BİNNƏt eloğlu elin dəRDİ, HƏSRƏTİ (şeirlər və poemalar)




Yüklə 2.06 Mb.
səhifə6/20
tarix22.02.2016
ölçüsü2.06 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   20

Əlli il də yaşa sən

(Şair dostum Səlim Sinədəftərə)

(daxili qafiyə)

Altmış il ömür sürdün, əlli il də yaşa sən.

Qardaş, şair ömrünü, şərəflə vur başa sən.

Haray çək, el oyansın, düşmən qana boyansın.

Oda, alova yansın, bax-elə tamaşa sən.

Gül açsın arzuların, sevinsin dostun, yarın!

Qucağında gülzarın, gəz yarınla qoşa sən.

Ağrı yaramızdadır, satqın sıramızdadır.

Düşmən aramızdadır, düşmə dağa-daşa sən.

Haqq sözün olsun qəti, şeirin qılıncdan iti.

Dərd göynədir Binnəti, barı çəkmə haşa sən.

14.12.1988
Aşıq

(Aşıq Xanların əziz xatirəsinə)
Yenə sənin məclisinə gəlmişik,

Nə təmtəraq, nə cah - cəlal var, aşıq!

Yas içində, yas evinə gəlmişik,

Nə çal – çağır, nə tar – qaval var, aşıq!

Hanı xoş kəlamın, ağır ləngərin,

Hər havaya xalın, gülün, rənglərin?

Saz – söz meydanında boş qalıb yerin,

Niyə vaxtsız ölüm - əcəl var, aşıq?

Daha yoxdur sənə nəmər göndərən,

Qızıl saat, gümüş kəmər göndərən.

Namərdləri bir misrayla öldürən,

Nə sən varsan, nə məndə hal var, aşıq!

Qıy vurardın gədiklərin qaşında,

Izin qalıb torpağında, daşında,

Saz çaldığın bulaqların başında,

Səni gəzən min əhli – hal var, aşıq!

Qəhərlənib Binnət kimi dostların,

Yeri deyil təmtəraqlı tostların.

Sayı artıb səndən sonra yasların,

Saysız kədər, hədsiz məlal var, aşıq!



23.11.2000.


Xala

(Minə xalamın əziz xatirəsinə)
El sizə yığılıb, sənə çatırmı

Oğlunun, qızının naləsi, xala?

Əyib qəddimizi bir həftədir ki,

Kədərin, möhnətin şələsi, xala.

Gəl qoyma Elzadə saçını yolsun,

Şahzadə, Gülzadə gül kimi solsun.

Döşəyin cənnətin gülləri olsun,

Yorğanın behiştin laləsi, xala.

Bir bağın çiçəyi, gülü saraldı,

Bir bacı, bir qardaş bacısız qaldı.

Səni əlimizdən ölüm tez aldı,

Baş tutdu fələyin hiyləsi, xala

Durardım qarşında qul kimi hazır,

Sənin dərgahında əmrə müntəzir.

Hıçqıra – hıçqıra mərsiyə yazır

Bacının xalasız balası, xala.

Dərd verdin, Binnətin dərdləri azmı?

Fələk qara yazıb mənim yazımı.

El sizə yığılıb, evdə olmazmı

Altı oğul, üç qız anası, xala?



10.09.2002
A qızım

(Qardaşım qızı Nuranəyə)
Qış təzə giribdir, ayaz var, qar yox,

Hələ çox qalıbdır yaza, a qızım.

Bağçada çiçək yox, bağda da bar yox.

Möhtacıq işığa, qaza, a qızım.

Anana arxa ol, atana dayaq,

Sən də işgüzar ol ata-anan sayaq.

Həm dərsini öyrən, həm də evə bax-

Dən tök hinduşkaya, qaza, a qızım.

Bir an da keçirmə vaxtını hədər,

Səndən uzaq olsun qüssə, qəm, kədər.

Binnət əmin kimi ölənə qədər,

Müştaq ol aşığa, saza, a qızım.



01.01.1992

Ay ana, bağışla məni

(Anam Sineyvar xanıma)




Ən böyük rəssam olsam da,

Hər güldən min rəng alsam da,

Su üstə naxış salsam da,

Illərlə qələm çalsam da,

Illərlə oyaq qalsam da,

Vəsf edə bilmərəm səni,

Ay ana, bağışla məni.

