uslovima

Uža naučna/umjetnička oblast: Klinička psihologija
Prethodni izbori u nastavna i naučna zvanja (institucija, zvanje i period):

Univerzitet u Banjoj Luci, Filozofski fakultet:docent na predmetu Psihopatologija djetinjstva i mladosti, 2000., Odluka br. 05-9/2000.

Univerzitet u Banjoj Luci, Filozofski fakultet: docent na predmetu Klinička psihologija, 2004. Odluka br. 05-159/04.

Univerzitet u Banjoj Luci, Filozofski fakultet: vanredni profesor na predmetu Psihopatologija djetinjstva i mladosti , 2006. ,Odluka br.05-91/06.

Odlukom br 05-1701-XXI-55-ФФ/09. Senata Univerziteta u Banjoj Luci o izjednačavanju izbora nastavnika i saradnika na predmete ili katedre sa izborom u zvanje nastavnika i saradnika na užu naučnu oblast zvanje vanrednog profesora na predmet Psihopatologija djetinjstva i mladosti izjednačava se sa izborom na užu naučnu oblast Klinička psihologija.

Odlukom Univerziteta Istočno Sarajevo broj 01-C-46/09 takođe se vrši preimenovanje u zvanje vanrednog profesora na užu naučnu oblast Klinička psihologija.




3. Naučna/umjetnička djelatnost kandidata

1. Radovi prije prvog i/ili poslednjeg izbora/reizbora

(Navesti sve radove svrstane po kategorijama)
Radovi objavljeni u međunarodnim časopisima:
Ćeranić,S. ,Radosavljević,R. (2002). Heinrich Racker ili kontratransfer kao sveprisutnost analitičarevog psihološkog odgovora na pacijenta, Engarami, Časopis za psihijatriju, psihologiju i granične discipline, 24, 2 35-41. Beograd.

Ćeranić,S. (2003.).Psihosocijalne posledice kod adolescenata – žrtava minskio-eksplozivnih sredstava, Engrami, Časopis za psihijatriju, psihologiju i granične discipline 1-2, 25, 49-54. Beograd.
Radovi objavljeni u domaćim časopisima
Ćeranić,S. (2005). Poremećaji ishrane u djetinjstvu i mladosti, UDK 616-008.9-053.2. Radovi Filozofskog fakulteta Pale, 6-7, 209- 219.

Ćeranić,S. (2003). Slušanje i kontejniranje, Mentalno zdravlje u zajednici, 4, 1 10-13 , Sarajevo.

Ćeranić,S. (2001). Putevi i stranputice u pristupu ratnom traumatizmu kod djece i mogućnost tretmana posttraumatskih staja, Radovi, Banja Luka, 4, 1, 167-180.

Bjeković,G., Ćeranić, S., Đerić, M. (2001-2002). Psihosocijalne posljedice žrtava mina i neeksplodiranih ubojnih sredstava kod djece i omladine, UDK 159.922.7 ,Radovi Filozofskog fakulteta Pale, 3- 4, 45- 62.



Ćeranić,S., Paunić-Pejić,D. (1982). Ispitivanje emocionalnih reakcija na muziku u različitim dijagnostičkim grupama pomoću Lucsher testa, Medicinski arhiv, Časopis Medicinskog fakulteta Univerziteta Sarajevo, 4, 2, 115-129.
Radovi na međunarodnim kongresima, konferencijama, simpozijumima
Ćeranić,S.,Radosavljević,R. (2004). Snovi i adekvatne intervencije terapeuta u grupi, Zbornik sažetaka XII-og kongresa psihijatara Srbije i Crne Gore sa međunarodnim učešćem. Herceg Novi, .

28-35.


Ćeranić, S. (2001) Ways and deviations in approach to war trauma in children. Collection of reports from the International Conference:”Children – Victims of War & Peace”, Sarajevo, 553-558.

Ćeranić, S. (1985).Klinički značaj učešća ega u formiranju teksta sna, Zbornik Rezimea 13-og međunarodnog kongresa psihoterapeuta, Opatija.

Ćeranić, S, Popović, S., Bravo,A.(1985). Neki problemi transfera u grupnoj psihoterapiji, Zbornik rezimea 13.og međunarodnog kongresa psihoterapeuta, Opatija, 1985.

Ćeranić, S., Radosavljević, R. (1978).San u psihoterapiji funkcionalnih psihoza, Zbornik rezimea II-og Jugoslovensko-Češkog kongresa, Split.
Radovi na domaćim naučnim skupovima, simpozijumima, konferencijama kongresima.
Radosavljević,R.,Ćeranić,S.:Promena afektivnih karakteristika snova u toku psihoterapije,Zbornik radova 3.-ćeg kongresa psihoterapeuta Jugoslavije,Beograd,198o.

Paunić-Pejić D., Ćeranić,S.:Uloga grupne psihoterapije u rehabilitaciji psihijatrijskih bolesnika,Simpozij o rehabilitaciji u psihijatriji,Beograd,l98o.



Ćeranić S.,Paunić-Pejić D.:Borderline pacijent u psihoterapijskoj grupi, Zbornik radova 4. Kongresa psihoterapeuta Jugoslavije,Ljubljana,1983. 234-251.

Paunić-Pejić D.,Ćeranić S.;Psihoterapijsko i socioterapijsko u velikoj grupi, Grupni procesi,Zbornik radova 10. Jugoslovenski psihoterapijski seminar, Plitvice,1984. 127-137.



Ćeranić S.:Kako koristimo snove u analitički orijentisanoj grupnoj psihoterapiji,Zbornik sažetaka Kongresa psihologa,Vrnjačka Banja,1988., 126 str.

Ćeranić S.:Agresija u snovima,kazuistički prikaz Psihoterapijski seminar o snovima u psihoterapiji,Plitvice,1986.

Ćeranić,S.:Odnos između sna,transfera i otpora u analitičkoj psihoterapiji,Zbornik rezimea 5. Kongres psihoterapeuta Jugoslavije, Sarajevo,1987., 113-114.

Ćeranić S.,Bradetić,S.,Kreso,V.:Neke karakteristike kontratransfera u grupi u uslovima dnevnog tretmana, Zbornik radova simpozija o dnevnim bolnicama,Sarajevo,1990.

Ćeranić S.,Paunić-Pejić D.:Grupna psihoterapija u uslovima multidimenzionalnog tretmana u dnevnoj bolnici,Zbornik radova simpozijuma o dnevnim bolnicama, Sarajevo,1990.

Ćeranić S.:Psihoterapija traumatizovanih u ratu – njene mogućnosti i ograničenja, Zbornik radova sa Savjetovanja sanitetski službi VRS,Jahorina,1994, 151 – 160.

Ćeranić S.:Model za grupnu psihoterapiju psihotraumatizovanih u ratu, Zbornik radova,Trebinje,1994.,206- 209.

Ćeranić S.:Uloga ranijih traumatskih iskustava u nastanku PTSP-a kod boraca,Kongres ratne medicine sa međunarodnim učešćem,Banja Luka,1996. god.

Ćeranić S.,Đerić M., Kovačević B.:Patologija vezana za traumatizam pet godina poslije rata, Interdisciplinarna konferencija “Traumatizam tokom vremena /Trenutni efekti – odgodjeni efekti/”, Goražde, 2000.

Ćeranić S.: Koncepcija razvoja sa stanovišta psihoanalitičke razvojne psihologije, Postdiplomski studij «Dječja i adolescentna psihijatrija i psihologija», Univ. Sarajevo-Umea, Sarajevo 2001.

Ćeranić S.Kontratransfer u tretmanu PTSP-a u ratnim i poslijeratnim uslovima, Zbornik radova “Duševni poremećaji”,Kongres ratne medicine,str.100.,Banja Luka,2001.

Ćeranić S.:Neke karakteristike u formiranju psihosocijalnog identiteta kod djece i omladine u poslijeratnom periodu,Zbornik radova naučnog skupa “Filozofsko-filološke nauke na početku 21-og vijeka,Banja Luka,2002.

Ćeranić S.:Savremeno psihodinamsko razumijevanje poremećaja ishrane kod djece i mladih,Naučni skup,Filozofski fakultet Banja Luka,2002. 351-369.

Ćeranić S.,Mandić J.:Podrška kao faktor psihoterapijskog učinka,Zbornik radova kongresa “Zdravlje za sve”, Banja Luka,2003., 211-219.

Ćeranić S.:Psihoanaliza u interdisciplinarnom prostoru /izazovi i zamke/, Zbornik radova sa naučnog skupa «Jedinstvo nauka danas, Filozofski fakultet Banja Luka,2003. 271-279.

Ćeranić S.:Učenje i ponašanje u prvim nedjeljama života i mogući patološki ishodi, Zbornik radova sa naučnog skupa «Tradicija i savremenost”,911-918, Filozofski fakultet Banja Luka, 2004.

Ćeranić S.:Psihosocijalni aspekti menopauze, IIsimpozijum farmaceutskog društva Republike Srpske,Bilten –sažeci,37-38,Teslić,2005.

Ćeranić S.:Savremena kretanja u psihoterapiji:konkurencija i/ili integracija,VI-ti naučni skup Banjalučki novembarski susreti «Nauka i obrazovanje”,6/II,,2005. 178-187.
Prikaz knjige
Ćeranić,S.(2003). Dr Petar Stojaković: Psihologija za nastavnike, „Prelom“ Banja Luka, 2002,521. str. Naša škola, UDK:37.015.3, 241-244)
Knjige:

Ćeranić,S.: Normalni razvoj ličnosti i patološka uplitanja, Zavod za udžbenike i nastavna sredstva RS, Istočno Sarajevo,2005.


2. Radovi poslije poslednjeg izbora/reizbora
Radovi i prikaz radova
Ćeranić,S. (2007).Doprinos Srba iz Bosne razvoju psihoanalitičke teorije i prakse: Zbornik radova Prvog naučnog skupa Filozofskog fakulteta Pale, 451-459.
Autorica u ovom radu nakon kratkog uvodnog razmatranja razvoja psihoanalitičkih ideja na prostorima bivše Jugoslavije, predstavlja autore koji su ili poticali iz Bosne i Hercegovine, ili su jedan dio svog života i stvaranja vezali za prostore Bosne i Hercegovine, a bili su posvećeni psihoanalizi. Izdvojeni su autori, koji su po mišljenju autorice bili utemeljivači psihoanalitičke teorije i prakase u BiH: Nevenka Tadić, Ksenija Kondić, Rade Radosavljević i Aleksandar Marković. Nevenka Tadić i Ksenija Kondić posebno su istaknute kao utemeljivači psihoanalitičke misli u razumijevanju poremećaja djece i omladine. U radu su istaknuti njihovi ključni doprinosi, kako teorijski i praktični, tako i oni edukativni, s obzirom da su obje bile univerzitetski nastavnici. U predstavljanju stvaralaštva Radeta Radosavljevića istaknuto je njegovo shvatanje transfera i kontratransfera u grupi, kao i njegov doprinos razumijevanju analize snova u grupi. Aleksandar Marković je predstavljen kao sintetizer različitih psihoanalitičkih ideja i nosilac edukativnih aktivnosti, te kao organizator saradnje sa psihoanalitičarima iz Hrvatske i Srbije.Naglašena je i njegova uloga u organizaciji edukacije iz psihoanalize u okviru Centra za mentalno zdravlje u Sarajevu u periodu između 1981 i 1991. godine. Uz to što rad kroz prikaz stvaralaštva navedenih autora rasvjetljava razvoj psihoanalize na prostorima Bosne i Hercegovine, on sadrži i promišljanja o razlozima stagnacije psihoanalitičke misli i psihoanalitički orijentisane psihoterapije u BiH u poslijeratnom periodu.
Ćeranić,S. (2006).Problemi psihosocijalnog identiteta u starijoj životnoj dobi. Zbornik radova III –eg simpozijuma Farmaceutske komore Republike Srpske, Jahorina, 25-37.
U ovom radu ukazuje se na neke specifičnosti i probleme psihosocijalnog identiteta starijih osoba. Polazi se od Eriksonovog i Schmideck-ovog shvatanja psihosocijalnog identiteta, a problemi se razmatraju s obzirom na četiri ključna područja identiteta, o kojima govori Smideck:područje privatnih odnosa, posao i karijera, ekonomski aspekt života i ukupni stil življenja. Kroz ilustraciju slučajevima iz vlastite profesionalne aktivnosti, autorica ukazuje da su osobe starije životne dobi u riziku da naruše granice identiteta u sva četiri navedena područja, a što može biti praćeno ozbiljnijim anksioznim i depresivnim reakcijama.Naglašava se da procesi starenja, multimorbidnost, karakteristična za ovu dob,napuštanje socijalnih uloga, promjene u strukturi porodice, gubici na različitim područjima, imanentni starenju, kontinuirano prijete granicama psihosocijalnog identiteta. Uz to, nedostatak senzibiliteta kod različitih profesionalaca, angažovanih u zbrinjavanju ovih osoba povremeno otežava ovaj, inače, kompleksan problem. Autorica posebno ukazuje na specifičnosti aktuelne društvene stvarnosti, koja se reperkutuje na sve aspekte življenja ove populacije, pa tako i probleme narušavanja granica psihosocijalnog identiteta.
Ćeranić,S. (2006).Objektivnost i subjektivnost u psihoterapijskoj spoznaji, Naučni skup:Banjalučki novembarski susreti Kultura i obrazovanje, 7/2, 179-191.
U ovom radu autorica razmatra probleme vezane za naučnu provjerljivost promjena koje se dešavaju kroz psihoterapijski proces. Ovaj problem je veoma kompleksan, zbog toga što akademska psihologija, sa jedne strane zauzima stvar da samo naučno provjerljive, objektivne činjenice mogu biti korištene u vođenju psihoterapijskog procesa, kao i u evaluaciji njegovog efekta, a sa druge strane, psihoterapeuti se u toku psihoterapije sreću sa masom fenomena, koji se teško mogu podvrgnuti objektivnom mjerenju. Posebno ukazuje na fenomene kontratransfera i empatije.Kada psihoterapeut eksploriše intrapsihičke sadržaje u funkciji razumijevanja konkretnog pojedinca, on se oslanja na introspekciju pacijenta i svoju empatiju. On što pacijent kroz introspekciju opaža u svom intrapsihičkom prostoru, nudi u terapijskom odnosu kroz verbalna i neverbalna saopštenja, a terapeut nastoji da empatiše sa tim sadržajima.To znači, da empatija nastaje u interakcionom kontekstu i da terapeut ne može spoznati neki dio ličnosti pacijenta bez analognog dijela u sebi. Empatijski oblik spoznaje je najsuptilniji oblik spoznaje onih psiholoških nijansi, koje izmiču svakom objektivnom mjerenju. Uz empatiju, koju neki autori svrstavaju u kontratransfer u širem smislu, kontratransfer se danas smatra ključnim instrumentom u razumijevanju pacijenta i njegovih transfernih osjećanja. Autorica upozorava da su ovi “subjektivni” oblici spoznaje u psihoterapijskom procesi veoma dragocjeni uz uslov da psihoterapeut bude objektivan u osnosu na svoju sbjektivnost, odnosno da kroz edukaciju i lični psihoterapijski trening stekne uvid u vlastitu ličnost i svoje slabe tačke. Ako terapeut upozna dovoljno sebe, lakše će moći koristiti vlastitu empatiju i kontratransfer u razumijevanju pacijenta i moći će iz svog kontratransfernog doživljaja dedukovati psihološku poziciju pacijenta.

Ćeranić,S. (2008).Uticaj ratnih zbivanja na razvoj psihologije u BiH, Univerzitet u Istočnm Sarajevu, Posebna izdanja Naučni skupovi, knjiga 2/2., 423 – 430.
U ovom radu autorica ističe da, iako je poznato da ratovi nose destrukciju u svim sferama ljudske egzistencije i često stagnaciju u nauci, za psihološku nauku oni predstavljaju svojevrsan naučni izazov.Masovne individualne i kolektivne nesreće sa bezbroj različitih ljudskih drama stvaraju uslove za jedan prirodni labaratorij u kome se mogu ispitivati reakcije ljudi na događaje izvan uobičajenog ljudskog iskustva. Dalje ističe da su u istoriji razvoja kliničke psihologije Prvi i Drugi svjetski rat odigrali značajnu ulogu, jer je primjena Vudvortovog testa neprilagođenosti u Prvom svj. ratu i Kornel indeksa u Drugom, opravdala ambicije psihologa da svojim metodama mjerenja uspješno procjenjuju i predviđaju reakcije neprilagođenosti kod vojnika.Kada je psihoanaliza postala teorijsko uporište, čime je prevaziđena dotadašnja ateoretičnost, klinička psihologijaje doživjela ekspanziju, a protekli rat na prostorima bivše Jugoslavije zatekao je ovu oblast u fazi njenog dominantnog služenja psihijatriji.Tako je bilo i u BiH,gdje je klinička psihologija bila na nižem stepenu razvoja u odnosu na druge republike bivše Jugoslavije i psiholozi su se uglavnom edukovali van područja BiH.Rat je pokrenuo brojne istraživačke projekte, koji su se uglavnom bavili reakcijama na stres i traume, ali je pokazao da je i u nauci politika često uticala na iskrivljivanje psiholoških činjenica i zloupotrebu nauke.I pored toga,u ratu je došlo do značajnih doprinosa razumijevanju ljudske prirode i nekih patoloških reakcija koje su vezane za izlaganje traumatskim događajima.Pokazalo se da psihoanaliza može objasniti neke reakcije ljudi na traumu, ali i da može da bude zloupotrebljena u sklopu etnocentričnih hipoteza. Autorica upozorava na etičku odgovornost pri psiihološkim istraživanjima u ratu i naglašava da dobijene rezultate treba koristiti za unapređenje mentalnog zdravlja ljudi i efikasne psihološke intervencije u uslovima masovnog stradanja stanovništva.
Ćeranić,S. (2008).Emocionalni aspekti nastavnog procesa, UDK 378.14: 159.942, Ličnost, profesija i obrazovanje, Filozofski fakultet Niš, 173 – 182.
Autorica u ovom radu ističe da današnji studenti žive u društvu koje je u tranziciji,pohađaju univerzitete koji su u tranziciji, a uz to su u dobi vlastite razvojne tranzicije od adolescencije ka odrasloj dobi. Ove višestruke tranzicije su razlog više da se razmišlja o emocionalnim aspektima nastavnog procesa, o svjesnim i nesvjesnim reakcijama, koje se pokreću kod svakog pojedinca i grupe i inkorporišu u nastavni proces.

Ističe da nas u našoj nastavnoj aktivnosti zanima , između ostalog, kakvo predznanje imaju studenti i kako prethodno stečeno znanje može biti korišteno u izučavanju građe određenog predmeta.Govori o tome da postoje brojne teorije transfera učenja, a svima je zajedničko shvatanje da prethodno naučeno ima pozitivan ili negativan uticaj na kasnije učenje.Postoje takođe brojne teorije transfera, nastale u okviru različitih psihoanalitičkih škola, a zajedničko im je shvatanje da se raniji emocionalni odnosi upliću u aktuelne odnose.Prva grupa teorija utemeljena je na eksperimentima vezanim za učenje, druga u izučavanju osoba sa emocionalnim teškoćama.Autorica primjećuje da ove dvije grupe teorija nisu našle neku nit integracije, a što bi moglo biti korisno u razumijevanju kompleksnosti nastavnog procesa, koji uključuje i kognitivne i emocionalne i socijalne aspekte.



Pristupajući ovom problemu kao kliničar, autorica ukazuje da interakcija u nastavi nije vezana samo za razmjenu ideja nego uključuju bogatu i suptilnu emocionalnu razmjenu na različitim nivoima, realnim i fantazijskim. Nastavnik je nosilac znanja, moći, autoriteta – figura koja svojom ulogom i stvarnim ponašanjem može provocirati kod pojedinaca i grupe studenata spektar emocionalnih reakcija, uključujući i one infantilne, koje, opet, postaju provokativne za infantilne dijelove ličnosti nastavnika. Nastavni sadržaji iz područja psihologije takođe mogu biti emocionalno provokativni. Uspjeh i neuspjeh na ispitu, kao i sam čin usvajanja znanja, te anticipacija završetka studija za svakog pojedinca mogu imati posebno značenje i izmamljivati različite emocionalne reakcije. Iako ove reakcije najčešće prolaze nezapaženo, odnosno, ostaju u sjeni svjesnih težnji da se kroz nastavni proces dođe do potrebnog znanja, one povremeno mogu uticati na kognitivne funkcije u smislu misaone blokade, slabljenja pažnje, gubitka interesovanja, odugovlačenja ili prekida studija, a mogu zahvatiti i ukupno funkcionisanje ličnosti.

U radu su date neke ilustarcije iz nastavne i psihoterapijske prakse, a teorijski se oslanja na teorije transfera i kontratransfera, razvojno psihoanalitičke teorije i novije pristupe koji pokušavaju integrisati psihodinamski pristup sa nastavnom /Davou,Salzberger- Wittenberg/.
Ćeranić,S.(2008).Formiranje simbola i njihov značaj u psihodijagnostici i psihoterapiji, Zbornik radova sa Naučnoh skupa Banjalučki novembarski susreti, Banja Luka, ,325- 343.
U radu se razmatra nepreciznost i dvosmislenost u upotrebi koncepta simbola, što za sobom povlači i konfuziju u svakodnevnom sporazumijevanju među profesionalcima, a i u razumijevanju složenih mentalnih stanja u procesu psihodijagnostikovanja i psihoterapijskom procesu, kada se koristi ovaj neizbježan koncept.Pokušava se ukazati na razliku između simbola i simboličkih jednakosti, koji se često u psihološkom i psihoanalitičkom vokabularu upotrebljavaju kao sinonimi.Naglašava se doprinos H. Segal u razgraničenju ovih koncepata.Ove razlike u radu se ilustruju primjerima iz vlastite dijagnostičke i psihoterapijske prakse.
Todorović,M.Ćeranić,S.,Salamadić.A.(2010)Porodična afektivna vezanost kod shizofrenih, Zbornik radova sa naučnog skupa „Banjalučki novembarski susreti“., 421- 440,
U ovom radu istražujuje se specifičnost obrazaca porodične afektivne vezanosti kod shizofrenih. Ističe se da se nasleđe i sredina kao komplementarni faktori odgovorni za nastanak shizofrenije pominju se i u Frojdovom učenju o komplementarnim serijama, ali u u savremenom dijateza-stres modelu.Ovaj globalni model ostavlja prostora za brojne teorijske pristupe shizofreniji, pa tako i uključivanje Bowlby-jevog učenja o značaju ranog afektivnog vezivanja za normalni i patološki razvoj, čije karakteristike su određene i konstitucionalnim karakteristikama djeteta i empatijskim potencijalom majke.Bowlby-jevu teoriju autori smatraju veoma značajnom, jer ona implicitno uključuje i dijelove drugih teorija, posebno teoriju objektnih odnosa i ego psihologiju.U nastojanju da odgovore na pitanje da li su četiri obrasca porodične afektivne vezanosti različito zastupljena u populaciji shizofrenih i normalnih, autori su postavili za cilj da ispitaju obrasce porodične afektivne vezanosti u dvije grupe ispitanika.Pošli su od hipoteze da postoji statistički značajna razlika u obrascima porodične afektivne vezanosti između grupe shizofrenih i normalnih.

Takođe su za cilj postavili da ispitaju da li postoji statistički značajna razlika u redosljedu rođenja između grupe shizofrenih i normalnih kao i da li postoji razlika u potpunosti porodice između dvije grupe ispitanika.I ovdje se polazi od hipoteza da postoji razlika kako u redosljedu rođenja, tako i u potpunosti porodice između dvije grupe ispitanika.

Sve tri postavljene hipoteze su potvrđene. Rezultati istraživanja bacaju dodatno svjetlo na kompleksan problem etiologije shizofrenije.
Ćeranić,S. (2011)Istraživački položaj snova u psihologiji danas, II kongres psihologa BiH sa međunarodnim učešćem, Banja Luka, 2011. (Plenarni referat ), Zbornik sažetaka, (Integralni tekst u štampi.)
U radu se traga za razlozima zanemarivanja snova u psihološkim istraživanjima i ističe da se naučni pristup izučavanju snova istorijski vezuje za psihoanalizu, mada se sa više preciznosti može govoriti da je vezan za filozofiju. Navodi se da je psihoanaliza obilježila svoju dominaciju u tumačenju psiholoških i psihopatoloških fenomena početkom prošlog vijeka, baš kao što je psihologija krajem devetnaestog i početkom dvadesetog vijeka svoj identitet uspostavljala i održavala zahvaljujući eksperimentu. Ističe se da su se psiholozi, koji će promovisati kliničku psihologiju kao primjenjenu psihologiju, u prvoj polovini 20-og vijeka našli u procjepu između čiste nauke i prakse, a opet, boreći se za svoj poseban identitet u okviru psihologije, preuzimaju psihoanalitičku teoriju u tumačenju rezultata dobijenih metodama preuzetim iz akademske psihologije. Međutim, od kraja prošlog vijeka u psihologiji dominira naučni pozitivizam , a time se sužavaju istraživački sadržaji na one koji su objektivno provjerljivi.Psihologija se deklariše kao objektivna nauka ili prirodna nauka.

Tumačenje snova kao „kraljevski put u nesvjesno“ u psihoanalizi je zauzimalo okosnicu i teorije i prakse. Tumačenje,koje se odnosi na prevođenje manifestnog sna na njegovo latentno značenje podrazumijeva hermeneutički pristup stvarima, a psihologija je sve više odmicala u svojoj autonomiji od metoda svoga naučnog pretka

Neurofiziološka otkrića polovinom prošlog vijeka,a posebno otkriće REM faze za koju se vezuje proces sanjanja nagovještavala su, ističe autorica, šansu da se psihologija na objektivan način bavi snovima, koji su psihološki fenomeni ,nastali u vrijeme usnule svijesti. Brojni eksperimenti sa lišavanjem REM spavanja bacili su novo svjetlo na značaj snova u obradi informacija i adaptaciji u budnom funkcionisanju.Ali ovdje nisu prestali problemi.

Jedna u nizu nevolja u istraživanju snova je, ističe autorica, i definisanje „problema istraživanja“.Opet od psihoanalitičara stižu upozorenja da san koji je doživljen u spavanju, zapamćen na buđenju i pretočen u priču, koja se može saopštiti drugom, trpi stalnu modifikaciju i transformaciju.Napravljena je razlika između teksta sna i doživljaja sanjanja.Realno, istraživaču snova je dostupna samo priča sanjača, koja može biti i izmišljena.

Autorica originalno primjećuje da snovi svojom kompleksnošću i „konfuzijom identiteta“ drsko prkose naučnoj psihologije početkom 21-og stoljeća, a ova ih, opet, osvetnički ignoriše. Tako je bar na prostorima bivše Jugoslavije, a posebno u Bosni i Hercegovini.

Autorica je pretraživala empirijska istraživanja na temu snova na prostorima bivše Jugoslavije i našla da je njihov broj zanemarljiv.Nešto veći je broj radova u kojima se snovi proučavaju u okviru psihoterapije, prvenstveno psihoanalitičke i geštalt terapije.U studijskim programima psihologije,snovi su potpuno izostavljeni.:Autorica traga za odgovorom na pitanje: da li u psihologiji treba žrtvovati snove ili metod ili postoji neko rješenje, koje će spasiti i jedno i drugo.


Ćeranić,S.,Samardžić,S.,Nešković,B. (2011).Obrasci afektivnog vezivanja kod shizofrenih počinilaca krvnih delikata, II kongres psihologa BiH sa međunarodnim učešćem, Banjaluka Zbornik sažetaka, (Integralni tekst u štampi).
U teorijskom dijelu rada ističe se da većina teorija etiologije shizofrenije naglašava značaj porodice kako za normalan razvoj ličnosti, tako i za pojavu psihopatoloških fenomena. Shizofreniju, kao patološki proces praćen dezintegracijom i dezorganizacijom ličnosti, karakterišu još uvijek nedovoljno razjašnjeni etiološki faktori. U tom smislu, istraživani su obrasci porodične afektivne vezanosti (PAV) kod shizofrenih osoba (a posebno kod shizofrenih počinilaca krvnih delikata), i psihički zdravih osoba. Istraživanje je obuhvatilo 164 ispitanika, razvrstanih u 3 grupe: grupu shizofrenih počinilaca krvnih delikata, grupu shizofrenih bez krivičnih djela i grupu normalnih ispitanika. S obzirom da je društveno opasno ponašanje (uključujući i krivična djela krvnog delikta) česti pratilac shizofrenog poremećaja, te da nema empirijskih istraživanja njihove povezanosti sa obrascima afektivne vezanosti, ove grupe su medjusobno uporedjivane u pogledu zastupljenosti obrazaca PAV, kao i nekih sociodemografskih obilježja. Korišćen je modifikovani Brennanov Upitnik za procjenjivanje PAV. Za deskripciju i razumijevanje ovog problema autori se oslanjaju na Bolwlby-jevu teoriju afektivne vezanosti.

Rezultati su pokazali da postoje statistički značajne razlike izmedju ispitivanih grupa u pogledu dominirajućih obrazaca PAV: očekivano, kod svih grupa preovladava sigurni obrazac, ali u odnosu na nesigurne obrasce afektivne vezanosti nađeno je da kod shizofrenih počinilaca krvnih delikata dominira okupirani, a kod shizofrenih bolesnika bez djela najzastupljeniji je plašljivi obrazac.


Ćeranić,S.,Smaić,J.,Radosavljević,R. (2011).Shizofrenija – konflikt ili deficit (psihodinamski pristup). Radovi Filozofskog fakulteta Pale, br. 13, knj.2., str.303-316.

Autori u radu razmatraju problem koji među dinamski orijentisanim istraživačima postoji od Freuda do danas: da li je uzrok shizofrenije intrapsihički konflikt ili psihološki deficit. Ideja o primarnom deficitu u mentalnim reprezentacijama kod shizofrenih danas je šire prihvaćena od ideje konflikta, pošto istu potkrepljuju savremene genetičke studije. Međutim, sa psihoanalitičkog stanovišta, deficit je teško prihvatljiv, pošto je otkrivanje intrapsihičkog konflikta i njegovo razrješavanje uvjek bilo legitiman cilj psihoanalize. Stoga autori navode pokušaje da se sačini kombinovani konflikt – deficit model. Pošto je očigledno da je shizofrenija grupa bolesti, a ne poseban nozološki entitet, to je kod nekih shizofrenih psihološki deficit, a kod drugih intrapsihički konflikt, od primarnog značaja i od toga šta dominira zavise i terapijske mogućnosti. Nema, dakle, jedinstvenog terapijskog pristupa shizofrenim pacijentima, ali će kompleksni psihodinamski pristupi njima uvjek biti vitalni dijelovi tretmana. Autori na kraju podvlače da je za sve shizofrene pacijente od najveće važnosti da imaju odnos sa osjetljivim kliničarem, čija ličnost, kontratransfer, odn. angažovanje mogu značajno poboljšati kvalitet života shizofrenih pacijenata.






Knjige i prikaz knjiga
Ćeranić,S. (2011).Klinička procjena ličnosti i sposobnosti, Zavod za udžbenike i nastavna sredstva Istočno Sarajevo, . 225 str.
Knjiga „Klinička procjena ličnosti i sposobnosti“ sadrži udžbeničku građu za studente prvog i drugog ciklusa studija psihologije.Pisana je u skladu sa programom predmeta, koji se u okviru studija psihologije na našim prostorima izučava pod nazivom „Psihodijagnostika“,“Klinička procjena“ili „Klinička psihologija II“.Opredjeljenje za naziv „Klinička procjena“ umjesto „Psihodijagnostika“ je motivisano željom da se korištenjem ovog šireg koncepta ukaže na savremene tendencije u kliničkoj psihologiji ka isticanju značaja procjene i jačih strana ličnosti, a ne samo onih slabijih, odnosno, psihopatoloških.

Sadržaj obuhvaćen u prvih sedam poglavlja odnosi se na neka opšta pitanja vezana za kliničku procjenu:Uvod u kliničku procjenu; Zadaci kliničke procjene ;Područja kliničke procjene; Proces kliničke procjene; Validnost kliničke procjene; Studija slučaja i Etički problemi u kliničkoj procjeni.

Naredna poglavlja bave se pojedinačnim metodama i instrumentima, koji se koriste u kliničkoj procjeni.

Opširno poglavlje posvećeno je intervjuu – nezaobilaznoj metodi za skupljanje podataka u kliničkoj procjeni.Govori se o vrstama intervjua, načinu vođenja i načinu korištenja podataka iz intervjua, kao i procjeni mentalnog statusa tokom intervjua.

Zatim se govori i primjeni testova u kliničkoj procjeni, njihovoj podjeli i metrijskim karakteristikama.

Testovima sposobnosti posvećeno je dosta prostora, a posebno Vekslerovim skalama inteligencije, koje su, još uvjek, bez konkurencije kada se radi o kliničkoj procjeni intelektualnih sposobnosti.Detaljnije su obrađeni različiti aspekti procjene rezultata na VITI-ju i moguće značenje uspjeha i neuspjeha na pojedinim subtestovima.

Posebno poglavlje posvećeno je neuropsihološkoj procjeni. U ovom poglavlju date su osnovne informacije o kliničkoj neuropsihologiji, zatim su navedeni osnovni principi neuropsihološke procjene i prikazani instrumenti za neuropsihološku procjenu, koji se koriste u uobičajenoj kliničkoj praksi.Takođe su ukratko opisane dvije najpoznatije neuropsihološke baterije (Halstead-Reiten-ova i Luria-Nebraska neuropsihološka baterija).

Naredna poglavlja posvećena su kliničkoj procjeni ličnosti: Razmatrani su opšti problemi vezani za procjenu ličnosti, zatim testovi za procjenu ličnosti, njihova podjela i način konstrukcije.Od objektivnih testova ličnosti obrađeni su: MMPI, Milonov klinički multiaksijalni inventar i NEO PI-R.Među projektivnim testovima obrađeni su:Roršahov test, Test tematske apercepcije, Crtež ljudske figure i Testovi nedovršenih rečenica.

Posljednje poglavlje u udbeniku posvećeno je pisanju psihološkog nalaza.

Knjiga sadrži i Dodatak, koji može biti koristan ne samo za studente nego i za kliničke psihologe u praksi.Ovaj dio nastao je kao kompromis između želje da se održi ravnoteža između pojedinih tematskih dijelova udžbenika sa jedne strane i želje da se ponudi „nešto više“, što bi moglo biti korisno u kliničkoj praksi. U Dodatku A je predstavljen sistem interpretacije MMPI sa dva „šiljka“ i obuhvaćene su različite kombinacije povišenih kliničkih skala.

U Dodatku B predstavljene su različite formule za kvantifikaciju rezultata na Roršah testu, što može biti podsticajno za dalje usavršavanje u primjeni ovog testa.

U pisanju knjige, koja je, prvenstveno, namijenjena studentima za savladavanje složenih vještina kliničke procjene autorica je vješto sintetizirala vlastito kliničko iskustvo sa savremenim saznanjima iz ove oblasti, koristeći literaturu domaćih autora, ali i bogatu literaturu na engleskom jeziku.Knjiga sadrži primjere iz kliničke prakse, te prikaze pojedinih ajtema testova, slike, grafičke prikaze predstavljanja rezultata na pojedinim testovima , tehničke detalje o obradi podataka i sl., čime je čitaocu olakšano ulaženje u tajne veoma kompleksne vještine kliničke procjene ličnosti i sposobnosti.






Ćeranić,S.(2011)Životni i stvaralački putevi psihoanalitičara, Filozofski fakultet Univerziteta Istočno Sarajevo ,190 str.
Ova knjiga pod nazivom „Životni i stvaralački putevi psihoanalitičara“ nastala je kao rezultat višegodišnjeg istraživanja biografskih podataka i stvaralaštva poznatih psihoanalitičara. U istraživanju se pošlo od ideje, koja je ponikla u okviru psihoanalitičkog učenja da interesovanja , koja čovjek razvija tokom odraslog života, kao i biranje profesije određuju dobrim dijelom nesvjesni procesi i da uspješno bavljenje određenim naučnim i stručnim radom odražava uspješnu sublimaciju nekih infantilnih težnji u ličnosti.. Sa druge strane, neuspješne sublimacije dovode do neurotskih inhibicija i blokade stvaralaštva.

Psihoanalitičari, uključujući i tvorca psihoanalize, Sigmunda Frojda bavili su se nesvjesnom pozadinom umjetničkog stvaranja, kao i izbora profesije : npr. hirurga, advokata, slikara, psihologa, ali su se malo bavili povezanošću psihoanalitičkih otkrića sa životnim putem i „ličnom jednačinom“ samih psihoanalitičara.

Zbog toga istraživanje životnih i stvaralačkih puteva poznatih psihoanalitičara predstavlja pokušaj da se sagleda interakcija onog specifično, ličnog, intimnog u stvaraocu sa njegovim stvaralaštvom. Konkretnije, pokušava se proniknuti u svjesnu, ali i nesvjesnu motivaciju , razvojno utemeljenu u stvaraocu, za bavljenjem poslom, čija je suština, kopanje po dubinama psihičkog druge ličnosti.

Knjiga obuhvata Predgovor (7-10), Uvod (11-14 str.) i prikaze životnih i stvaralačkih puteva psihoanalitičara sljedećim redosljedom: Sigmund Freud (15-48), Anna Freud (49-66), Viktor Tausk (67-80), Lou Andreas Salome (81-94), Margaret Schoenberger Mahler (95-120),Joh Bowlby (121-136), Margaret Mahler i Joh Bowlby – sličnosti i razlike (137-144), Heinrich Racker (143-158),Vojin Matić (161-174), Bosansko-hercegovački nosioci razvoja psihoanalitičke teorije i prakse (175-184). Literatura obuhvata 75 bibliografskih jedinica (185-191).

Tvorac psihoanalize, Sigmund Frojd, bio je jedan od najpoznatijih mislilaca XX-tog vijeka. Njegov životni put je interesantan koliko i njegovo stvaralaštvo, zapravo, detalji iz njegovog ličnog razvoja neodvojivi su od razvoja psihoanalitičkih ideja. Autorica je nastojala da pronikne u vezu između njegovog života i stvaralaštva, pri čemu je ponudila i prikaz njegovih ključnih psihoanalitičkih otkrića.

Predstavljen je život i stvaranje Anne Freud, kćerke slavnog oca i osnivača dječje psihoanalize. Njena veza sa ocem je bila posebno kompleksna, njen privatni život pomalo zagonetan i čudan, a njena posvećenost psihoanalizi i to psihoanalizi djece mogla je biti, po mišljenju autorice jedan sublimiran način borbe sa vlastitim neprorađenim razvojnim konfliktima. Uz to, njen način komuunikacije sa drugim ženama – psihoanalitičarkama dodatno baca svjetlo na neke njene osobine, koje su je mogle odvesti u psihoanalizu.

Među psihoanalitičarima prve generacije, poseban izazov zaautoricu je bio predstavljanje Viktora Tauska, najtalentovanijeg psihoanalitičara u Bečkom psihoanalitičkom društvu, čovjeka koji je dobar dio života proveo na našim prostorima. Njegove unutrašnje tenzije i nemiri, izgleda da su ga vodile ka psihoanalizi, u kojo je nakon što je počeo uspješnu advokatsku praksu, pokušao pronaći sebe, možda i riješiti neke unutrašnje probleme. Njegovo tragičano samoubistvo ne samo da otvara brojna pitanja vezana za njegove motive za ulazak u svijet psihoanalize, nego i pitanja vezana za druge psihoanalitičare sa kojima je radio, a koji mu nisu znali ili htjeli pomoći ili su ga čak gurnuli u samoubistvo.

Ako je Freud jedan od najpoznatijih mislilaca XX-og vijeka, onda je Lou Salome vjerovatno jedna od najpoznatijih žena- intelektualki toga vijeka. Bila je filozof, spisateljica i, poslije svoje pedesete godine – psihoanalitičarka. Privlačila je pažnju svojim briljantnim intelektom, ali i šarmom, vodila neobičan privatni život, a u psihoanalizu unosila svoj radosni pogled na svijet. Njen razvoj i njena ličnost su dovoljno interesantni , a autorica pokušava da ih dovede u vezu sa njenim psihoanalitičkim stvaralaštvom.

Margaret Mahler je imala razvoj lišen majčine ljubavi, izvanrednu intelektualnu nadarenost i ogromnu stvaralačku energiju. U njenom najranijem razvoju autorica prepoznaje osnove za kasnija interesovanja i razvoj originalne teorije o separaciji-individuaciji, u kojoj se upravo ističe značaj ranih emocionalnih iskustava sa majkom – iskustava, koja su u njenom ličnom životu bila krajnje nepovoljna.

U knjizi je predstavljen i životni i stvaralački put Joh-a Bowlby-ja, psihoanalitičara, koji je psihoanalizi ponudio nešto više od nagona – emocije, koje je smatrao da idu ispred nagona. Govorio je o urođenoj potrebi za emocionalnim vezivanjem i posljedicama u slučaju nezadovoljenja ove potrebe. Autorica otkriva neke sličnosti između života i stvaralaštva Mahlerove i Bowlby-ja. Ove sličnosti, ali i razlike, obuhvaćene su tekstom u knjizi.

Heinrich Racker, argentinski psihoanalitičar, koji je rođen u Poljskoj i borio se sa nizom životnih teškoća iznijansirao je psihoanalizu, posebno u aspektu transferno-kontratransfernog odnosa i sa nevjerovatnim senzibilitetom govorio o svjesnim i nesvjesnim procesima obuhvaćenim psihoanalitičkim odnosom. Srušio je mit o psihoanalitičaru kao čovjeku bez anksioznosti i neurotičnih konflikata, ističući da smo mi svi u nekom dijelu djeca i neurotici, čak i kada smo odrasli i terapeuti, te da psihoanalitičar, isto kao i pacijent u psihoanalitički odnos unosi svoje anksioznosti i odbrane. Možda je Racker, ističe autorica, na najeksplicitniji način izrazio ono, što su psihoanalitičari prije njega samo stidljivo nagovještavali, a to je, da nas u psihoanalitičku profesiju vode nesvjesni konflikti i osjećanje krivice.

Autorica je sa posebnim odnosom poštovanja predstavila i stvaralaštvo Matića, jednog od osnivača psihoanalitičkog pokreta u Srbiji, profesora na Filozofskom fakultetu, koji je psihoanalitičke ideje prenosio na brojne generacije studenata psihologije.

Na kraju su kratko navedeni i nosioci psihoanalitičkih ideja u Bosni i Hercegovini. Završno razmatranje bavi se razmišljanjem o razlozima za stagnacije psihoanalize na prostoru Bosne i Hercegovine.

4. Obrazovna djelatnost kandidata

1. Obrazovna djelatnost prije prvog i/ili poslednjeg izbora/reizbora

Nakon izbora u nastavno zvanje (2000) izvodila je nastavu na sljedećim predmetima iz uže naučne oblasti Klinička psihologija na odsjeku za psihologiju u Banja Luci i Palama.: Psihopatologija djetinjstva i mladosti, Klinička psihologija,Psihodijagnostika, Osnovi psihoterapije i savjetovanja, Opšta psihopatologija, Psihologija ometenih u razvoju , Psihologija mentalnog zdravlja i Teorije razvoja psihičkih poremećaja.

Izvodila je nastavu na odsjeku za pedagogiju Filozofskog fakulteta na Palama iz predmeta:Humanistička psihologija i Razvojna psihologija.

Uz redovna nastavne aktivnosti na osnovnim studijama psihologije na filozofskom fakultetu u Banjoj Luci, a zatim na Filozofskom fakultetu Pale, učestvovala je kao predavač i mentor za dva kandidata na postdiplomskom studiju u saorganizaciji Univerziteta Umea (Švedska) i Sarajeva u okviru interdisciplinarnog postdiplomskog studija „Dječja i adolescentna psihijatrija i psihologija“. U okviru ovog studija bila je mentor za sljedeće magistarske radove :

1. Lejla Šabanagić – Hadžić (2005):Psihičke karakteristike djece sa neorganskom enurezom.

2. Tatjana Dragišić (2005): Patološke crte ličnosti i rizično seksualno ponašanje.

Učestvovala je u osnivanju postdiplomskih magistarskih studija iz psihologije na na filozofskom fakultetu u Banjoj Luci (2004) i izvodila nastavu na postdiplomskom studiju. Takođe je izvodila nastavu na postdiplomskom studiju „Mentalno zdravlje u zajednici“ ,koji je u okviru odsjeka za psihologiju u Banjoj Luci osnovan u okviru Tempus Phare projekta 2002. god.

Bila je predavač po pozivu na Medicinskom fakultetu u Foči za specijalizante porodične medicine (2005).

Bila je predavač po pozivu na naučnim skupovima farmaceuta, podružnica doktora medicine, Udruženja psihijatara RS, na multidisciplinarnim skupovima u okviru projekata „Zaštita mentalnog zdravlja u zajednica“ Švedske nevladine organizacije. U okviru projekta pod pokroviteljstvom UNHCR-a učestvovala je u edukaciji neprofesionalaca i profesionalaca u pružanju pomoći izbjeglicama.zaštita mentalnog zdravlja djece), Save children i sl.


2. Obrazovna djelatnost poslije posljednjeg izbora/reizbora

Uz redovnu nastavnu aktivnost na Filozofskom fakultetu u Banjoj Luci, a zatim na Palama, učestvovala je u osnivanju postdiplomskog magistarskog studija na odsjeku za psihologiju na Palama (2007) i u okviru ovog studija izvodila nastavu na predmetima „ Psihodinamski modeli u savremenoj kliničkoj psihologiji“ i „Dijagnostika i tretman psihičkih poremećaja“.


Kao gostujući profesor učestvovala je u:
- izvođenju postdiplomske nastave na odsjeku pedagogija i psihologija u Tuzli 2007/08 i 2010/11 god. na predmetu „Dijagnostička procjena ličnosti i inteligencije“

-Bila je gostujući profesor na Visokoj strukovnoj školi za obrazovanje vaspitača u Šapcu (Srbija) školske 2007/08 godine na predmetima „Razvoj ličnosti“ i „Psihologija predškolskog djeteta“.

- 2011. godine bila gostujući profesor na odsjeku za psihologiju Nastavničkog fakulteta „Džemal Bijedić“ u Mostaru, gdje je izvodila nastavu za studente I i II –og ciklusa (Osnovi psihoterapije i savjetovanja, Mentalno zdravlje i Psihologija traume i gubitka).
Mentorstvo
U ovom periodu bila je mentor za sljedeće završene i odbranjene magistarske radove:

Aneta Sandić (2006): Evaluacija efikasnosti autogenog treninga sa verbalnim suportivnim intervencijama u tretmanu anksioznih poremećaja, Interdisciplinarni postdiplomski studij „Mentalno zdravlje u zajednici“, Tempus Phare, Odsjek za psihologiju, Filozofski fakultet Banja Luka.

Irma Džambo (2009):Anksiozne reakcije žena prije namjernog prekida trudnoće, odsjek za psihologiju, Filozofski fakultet Banja Luka.

Snežana Samardžić (2010): Karakteristike ličnosti psihotičnih pacijenata počinitelja i nepočinitelja krvnih delikata, odsjek za psihologiju, Filozofski fakultet Banja Luka.

Dijana Đurić (2010). Uloga psihosocijalne pomoći i resursa ličnosti u socijalnoj reintegraciji lica sa amputiranim ekstremitetima, odsjek za psihologiju, Filozofski fakultet Banja Luka.

Melisa Hasić (2010). Prisutnost simptoma poremećaja hranjenja u adolescenciji, Odsjek za pedagogiju i psihologiju, Filozofski fakultet Tuzla.

Vildana Aziraj (2011):Lični prostor mentalno oboljelih, odsjek za psihologiju, Filozofski fakultet Banja Luka.

Žana Žikić (2011).Povezanost osobina ličnosti sa ispoljavanjem stresa i načinom njegovog prevladavanja, odsjek za psihologiju, Filozofski fakultet Banja Luka.

Bila je mentor na specijalističkom studiju iz medicinske psihologije na Medicinskom fakultetu u Foči kandidatkinji Aleksandri Salamadić 2007.

Bila je mentor za jedan završeni doktorat:

Nada Letić (2007): Porodica i psihopatološka ispoljavanja u adolescenciji, odbranjen na odsjeku za psihologiju,Filozofskog fakulteta u Banjoj Luci.
Učešće u projektima
- U projektu izrade Enciklopedije Republike Srpske pod pokroviteljstvom ANURS učestvovala je u dijelu teksta koji se odnosi na psihološke pojmove i poznate ličnosti, koje su doprinijele razvoju psihologije u RS.

- Učestvovala je u projektu Ministarstva nauke i tehnologije RS pod nazivom „Rođeni da stvaraju“,čiji nosilac je prof. Dr Petar Stojaković u periodu 2010-2011. godine.



Ostale obrazovne aktivnosti

Predavač po pozivu na 10-om simpozijumu farmaceuta i biohemičara RS, Teslić 16-19.10. 2008. sa referatom: Seksualne disfunkcije kod muškaraca, Bilten sažetaka X-og simpozijuma 2008,103-15.

– Predavač po pozivu na VII simpozijumu Farmaceuta i biohemičara RS, Banja Luka, 20-23.05.2010. sa referatom: Psihološki i psihopatološki aspekti bola,Bilten sažetaka VII simpozijuma,2010. 81-85.

– Predavač po pozivu za specijalizante psihijatrije sa temom: Psihoanaliza i psihoanalitičke psihoterapije,Medicinski fakultet, Foča.


5. Stručna djelatnost kandidata

1. Stručna djelatnost prije prvog i/ili poslednjeg izbora/reizbora
- Prije izbora u nastavno zvanje do 2000.. god. kandidatkinja je radila u kliničkoj praksi na poslovima kliničkog psihologa. Bavila se psihodijagnostikom i psihoterapijom. Kao edukovani psihoterapeut psihoanalitičke orijentacije radila je psihoterapiju odraslih i djece. Takođe je učestvovala u forenzičkoj procjeni kao samostalni ekspert i u timu sa psihijatrima.

- U periodu od 1981- 1991. godne bila uključena u stručni trening i rad pod supervizijom za sticanje kvalifikacija za psihoterapeuta analitičke orijentacije.

- U periodu 1985-1991. godine održala je više stručnih predavanja u okviru Kiničke sekcije društva psihologa, Udruženja psihoterapeuta BiH i Interdisciplinarne sekcije psihijatara i psihologa BiH na teme: Grupna psihoterapija, Upotreba snova u psihoterapiji, Psihoterapija psihoza, Kontratransfer u psihoterapiji isl.

- Bila je član organizacionog odbora V-og kongresa psihoterapeuta Jugoslavije 1987. godine u Sarajevu.

- Tokom proteklog rata (1992-1995) bavila se dijagnostikom i psihoterapijom psihotraumatizovanih osoba.

- Bila je član ekspertske komisije za izgradnju strategije zaštite mentalnog zdravlja, koju je formiralo Ministarstvo zdravlja Republike Srpske 1997.godine

- Bila je angažovana u ekspertskom timu UNHCR-a i Ministarstva zdravlja za stručnu psihosocijalnu pomoć izbjeglicama i kolektivnom smještaju (1996-1997).god.

- Predsjednik Suda časti Društva psihologa Republike Srpske od 2004. godine.

III ZAKLJUČNO MIŠLJENJE
Na osnovu relevantnih odluka priloženih uz prijavu, Komisija konstatuje da je kandidatkinja provela u nastavi jedan izborni period u zvanju vanrednog profesora.
Kandidatkinja je do sada objavila preko 40 (43) naučnih radova u domaćim i inostranim časopisima i poznatim međunarodnim i domaćim naučnim skupovima i tri vrijedne knjige. Deset naučnih radova i dvije knjige objavljeni su nakon posljednjg izbora.
Uspješno je izvodila nastavu na više predmeta iz uže naučne oblasti Klinička psihologija , pokazala visoku stručnost, odgovornost i savjesnost u radu i korektnu saradnju sa studentima. Bila je mentor za više od trideset diplomskih radova na Filozofskom fakultetu u Banjoj Luci i Palama.
Kandidatkinja je uz redovne nastavne aktivnosti izvodila nastavu na postdiplomskom studiju na više fakulteta U BiH i do sada je bila mentor za devet magistarskih radova i za jedan doktorat. Nakon posljednjeg izbora bila je mentor za sedam magistarskih radova i jedan doktorat.
Kao gostujući profesor izvodila je nastavu na osnovnom i postdiplomskom studiju na više fakulteta u BiH .

Kandidatkinja ima bogato iskustvo u kliničkoj praksi: U svom stručnom radu bavila se psihodijagnostikom i psihoterapijom, te učestvovala u stručnom usavršavanju psihologa, ali i drugih profesionalaca iz područja mentalnog zdravlja.


Na osnovu uvida u cjelokupnu dokumentaciju, praćenja nastavnog, naučno-istraživačkog i stručnog rada kandidatkinje, a uzimajući u obzir odgovarajuće zakonske propise (Zakon o visokom obrazovanju i Pravilnik o postupku i uslovima izbora akademskog osoblja) kojima su propisani uslovi za izbor nastavnika, Komisija smatra da kandidatkinja prof. Dr Spasenija Ćeranić u cjelini ispunjava uslove i da posjeduje sve naučne, stručne, pedagoške i moralne kvalitete za izbor u nastavno zvanje redovnog profesora za užu naučnu oblast Klinička psihologija, kako je u konkursu i naznačeno.
Rukovodeći se odredbama Zakona o visokom obrazovanju i Pravilnika o postupku i uslovima izbora akademskog osoblja, Komisija sa posebnim zadovoljstvom predlaže Naučno-nastavnom vijeću Filozofskog fakulteta na Palama i Senatu Univerziteta u Istočnom Sarajevu da se, po osnovu raspisanog Konkursa, dr Spasenija Ćeranić, vanredni profesor, izabere u zvanje redovnog profesora za užu naučnu oblast Klinička psihologija na odsjeku za psihologiju Filozofskog fakulteta na Palama.

Članovi Komisije:


1._______________________

Dr Renko Đapić, redovni profesor, Psihopatologija i neuropsihologija,

Filozofski fakultet Univerziteta u Sarajevu, predsjednik

2._______________________

Dr Petar Stojaković, redovni profesor, uža naučna oblast školska i pedagoška

psihologija, Filozofski fakultet Univerziteta u Banjoj Luci, član

3._______________________
Dr Goran Golubović, redovni profesor, Opšta psihopatologija

Filozofski fakultet Univerziteta u Nišu, član



IV IZDVOJENO ZAKLJUČNO MIŠLJENJE
Nije bilo izdvojenih mišljenja!
Pale, Istočno Sarajevo:23.12.2011.




Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azrefs.org 2016
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə