BİNNƏt eloğlu elin dəRDİ, HƏSRƏTİ (şeirlər və poemalar)




Yüklə 2.06 Mb.
səhifə5/20
tarix22.02.2016
ölçüsü2.06 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   20

Şübhələnmişəm

(Səlim Sinədəftərə cavab)
Dünyanın axırı çatıb deyəsən,

Bəd gələn illərdən şübhələnmişəm.

Yurdumuza hər gün quzeydən əsən

Qara sərt yellərdən şübhələnmişəm.

Yenə mat qalmışam əlimdə qələm,

Məhv olur-talanır, dağılır aləm.

Yerdən dərd göyərir, göydən yağır qəm,

Bu qopan məhşərdən şübhələnmişəm.

Yanır od içində yaxın gündoğan.

Ərşə tüstü kimi qalxır ah-aman.

Hər gün üstümüzə göylərdən yağan

Fəlakətdən, şərdən şübhələnmişəm.

Tərif eşitməkdən key olub huşlar,

Alqışdan, çəpikdən səy olub başlar,

Quzğuna mədhiyyə yazır bayquşlar,

Məddah gədələrdən şübhələnmişəm.

Fərqini bilən var yaxşının, pisin.

Haqqı deyə bilmir, susur, neyləsin?

Desə qəzəbinə gələr iblisin,

Zərd,bəd iblislərdən şübhələnmişəm.

Hələ ən qorxulu dəhşət var öndə,

Havada, dəryada, yerin üstündə

Yüz nüvə silahı sınanır gündə,

Sınadan kəslərdən şübhələnmişəm.

Yad barınır aşıb-daşan varımdan,

Aranda barımdan, dağda qarımdan.

Vallah, yazmasam da yazdıqlarımdan,

Daha çox şeylərdən şübhələnmişəm.

Binnət olduğutək yaz gördüyünü,

Hər sənətkar yazmır göz gördüyünü,

Bəzən də tərs yazır düz gördüyünü,

Şairdən, nasirdən şübhələnmişəm..


15.02.1989
Beş

(Qıfılbənd – Səlim Sinədəftər)
O nədir ki bu dünyada bədəni bir, başı beş?

Beş açılır, beş yumulur, gözü beşdi, qaşı beş.

On dörd bəndi, on dörd tacı bağlanıbdı səfə-səf,

Var özündən savayı da üç nəfər qardaşı beş.

Üç mərtəbə xanəsində iyirmi qul, dörd vəzir,

Gecə-gündüz qulluq edir yorulmadan müntəzir.

Iyirmi isə az müddət on üstündə çox gəzir,

Var hərdən bir hal soruşub görüşən sirdaşı var.

Bu beşləri cəm elədim, hesab yüzü addadı,

Unutmaram, şair qardaş, yazdıqlarım yaddadı.

Mən Səliməm, xəbər alsan dərsim bir ustaddadı,

Məclisində məsləhətçi dayanıb yoldaşı beş.


20.11.2011
Beş

(Qıfılbəndin açması)

Binnət Eloğlu.

A Səlim dostum, o əldir bədəni bir, başı beş.

Bir əldəki barmaqların gözü beşdir,qaşı beş.

Beş barmaqda on dörd bənd var, bir birinə bağlanıb

Hər barmağın özünün də üç büküm qardaşı var.

Iyirmi barmaqlar quldur, ayaqlar,əllər-vəzir.

Gecə - gündüz ayaq ələ, əl ayağa- müntəzir,

Iki ayaq, on barmağın üstündə insan gəzir

Sağ əlin bir hal sorusub görüşən sirdaşı var.

Əl ayaqda olanların sayı yüzdən ziyadə,

Binnət qıfılbəndi açdı, dost, səni saldı yada

Yaranandan bir şagirddir həyat adlı ustada

Məktəbində dərs öyrənir bir şagirddir yaşı beş.

Var

(Qıfılbənd. Səlim Sinədəftər)

Səhər-sübhi bir qalaya tuş oldum,

On səkkiz qapısı, on aynası var.

Canlıdır, cansızdır onun əsası,-

Arifsən de bunun nə mənası var.

On səkkiz doqquza iki qırx beşə,

Dörd haram buyrulub altı dərvişə.

Üç beşə bağlanıb, beş də onbeşə,

On dörd qeyrim üçün müəmması var.

O qala bənd edib on iki şahı,

Yazıb hər birinə on beş günahı...

Müxtəsəri budur sözün kütahı,

Səlimdən dərs öyrən bir «əmma»sı var.
21.11.2011

Var –Valeybol meydanı

(Qıfılbəndin açması)

Binnət Eloğlu

Voleybol meydanının olur hər yerdə

Uzunu on səkkiz,eni on metr

On metrlik bir tor lazımdır bir də

Üç metrlik iki ədəd dümdüz tir.

Meydan iki yerə tən bölünmüşdür.

Torun hündürlüyü iki qırx beşdir.

Taym üçdür, əsas zərbə on beşdir.

Kim tez vursa oyun xeyrinə bitir.

Bu oyunda on iki nəfər oynayır,

Bir nəfər vurulan topları sayır,

Binnət bağlamanı açdı, ay, şair.

Yenə qıfılbəndin vardırsa, gətir.
Hər yaşıl ağacın altı sizindir
(Zəlimxan Yaqubun “Bu yaşıl-

ağacın altı bizimdır”şeirinə parodiya.)
A kefə baxanlar, kefdən qalmayın,

Hər yaşıl ağacın altı sizindir.

Heç kəsi bir ağac altda qoymayın,

Hər yaşıl ağacın altı sizindir.

Satın, bağışlayın malınız təki,

Hamısı sizindir, yoxdur şəriki.

Fantanlı parkdakı, göy meşədəki-

Hər yaşıl ağacın altı sizindir.

Dağı da, düzü də qamarlatdırın,

Kələ-kötürünü hamarlatdırın,

Harda ağac varsa, hasarlatdırın

Hər yaşıl ağacın altı sizindir.

Marallar bəslədin göy talalarda,

Ceyran, cüyür gəzsin qoy talalarda.

Dincəlin, kef çəkin yay talalarda

Hər yaşıl ağacın altı sizindir.

Sizə bir qadağa yoxdur hələ ki,

Milli bulvara da tez hasar çəkin.

Yol kənarındakı, küçələrdəki

Hər yaşıl ağacın altı sizindir.

Qəzəbi qorxutmur sizi Allahın,

Gözündən uzaqsız vəzirin, şahın.

Ziyafət də verin, kefə də baxın,

Hər yaşıl ağacın altı sizindir.

Yerinə yetəcək təmiz diləklər,

Binnət də, millət də o günü bəklər.

Bir gün gələcəkdir, deməyəcəklər-

“Hər yaşıl ağacın altı sizindir”



04.08.2009
Məmləkətin, Millətin
Hörmətli şair Zəlimxan Yaquba 2-ci cavab.

Dur ayağa məmləkətim, qalx ayağa millətim.

Z. Yaqub
Şair qardaş, hər yetəndən xalqa sərkərdə olmaz,

Fəraridən heç gizir də, adi əskər də olmaz.

Qeyrət arsızlarda olmaz, fər fərsizlərdə olmaz.

Silah alıb vuruşmağa əgər yoxsa fürsətin,

Dura bilməz məmləkətin,qalxa bilməz millətin

Hansı bəyzadə vuruşdu nə vaxt, hansı cəbhədə?

Hansı əfəlin əliylə verdik şansı cəbhədə?

Başçılar harda batmışdı, axdı qan-su cəbhədə?

Güdazına gedibdirsə inam bir biqeyrətin

Dura bilməz məmləkətin, qalxa bilməz millətin.

Döyüşdən geri çəkdilər vuruşan batalyonu,

Oğlu əsgərlik etmədi kimin varsa milyonu.

Kim kasıbsa, gücsüzdürsə əsgər etdilər onu.

Gah qəhrəman, gah da satqın sayılırsa Sürətin,

Dura bilməz məmləkətin, qalxa bilməz millətin.

Çin ipi dolaşdırıbsa, iş olubsa dualıq

Xalq qara günə qalıbsa, başdan iylənib balıq

Milləti əldən salıbsa kasıbçılıq, bahalıq,

Dolanmağı olubdursa xalqın çətindən çətin,

Dura bilməz məmləkətin, qalxa bilməz millətin.

Ivan ,Vartan Qarabağı quldurtək talayırsa;

Sahibsiz qalan evlərdə bayquşlar ulayırsa,

Əgər millət atəşkəsi dinclik-aman sayırsa,

Görünmürsə hələ sonu haqsızlığın, zillətin

Dura bilməz məmləkətin, qalxa bilməz millətin.,

“Hayestan”ı hayla, küylə bərbad etmək xülyadır

Siyasətlə Qarabağı azad etmək xülyadır,

Bol vədlərlə məmləkəti azad etmək xülyadır.

Yazıq millət girincdirsə torunda əsarətin,

Dura bilməz məmləkətin, qalxa bilməz millətin.

Harınlar varlanmaq üçün boş vədlə baş qatırsa,

Gizli-aşkar el malını talayırsa, satırsa,

Boş vədlərə inananlar xumarlanıb yatırsa,

Yatanları oyatmağa çatmayırsa cürətin,

Dura bilməz məmləkətin, qalxa bilməz millətin.

Haramxorlar, rüşvətxorlar pul yığmaq bəhsindəsə,

Bu maskalı dələduzlar şeytandırsa, cindirsə,

Igidlərmiz muzdurluqçün Rusetdəsə ,Çindəsə,

Hələ sonu görünmürsə ayrılığın- hicrətin,

Dura bilməz məmləkətin, qalxa bilməz millətin.

Əgər xalqın beşdən biri qaçqın, köçkün, əlilsə,

Milləti zəlil eləyən xallı gözdən zəlilsə,

Məddahlar ənam alırsa, həbs olunan Xəlilsə,

Bədxahlara xoş gəlmirsə yazdıqları Binnətin,

Dura bilməz məmləkətin, qalxa bilməz millətin.
24.05.1994


Başına dolandığım

(Həyat yoldaşım Şahbaz xanıma)


Necə keçir güzaranın?

Yaz, başına dolandığım.

Suallarıma cavab ver,

Düz başına dolandığım.


Yazdıqlarımı aldınmı,

Oxuyub razı qaldınmı,

Cavabnı yola saldınmı

Tez başına dolandığım?


Vəfa, Şəfa xoşhaldımı,

Rayona meyil saldımı?

Qardaşın mənə aldımı

Saz, başına dolandığım?


Qız olsa, bənzəyə aya,

Oğul olsa, çata hoya,

Təki, yersiz qaytarmaya

Söz, başına dolandığım.


Getdin, unutdun kişiyi,

Rahatlamışam beşiyi,

Sənsiz basıb ev – eşiyi

Toz, başına dolandığım.


Getdiyin fəsilmi, ilmi,

Binnətin sənsiz deyilmi?

Gəlsən, daha bəs deyilmi,

Öz başına dolandığın?



30.03.1985

Başına dolandığım

(Şahbaz xanım – mənə)



Xoşdu güzaranım, gəlib

Yaz, başına dolandığım,

Cavablarını verirəm

Düz, başına dolandığım.


Yazdıqlarını almışam,

Oxuyub razı qalmışam,

Cavabnı yola salmışam

Tez, başına dolandığım.


Qızların aram olmayıb,

Rayona meyl salmayıb.

Qardaşım sənə almayıb

Saz, başına dolandığım.


Oğul, ya qız çata hoya,

Böyüyəndə bizi saya,

Ədəbi, ağlı olmaya

Az, başına dolandığım.


Bacarmırsan bircə şeyi,

Neynirəm səntək kişiyi?

Niyə basıb ev eşiyi

Toz, başına dolandığım?


Şahbazam, hər sözün almaz

Hər misran bir güldür, solmaz.

Həsrətin ömrü çox olmaz,

Döz, başına dolandığım.



06 .04. 1985


İTHAFLAR

Millət vəkillərinə
Yeni rütbə, nişan qanunlaşdırın,

Vəkillər, qanuna təzədən baxın.

Döyüşdən çəkinən generalların

Çiyninə qorxaqlıq paqonu taxın.

Qarabağ bizimsə, niyə yaddadır?

Adımız qaçqındır, evimiz çadır.

Vasitəçilər gəlir- gedir, baş qatır,

Təslimə aparır bizi bu axın.

Niyə yardım umub, boyun bururuq?

Yad vədəbazlara çəpik vururuq.

Biz niyə yadlardan kömək umuruq?

Hanı igidləri bəs bu torpağın?

Şadlıq evlərində oynadıq, bəsdir,

Döyüşən ərləri qınadıq, bəsdir.

Verilən vədlərə inandıq, bəsdir,

Çıxın yalanların torundan, çıxın !

Satqınlar yağıya satdı Şuşanı,

Asdı yaxasına “ Döyüş” nişanı.

Çağrın el atası Heydər babanı,

Gəlib qayğısına qalsın bu xalqın.

Talanır ölkənin sərvəti, varı,

Gedir İrəvana, Parisə sarı.

Hoydu, vətənimin mərd oğulları,

Düşmən külə dönsün, yandırın-yaxın !

Yurdu azad edin, məhkəmə qurun,

Binnətəm, torpağı satan quldurun

Alnına “Satqınsan”damğası vurun,

Yaxasına “Töhmət” nişanı taxın.



16.05.1992.
A Türk dünyasına töhfəsi elin

( Hörmətli millət vəkili Qənirə xanım Paşayevaya)
Allah olsam, səni şah eləyərdim,

Dərgahın olardı kəbəsi elin

Məddah olsam, səni mədh eləyərdim

A Türk dünyasına töhfəsi elin.

Dərdimiz bir deyil, bükəm, bağlayam,

Qeyrətim, qürurum qoymaz ağlayam.

Sən cəfakeş qızı, mən də oğluyam,

Bizimdir ən ağır şələsi elin.

Fədakar, mübariz xalq vəkilisən.

Xalqın duyan qəlbi, kömək əlisən,

Haqqı görən gözü, deyən dilisən,

Səsinə güc verir haqq səsi elin.

Çəkək, çəkiləsi dərdlərimiz var,

Alaq, yağılarda kəndlərimiz var

Hələ əlil, əsir mərdlərimiz var,

Hələ alınmamış qisası elin.

Hələ boş görüşlər, sazişlər bitmir,

Hələ riyakarlar bizi eşitmir

Hələ BMT – ni narahat etmir

Tələbi, harayı naləsi elin.

Car çək kürsələrdən, yay səsimizi,

Millətlər eşitsin qoy səsimizi.

Qursunlar ədalət məhkəməsini,

Gülsün günəş kimi çöhrəsi elin.

Sənintək el dərdi çəkir Binnət də.

Canı Təbrizdədir, ruhu Dərbənddə

Sənintək bircə qız olsa hər kənddə,

Şad yaşayar, olmaz qüssəsi elin.


22 11 2010

Canın sağ ola!
(Qardaşım Yolçuya)
Bəxtin açıq ola, canın sağ ola,

Bədəninə həkim əli dəyməyə!

Səndən azar, ağrı, qəm uzaq ola,

Qamətini qardaş qəmi əyməyə.

Həsəd çəkməyəsən deyib-gülənə,

Sevincindən göz yaşını silənə.

Can qurban edəsən qədir bilənə,

Ancaq bir tikəni nankor yeməyə.

Utanmaza el söysə də utanmaz,

Özünü düşünən el üçün yanmaz.

Binnətin sözünə ağıldan dayaz

Nə «yaxşı»deməyə, nə «pis» deməyə.



15.09.2003

Məni gəzmə, yoxam

(Başdaşına, Ermənilər Namiq Həmzəyevin

üstünə benzin töküb yandırıblar)
Düşdü köçüm köçdən geri,

Dərd əlində qaldı yaxam.

Naləm tutdu göyü, yeri,

Yerdə ünəm, göydə axam.

Çaşdı sarvan, azdı karvan,

Hər tərəfim zülmət, duman.

Daha yoxdur ümid, güman

Bu düşdüyüm oddan çıxam.

Oda atdı məni zalım,

Alovlandım dilim-dilim.

Yandım, ələ gəlməz külüm,

Yarım, məni gəzmə, yoxam.



11.08.1996
Gətir

Oğlum Ariflə, Jalənin toyunda
Xoşbəxt, xoşqədəm ol, qızım, özünlə

Ər evinə şadlıq, səadət gətir.

Şən, gülər üzünlə, şirin sözünlə

Xoş əhval, xoş ovqat, xoş ülfət gətir

Günəştək ləkəsiz, aydan arı ol,

Oğlumun sevimli vəfadarı ol.

Təmiz qəlbin ilə haqqa sarı ol,

Tanrıya ürəkdən şəhadət gətir.

Haqqın dərgahında ağ olsun üzün,

Dərdsiz – qəmsiz keçsin gecən, gündüzün.

Şeirimi bəzəsin söhbətin – sözün,

Mənə ilham gətir, şeriyyət gətir.

Tərifin nəğmətək düşsün dillərə,

Şöhrətin yayılsın bütün ellərə.

Mənə, qaynanaya, baldıza, ərə

Hörmət, izzət, qayğı, məhəbbət gətir.

Bəxtinə nur saçsın ata öyüdü,

Bu gün ən bəxtəvər, ən xoş günündü.

Sənə halal olsun ananın südü!

Halal nemət, xeyir, bərəkət gətir.

Ucal öz zəkanla, öz savadınla,

Elə yaşa, el fəxr etsin adınla!

Ağlınla, elminlə, istedadınla

Ana yurdumuza şan – şöhrət gətir.

Heç kimin gözündə qalmasın kamı,

Allah qəbul etsin xeyir – duamı!

Amin - amin desin ürəkdən hamı,

Əmin – amanlıqla, əmniyyət gətir.

Abır, həya, ismət, ləyaqət gətir,

Varıma mülkümə vərasət gətir.

Bir Əli, bir Əhməd, bir Binnət gətir,

Şahbaz, Sineyvar və Səadət gətir.



02.11.2013

Bir də

(Bacım Şöhrətə)
Nə ola qoşulub tay-tuşlarıma,

Gəzməyə gədəydim Ağ dağa bir də!

Quyu dərəsindən silfiyə qalxıb,

Qulançar, quzqulaq yığmağa bir də.

Çoxdandır az düşür güzarım kəndə.

Turş gilas qızarıb, şahtut dəyəndə.

Quşlarla bərabər oyanıb mən də,

Qonaydım budaqdan budağa bir də!

Uşaqkən vuruldum mən Alagözə,

Gülüşü, söhbəti məzəydi məzə.

Nola qabaqlaşaq, duraq üz-üzə,

Heyran olam o gül yanağa bir də.

Indi Şahbazındır hər zovqü-səfam,

Can-ciyərim Vəfam, Arifim, Şəfam.

Nə eşqim tükənər, nə də ki vəfam

Kim istəyir çəksin sinağa bir də.

Bacım, bağçamızdan pencər döşürə,

Anam yağlı, şorlu kətə bişirə.

Təpitmə düzəldə, sacı düşürə

Xəngəl hazırlaya qonağa bir də.

Doymadım Murğuzdan, Qazan gölündən,

Binnətəm, o yerlər keçir könlümdən.

Yayın əvvəlində Ceyran çölündən

Köçəydim Murğuza-yaylağa bir də.



18.06.1980
Qızım

(Qızım Vəfaya)

Dünyanın şöhrəti, sərvəti dəyməz,

Gözünün bir damcı yaşına, qızım.

Hüsnünün nuruna heyrandır günəş,

Ay da həsəd çəkir qaşına, qızım.

Zərrəcə qəm çəkmə, gözümün nuru,

Incilərdən safsan, kövsərdən duru.

Itirmə isməti, mətni, qüruru,

Min sədd çəkilsə də qarşına, qızım.

Eldə üzü ağ ol, alnı da açıq,

Sadə ol, olsan da hamıdan artıq.

Bütün sınaqlardan zəfərlərlə çıx,

Gül-çiçək səpsinlər başına, qızım.

Şəfaya, Arifə əziz bacısan,

Şahbaza, Binnətə şöhrət tacısan.

Deməsinlər: – «Şöhrət, dövlət acısan»


Uyma dünyanın daş-qaşına, qızım.

19.08.1996
Osman müəllim

(Tovuz rayonu Düz-Cırdaxan orta məktəbinin

vətənpərvər müəlliminə)
Yazanların qərəzsiz tənqidçiləri olsa,

Yazanlar daha yaxşı yazar, Osman müəllim.

Qərəzli tənqidçilər şerin şah misrasını,

Ən yaxşı bəndlərini pozar, Osman müəllim.

Şeir var hər misrası yüz dərdin məlhəmidir,

Şeir var hər kəlməsi yüz mərdin həmdəmidir.

Şeir var el sevinci, şeir var-el qəmidir,

Şeir var məclisləri bəzər, Osman müəllim.

Şeir var sevənlərə mehr, ülfət, vəfadır,

Şeir var xəbislərə qəhər, ağrı, cəfadır.

Şeir var xəstələrə loğman, dərman, şəfadır,

Şeir var düşmənlərə azar, Osman müəllim.

Elə şeir var oxu, eləsi var cır, tulla,

Şair var sözü, şeri, dəyməz bir qara pula.

”Şair” var ölməyir ki, elin canı qurtula,

Hamı çəkir əlindən həzar, Osman müəllim.

Daha Vurğun, Üzeyir, Sabir çətin tapılar.

Həmişə mətbuatın məxfi senzurları var.

Haqq deyənin üzünə bağlanıbdır qapılar

Çapxana daim olub bazar, Osman müəllim.

Nə Kəmsavad çap oldu, nə Səlim yada düşdü,

Qəmküsarlar, Hadilər alova-oda düşdü.

Cavad, Müşfiq, Məzahir tufana-bada düşdü,

Cavid Sibirə etdi güzar, Osman müəllim.

Yolların ayrıcında yolu çaşıb qalmışam,

Səhər açılmır,qardaş, dərdə-qəmə dalmışam.

Ayda-ildə bir dəfə ələ qələm almışam,

Məndən olarmı şair-yazar, Osman müəllim?!

Illərlə yazdıqlarım mənə ağır yük oldu.

Şeirimi bəyənməyən kötüdən-kötük oldu,

Ağıldan bap-balaca, başdan lap böyük oldu.

Onlara şeirim qəbir qazar, Osman müəllim.

Deməsinlər, şeirində niyə gül yar görünmür.

Nə cəh-cəlal, təmtəraq, nə zər, nə var görünmür.

Epitetləri kövrək, çəmən-gülzar görünmür,

Şeirim dostlara olsun gülzar, Osman müəllim.

Əbədi həsrətimdir Təbriz, Dərbənd həsrəti,

Bir-birinə həsrətli o kənd-bu kənd həsrəti,

Şükür, anlayanlar var sənin kimi Binnəti,

Qorxutmaz onu ölüm, məzar, Osman müəllim.

Kəmsavad-Gəncəli el şairi

Səlim-Tovuzlu el şairi

Məzahir-Borsunlu el şairi.

29.10.1992


Qışımız çox sərt gəldi
(Atamın bacısı əziz Məleykə xanımın xatirəsinə.)


Ölümünü eşitdim,

Ah çəkdim, ah vay etdim.

Göz yaşımı çay etdim.

Üzdü məni kədər, qəm.

Harayıma nə həmdəm,

Nə də bir həmdərd gəldi

Qışım yaman sərt gəldi.

Oldum məlul mükəddər,

Kədərim üstə kədər,

Dərdim üstə dərd gəldi.

“Maman öldü” , deyildi

Qəddim sındı, əyildi.

Yazım bir yaz deyildi,

Qışım da lap sərt gəldi....

Dörd yetim anasıydın,

Həm də ki, atasıydın.

Nə gün gördün həyatda?

Dərd çəkdin, əzab çəkdin,

On beş il sevinc əkdin,

Kədər dərdin həyatda

Üzünə heç gülmədi

Üzüdönmüş həyat da.

Qara gündən sovuşub,

Ağ günə çathaçatda

Nakam getdi Hamaya,

Göz yaşın döndü çaya.

Cavan getdi Səlminaz –

O gülərüz, sərvinaz

O vəfalı yar, gəlin

Qoynunda qaldı əlin.

Öldü bacın, qardaşın,

Qurumadı göz yaşın.

Nələr görmədi gözün,

Nələr çəkmədi başın,

Bunlara necə dözdün?

Sənsizlik, ay babamın

Bizə son yadigarı,

Mənim, övladlarının

Bölünməz mülkü, varı

Dözülməzdir, çətindir,

Bizi giryan eyləyən

Sənin müsibətindir.

Bu gün hüzr yerinə-

Əziz nəvələrinə,

Salatına, Binnətə,

Məhəmmədə, Hümbətə

Başsağlığı verməyə,

Çox səbr diləməyə

Mahal gəlib, kənd gəlib,

Bizə dərd, möhnət gəlib,

Qışımız çox sərt gəlib.


Dekabr 2008.

A qardaş

(Düz-Cırdaxan orta məktəbinin

müəllimi Məstanov Qəməndərə)
Deyirlər:- durma yaz, yaxşı yazırsan,

Kimdir qiymət verən yazıma, qardaş?

Nə məddah deyiləm, nə də ki, yaltaq,

Heç yerdə çap olmaz yazım, a qardaş.

Susdururlar haqlı söz danışanda,

Söz sinəmi deşir az danışanda.

Bədxahın yanında düz danışanda,

Az qalır daş basa ağzıma, qardaş.

Günbəgün sıxlaşır dumanlar, çənlər,

Kefdədir havayı yeyib-içənlər,

İclasda başıma sığal çəkənlər

Çöldə şillə çəkir üzümə, qardaş.

Zamandan qismətim möhnətdir, qəmdir,

Amalım böyükdür, imkanım kəmdir,

Qananın dərdinə şerim məlhəmdir,

Nadana zəhərdir sözüm, a qardaş.

Başını girləyir hərə birtəhər,

Binnətəm, sinəmi deşir qəm-qəhər.

Üzüm haqda qalıb, açılmır səhər,

Zülmətdən açılmır gözüm, a qardaş.



16.03.1989
Nizami Gəncəvi

(Əvvəl - axır)
Neçə yüz ildi ki, şair, bəşər dərs öyrənir səndəN,

Nəsil-nəsil insan oğlu zövq almış söz gülşənindəN.

Inci saçdın şeir mülkündə şahənşah olandan