Fərhad kimi dağ çapsam da,

Daşdan saray, tağ yapsam da,

Dəryalardan dürr tapsam da,

Kora şəfa, nur tapsam da,

Hər rəngi bir-bir tapsam da,

Vəsf edə bilmərəm səni,

Ay ana, bağışla məni.

Min şair təbim olsa da,

Min rəssam qəlbim olsa da,

Nurdan qələmim olsa da,

Min fəndim, çəmim olsa da,

Uğur həmdəmim olsa da,

Vəsf edə bilmirəm səni,

Ay ana, bağışla məni.

Sənin vəsfin şerə sığmaz,

Kitaba, dəftərə sığmaz,

Sənətə, əsərə sığmaz,

Kamala, hünərə sığmaz,

Göyə sığmaz, yerə sığmaz,

Vəsf edə bilmərəm səni,

Ay ana, bağışla məni.

Qarşında qüdrət acizdir,

Cəsurluq, cürət acizdir,

Məhəbbət, ülfət acizdir,

Rəng,qələm,sənət acizdir,

Yer-göy, təbiət acizdir,

Vəsf edə bilmərəm səni,

Ay ana, bağışla məni.

Heç kəsin çatmaz qüdrəti,

Istedadı, məharəti,

Yarada ana surəti,

Ana qılığı, ülfəti,

Qınama oğlun Binnəti.

Vəsf edə bilmərəm səni,

Ay ana, bağışla məni.





14.04.1971

Gətir, Bacı

(Bacım Səadətə)
Kasıb evə gələr qonağın acı,

Çörəyimiz qurtarıb, çay gətir, bacı.

Bir yol dəmləməyə çayımız qalıb,

Şəkəri xırda qır, say gətir, bacı.

Yumurtanı sabah gələnlər yedi,

Yağ-şorun yerini bilənlər yedi.

Əti bir az qabaq gələnlər yedi,

Bunlara qonşudan pay gətir, bacı.

Iki xiyar, üç-dörd pomidor qalıb,

Nə qatıq, nə pendir, nə də şor qalıb.

Soğan qurtarıbdır, kartof azalıb,

Bir az kartof bişir, soy gətir, bacı.

Ay Binnət, acından öldük deyirlər,

Acgödənlər hər nə versən yeyirlər.

Bu aclar yeməmiş gedən deyillər,

Bir az salat düzəlt, göy gətir, bacı.


15.03.1968

Atlılar qoydun piyada

(Böyük Mirzə Cəlilə)
Allahu-Əkbərlə soyuq, qaranlıq,

Yoxsul bir daxmada açdın gözünü.

Mövhumat, cəhalət, biclik, nadanlıq

Yüz pillə alçaldı görcək üzünü.

Qara günlərini salıram yada,

Alıb oxuduqca «Xatiratım»ı.

Qamçılı atlılar qoydun piyada,

Çapıb satiranın köhlən atını.

Qəlbən sadiq oldun iyirmi beş il,

«Molla Nəsrəddin»ə- bu sirli ada.

Sənin bir sözün də heç ölən deyil,

Neçə ki, həyat var yaşar dünyada.

Elə qəh-qəh çəkdin İsgəndər sayaq,

Yazıq Zeynəblərin düşdü yaşmağı.

Ayaqlar baş oldu, başlarsa ayaq,

Səndən şəfa umdu «Dəli yığnağı».

Həyat kitabıdır hər bir əsərin,

Nəsillər oxuyub dərs alacaqdır.

Əldən ələ keçib lətifələrin,

Bütün yer üzünə yayılacaqdır.



16.11.1965


Şair

(H.Arifin xatirəsinə)
Bəlkə məndən sonra qızınan oldu,

Dağlarda bir ocaq çatdım, qayıtdım.

H.Arif

Daha gedib-gəlmək olmur dağlara,

Yolları-izləri qar alıb, şair.

Sən gələndən sonra qızınan yoxdur,

Çatdığın ocaq da qaralıb, şair.

Çoxdan tutulubdur bəndlər, bərələr,

Zor ilə almasaq, sanma verələr.

Başı qarlı dağlar, dərin dərələr,

Yağı tapdağında xar olub, şair.

Yerindən, yurdundan olub göyçəli

Dərd çəkir aranı məskən seçəli.

Yaylaqlardan ağır ellər köçəli,

Gözümüzün yaşı car olub, şair.

Dağları xainlər çoxdan satıbdır,

Düşmən alıb murazına çatıbdır.

Dövran başımızı elə qatıbdır,

Dünya başımıza dar olub, şair.

Bayram libasını dağlar soyunub,

Gördüyün, çağlayan bulaqlar donub.

Qartal zirvəsinə yapalaq qonub,

Laçının yurdunu sar alıb, şair.

Mən də çox keçmişəm arandan, dağdan,

Bu köç son köçümüz oldu yaylaqdan.

Arandan yaylağa sarı baxmaqdan

Gözümüzün kökü saralıb, şair.

Həsrətdən lalələr, nərgizlər solub,

Şehtökən, qantəpər saçını yolub.

Saldığın cığırlar, izlər yox olub,

Keçdiyin keçidlər daralıb, şair.

Sənsiz pərişandır saçı sünbülün,

Boynu bükük qalıb xarı bülbülün.

Artıb ahu-zarı sarı bülbülün,

Güllərin üstünü xar alıb, şair.

Qisas almayınca üzümüz gülməz,

Dağımız, dərəmiz, düzümüz gülməz.

Xalqın fəryadını eşidə bilməz,

Necə ki katdası kar olub, şair.

Qalmışıq Vətəndə Vətənə həsrət,

Hicran xəstəsidir biçarə Binnət.

Qaçqın, köçkün olub həmişə millət,

Nə vaxt ki başçısı kor olub, şair.
27.11.1991

Qadası

(Qaynım Firdovsiyə)
Həsrət nədir həsrət çəkənlər bilər,

Ayrılıqdan həsrət doğar, qadası.

Çox ağlama yaşın seltək tökülər,

Aşıb-daşar, səni boğar qadası.

Günahını özün yaxşı bilərsən,

Minnətçiylə təvəqqeyə gələrsən.

Hələ çox ağlayıb, yaşın silərsən,

Gözlərindən leysan yağar, qadası.

Axır düşdü nazlı yarın yadına,

Dözəmmədin ayrılığın oduna.

Rəhmə gəlsə yarın çatar dadına,

Küçələrdən səni yığar, qadası.

Binnət sizin halınızı duyubdur,

Sən toylara, o bazara uyubdur.

Çoxdan bir-birinizə həsrət qoyubdur

Onu bazar, səni mağar, qadası.



08.12.1999

Qalmaya

(Qardaşım Yolçunun əziz xatirəsinə.)
Qəm könüldə, kədər üzdə, qüssə qəlbdə olmaya,

Dil duada, əl xudada, can möhnətdə qalmaya.

Ana ağlar, bacı giryan, qardaş dərddə qalmaya,

Candan əziz, sən ki yoxsan, var-dövlət də qalmaya.

Kəc, fələyin çərxi dönsün, göylər geyinsin qara,

Məni gözü yaşlı qoyub, səni qoydu məzara.

Yaralıydım, yağı vurdu yaramın üstə yara,

Mərd namərdə möhtac olub, zəlalətdə qalmaya.

Qohum-qonşu, qardaş-bacı toyda, yasda tanınar,

Xalqın gözü tərəzidir, elin imtahanı var.

Aralığa nifaq salar xain, xəbis, gözüdar,

Ziyan verən bir cuğul da, həşərat da qalmaya.

Canım gözlərimdən çıxır, tökdüyüm qan-yaş deyil,

Hər dərdə-möhnətə dözməz, ürək ətdir, daş deyil.

Hər can deyən bacı deyil, hər qardaş qardaş deyil,

Qardaşını istəməyən, qardaş kənddə qalmaya.

Ovundurmaz səndən sonra gül- gülüstan könlümü,

Sevindirməz səndən sonra nə toy, nə şan könlümü.

Məzardasan, dara çəkir məzarıstan könlümü,

Ruhum bədənimdən uça, məndə taqət qalmaya.

Hər üzümə gülüb mənə «can» deyən canan deyil,

Qardaşı qardaşdan edən iblisdir, insan deyil.

Qardaş, səni hər ağlayan qardaşın, anan deyil,

Sən ki yoxsan bu dünyada, heç Binnət də qalmaya.



18.04.2000


Eloğlu

(Güvəndiyim və inandığım hörmətli

İlyas İsmayılova - altmış yaşı tamam

olması münasibətiylə)
Yanaq el oduna Səməndər kimi,

Gül açsın çəkdiyin əmək, eloğlu!

Sən sərkərdə kimi, mən əsgər kimi

Gəl yağı üstünə gedək, eloğlu!

Bəsdir, at oynatdı yurdumda yağı,

Çəkdi sinəmizə dağ üstdən dağı.

Alaq yağılardan tez Qarabağı,

Şuşada bir deyək, gülək, eloğlu!

Silaha sarılsın, çağır hamını.

Yurda sipər etsin hamı canını,

Qoymayaq sönməyə elin şamını,

Quzeydən bərk əsir külək, eloğlu!

Əsarətdə ar da, namus da itər,

Daha əsarətə dözməyək, yetər!

Şərəfsiz yaşamaq-ölümdən betər,

Ölsək də şərəflə ölək, eloğlu!

Tələsməyək tezcə şəhid olmağa,

Tələsək vuruşub, zəfər çalmağa.

Gedək yağılardan qisas almağa,

Bəsdir olduğumuz mələk,eloğlu!

Qaçqınlar qalmasın çadır düzündə,

Mayda ziyafət ver Cıdır düzündə.

Binnətin təbəssüm gülsün üzündə,

Xankənddə yubileynə gələk, eloğlu!



15.10.1998
Payımsan bacı

(Bacım Qızdarxana)
Səhər Ülkərimsən, gündüz-Günəşim,

Axşam nurum, gecə Ayımsan, bacı.

Hər səni ananda düz gəlir işim,

Taleyim, qismətim, payımsan bacı.

Dar gündə, gen gündə yaxın yoldaşım,

Pənahım, həmdəmim, dostum, sirdaşım.

Sənsən, güvəndiyim, bacım, qardaşım,

Atamsan, əmimsən, dayımsan, bacı.

Sən varsan, üzümə gülür həyatım,

Sənsən ilk bəxşişim, ilk mükafatım.

Sənsən toy-düyünüm, şad olan vaxtım,

Bayramım, xoş günüm, ayımsan, bacı.

Göz üstə yerin var olsan qonağım,

Gəl bir az nurlansın evim, otağım.

Binnətəm,bəd gündə arxam, dayağım,

Xoş gündə yoldaşım, tayımsan, bacı.



18.04.1970

Ana

(Anama)
Şama pərvanətək, pirtək, Kəbətək,

Gəl, hər gün başına dolanım, Ana.

Qolubağlı əsrin, kölən, qulunam,

Sənsən şahlar şahım, sultanım, Ana.

Ayağının tozudur başımın tacı,

yar əvəz edər səni, nə bacı.

Bütün dərdlərimin sənsən əlacı,

Sənsən çarəm, davam-dərmanım, Ana.

Səni hər misramda ansam da azdır,

Adını dastana salsam da azdır.

Yolunda şam kimi yansam da azdır,

A mənim halıma yananım, Ana.

Neyləyim, xoşuna gəlməyir şəhər?

Kənddə yaşayırsan mənsiz birtəhər.

Sənsiz suyum - ağı, yediyim- zəhər,

Qor olub döşəyim, yorğanım, Ana.

Mənə hamıdan çox yanan da sənsən,

Həmişə qeydimə qalan da sənsən.

Binnətəm, sağlığım, şəfam da sənsən,

A mənim şəfakar loğmanım, Ana.



17.02.1976

Amin

(Nəvəm Aminin bir yaşı münasitiylə)
Qohum-qonşu bir yaşına gəlibdir,

Arzu eləyirlər:-Yüz yaşa, Amin!

Atana, anana yaxşı övlad ol,

Vəfalı qardaş ol qardaşa, Amin.

Sənə arxa olsun Hüseynlə Sami,

Əmin oğlanları, dayın, üç əmin.

Ömrünün şadlıqla keçsin hər dəmi

Dünyan olsun abad, tamaşa, Amin.

Baban, nənələrin, bibinlə xalan-

Sevərək hər sənə hədiyyə alan.

Səninlə öyünsün, fəxr etsin hər an,

Layiq ol təbrikə, alqışa, Amin.

Sənə oğlum desin Füzuli, Tovuz,

Adına güvənsin azad ölkəmiz.

Gorus, Dərbənd, Bakı, Borçalı, Təbriz

Səyinlə birləşə, qovuşa, Amin.

Şöhrəti, şanı ol baban Binnətin,

Qazan hörmətini elin, millətin.

Pənahı olasan bəşəriyyətin

Sevincin-sevincə qarışa, Amin.



24.09.2010


Hüquqşünas qardaş
(Respublika Dövlət İttihamçısı

Bəşir Cəfərova Hörmətlə)
Cinayət azalar, cani azalar,

Məmləkətdə qanun iqtidar olsa.

Insan xoşbəxt olar, el azad olar

Vətəndə azadlıq, sülh paydar olsa.

Hüquqşunas qardaş, ədalətli ol;

Haqqın keşiyində dəyanətli ol,

Qanuna-qaydaya sədaqətli ol,

Hakim adil olmaz, qərəzkar olsa.

Bilirsən ağırdır haqsızlıq dağı,

Suçsuza pənah ol, suçluya yağı.

Çalış büdrəməsin haqqın ayağı

Yollar buz bağlasa, hər yan qar olsa.

Haqqı sevən haqqa tərəfdar olar,

Haqqı danan eldə bədnam, xar olar.

Sənə ömrü boyu minnətdar olar

Kim sənin sayəndə bəxtiyar olsa.

Yalançı şahidi, üzə duranı;

Yaxşı insanlara tələ quranı,

Böhtanla, fitnəylə ara vuranı

Məhkum et, əlində ixtiyar olsa.

Dünyada haqsızlıq bitməyib, bitməz,

Haqqa sığınanın əməyi itməz.

Binnətə gədələr gədəlik etməz,

Ona haqq işində havadar olsa.



06.02.2012

Güvəncimiz, fəxrimiz
(Güləş üzrə iki dəfə dünya çempionu-

əzizimiz Aslanov Vuqar Tovuzluya)
Vuqarımız, fəxrimiz, güvəncimizsən, Vüqar

Fərəhimizsən, Vuqar, sevincimizsən, Vüqar.

Şanımız, şərəfimiz, öyüncümüzsən, Vüqar.

Elə dosta, qohuma ,candan əzizsən, Vüqar...

Sevinmişik həmişə sən qələbə çalanda,

Yarışlarda hər dəfə qızıl medal alanda.

Öyünmüşük həmişə

Sən cürətli şir kimi,

Özündən güclüləri,

Fəndgirləri, bicləri

Künc - bucağa sıxanda,

Adlı-sanlı çox məhşur pəhləvanlar yıxanda,

Azərbaycan himnini hər dəfə çaldıranda,

Vətənin bayrağını

Sən bütün bayraqlardan yüksəyə qaldıranda.

Hər dəfə də yarışdan üzü ağ, alnı açıq,

Qızıl medalla çıxdın.

Çox döşünə döyəni bircə həmləylə yıxdın.

Heyran etdin hamını iki dəfə cahanda -

Bir dəfə Budapeştdə, bir dəfə də Tehranda.

Zəfər çaldığın üçün,

Medal aldığın üçün

Bu gün sevincimizin hüdudu - yox, həddi - yox,

Bil ki, bu gün səndən də, ata-anandan da çox

Azərbaycan sevinir,

Sənin ilə öyünür.

Çünki sənin qanında vətən məhəbbəti var,

Vətən təəssübü çəkən Xətayi qeyrəti var.

Hər vətəndə yaşayan hələ vətəndaş deyil,

Vətənə gərəkli bir kəsək deyil, daş deyil.



06.07.1997
Müəllimlərə
Əssə də quzeyin qara yelləri,

Coşsa da fələyin quduz selləri,

Siz ey məmləkətin müəllimləri,

Maymaq öyrətməyin siz uşaqları!

Uşaqlar üzü ağ çıxsın sabaha,

Keçməyin yaltaqlıq dərsini daha.

Bağçada, məktəbdə vəzirə, şaha

Yaltaq öyrətməyin siz uşaqları!

Düz olar müəllim, müəllim yazan,

Məktəbdən azandır yolunu azan,

Olmasınlar ayaq altını qazan,

Bədxah öyrətməyin siz uşaqları!

Olsalar da usta, ya diş həkimi,

Ya bənna, ya memar Əcəmi kimi,

Haqqa meyl etsinlər Nəsimi kimi,

Məddah öyrətməyin siz uşaqları!

Vətən sabahını tapşırıb sizə,

Vətəndaş böyüdün vətənimizə.

Satqın, çuğul olub yalandan üzə,

Durmaq öyrətməyin siz uşaqlara!

Binnət çəkilsə də dilindən dara,

Baş əyməz xalq qanı içən xunxara.

Ağa-ağ desinlər, qaraya-qara,

Qorxaq öyrətməyin siz uşaqları!



12.10.1991
Qızlarım
(Qızlarım-Vəfanın Universiteti bitirməsi,

Şəfanın ATU-ya girməsi münasibətilə)
Üzümüzü ağ etdiniz hər yerdə,

Həmişə üzü ağ olun, qızlarım!

Bizə sevinc,şadlıq bağışladınız,

Çox sağ olun,çox sağ olun qızlarım!

Dostlarınız,qohumlarınız var olsun,

Deyin-gülün, düşmən baxıb xar olsun.

Xoşbəxt olun,tale sizə yar olsun.

Dərddən-qəmdən uzaq olun,qızlarım!

Yolunuzda şam elədik ömrü biz,

Nə etdiksə, etdik sizdən ötrü biz.

Zəhmət,hünər,məna dolu ömrünüz

Vətən boyda bir bağ olsun,qızlarım!

Hərəniz bir qardaş olun Arifə,

Həmdəm olun,yoldaş olun Arifə.

Ananız tək sirdaş olun Arifə,

Arxa olun,dayaq olun,qızlarım!

Siz şərəfi,şanısınız Binnətin,

Əsiri olmayın varın, dövlətin.

Ata-ananıztək sadə ,mərd,mətin,

Əyilməyin,bir dağ olun,qızlarım.



23.06.2001



Biləsən

(Ustadnamə)
Həyat bir ümmandır dalğalı, dərin,

Onda qəvvas olub üzə biləsən.

Tərsin, pisin, nəsin, mərdimazarın

Əlindən yaxanı üzə biləsən.

Halal şirin olar, yavan da yesən,

Alçalarsan alçaqlara baş əysən.

Səhv edib günahsız bir qəlbə dəysən,

O səhvi özünə cəza biləsən.

Dilinə gəlməyə ah-aman qəti,

Çəkməyəsən hicran qəmi-möhnəti,

Belini bükməyə Vətən həsrəti,

Dözümün çox ola, dözə biləsən.

Nadanın hökmüylə görüləndə iş
Ya kabab çiy qalar, ya da yanar şiş.

Səbrin hədsiz ola, ürəyin geniş,

Fələyin zülmünü məzə biləsən.

Ay Binnət, sevincdən axa göz yaşın,

Qovuşa bir-birnə bacın, qardaşın.

Əlindən tutasan yarın, yoldaşın,

Eldə başı uca gəzə biləsən.

21.09.1970
MÜXTƏLİF MÖVZU VƏ

JANRLARDA YAZILMIŞ

ŞEİRLƏR

Bunlara

(müxəmməs)

(Müxəmməs. IX-sinif şagirdlərinə zarafatla)
Ah həmkarım, şuluq salır, vermə çox imkan bunlara!

Hər dərsdə sorğuya çəkək, quraq imtahan bunlara.

Nə yazır, nə eşidirlər, gəl udduraq qan bunlara.

Öldürsən də qanan deyil, demə, «öyrən,qan» bunlara.

Yaxşılıq başa düşməzlər, çox yandırma can bunlara.

Əmək dərsi gələn kimi, hərəsi bir yana qaçır.

Elə bil canavar cummuş, arxacdan yüz dana qaçır.

Biri bufetə yollanır, biri tez dükana qaçır.

Biri də siqar çəkməyə, xəlvət bir dalana qaçır.

Al ağacı, kəs qapını, eləyək divan bunlara.

Bunların nə oxumaqdan, nə yazmaqdan xoşu gəlir.

Lövhəyə nə yazırsansa, tez pozmaqdan xoşu gəlir.

Müəllimə kələk gəlib, baş yozmaqdan xoşu gəlir

Bu ərkansız,dinsizlərin, yol azmaqdan xoşu gəlir.

Kömək etməz Tövrat,İncil, müqəddəs Quran bunlara.

Yenə bir bəhanə tapdı, qoyma qaçdı,Maşallahı.

Qollarına qüvvət versin, Əli Mərdan-Şahlar şahı!

Sıx sinfin bir küncünə, tanıtdır ona Allahı.

Baş demə,göz demə, döşə, ərşə-bülənd olsun ahı.

Düzəlməzlər,qənim olsun, qədiri-Sübhan bunlara.

Səs salanları küncə yığ, hədsiz şuluq salanı döy!

Bir-birini əqrəb kimi, ilan kimi çalanı döy.

Gecikəni məzəmmət et, hər gün “iki”alanı döy.

Qaçan qaçdı,tutammazsan, qayıt yerdə qalanı döy.

Ya da direktora ərz et, versin bir fərman bunlara.

Yox, vurma,vursan məktəbə sabah yüz ağaclı gələr,

Bacı,qardaş,ata,ana, ağsaqqal,ağsaçlı gələr.

Ata əli tapançalı, ana gözü yaşlı gələr,

Əmi əli dəyənəkli,dayı əli daşlı gələr

Qahmar çıxar qohum,qonşu,dost,yad hər yandan bunlara.

Sabir demiş,aman Allah! Of,necə bədzatdı bunlar,

Vurçatdasın qaldırdılar,aralığı qatdı bunlar,

Dəzgahları sındırdılar,sinfi dağıtdı bunlar,

Əldə olan alətləri pəncərədən atdı bunlar,

Cindilər,şeytandılar,kim deyər insan bunlara?

Səs-küydən qulaq tutulur, elə bil ki,qaz yolurlar.

Ağlı azları döydükcə, daha ağlı az olurlar.

Utanmazlara vurduqca, sırtıq,utanmaz olurlar.

Dərsdən qaçanlar dizdən bərk, ağıldan dayaz olurlar.

Aparsın, təpik döydürsün, çöldə Qəhrəman bunlara.

Zəng çölə vurulan kimi, dəli kimi bağırdılar.

Qapını cəftəsiz görüb, beşi sinifdən cırdılar.

Pəncərədən qaçmaq üçün, iki şüşəni qırdılar.

Danlaq,irad kömək etmir, döyülməkdən yağırdılar.

Uşaq göndər,həkim gəlsin, sürtsün bir dərman bunlara.

Nə dəftəri,nə qələmi, nə önlüyü var bunların.

Nə çantası,nə çantada, gündəliyi var bunların.

Rüb tez gəlsin, tətil olsun, bir diləyi var bunların.

Yenə də xosunlaşırlar, bir kələyi var bunların

Kələk işdə nə cin çatar, nə də ki, şeytan bunlara.

Eminin əlində ağac, cəllad kimi dayanıbdır.

Vurub Sabirin başına, nə qandırıb,nə qanıbdır.

Vurulan xosunbay olub, ölü kimi uzanıbdır.

Binnət bu səhnəni görüb, dərs deməkdən usanıbdır.

Götürüb dəftər-qələmi, yazıb bir dastan bunlara.

18.11.1992

Gözlə, gözlə sən

(Divani)
Bağbansansa, cəfaya döz, bağı gözlə, gözlə sən,

Şamamalar saralınca tağı gözlə, gözlə sən.

Hakimsənsə mərd hakim ol. Həkimsənsə loğmantək,

Xəstələrə şəfa axtar, sağı gözlə, gözlə sən.

Yağılar tapdağındadır Gorus, Göyçə, Kəlbəcər,

Yurdun qədrini el bilər, zərin qədrini-zərgər.

Istər şanlı sərkərdə ol, istər sıravi əsgər,

Sayıq ol, sərhəddi pozar yağı, gözlə, gözlə sən.

Al yağıdan qisasını, qiyamətə saxlama,

Düşmən qabağından qaçıb, uşaq kimi ağlama.

Hər yetənə sirr söyləmə, hər yada bel bağlama,

Yad qatar bir gün aşına ağı, gözlə, gözlə sən.

Şər adamdan uzaq dolan, şər işə salar səni,

Fürsət tapanda əqrəbtək, ilantək çalar səni.

Quduz xislətli gədələr didər, parçalar səni,

Çarmıxda çəkər sinənə dağı, gözlə, gözlə sən.

Binnət, sən ki, etməyibsən yeyib-yatmağa həvəs,

Vaxtını hədər keçirmə, bir iş görməyə tələs.

Yamacda, yalda girlənmə, tərpən, zirvəyə tələs,

Duman çökər, çiskin alar, dağı gözlə, gözlə sən.



12.04.1971
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   20


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azrefs.org 2016
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə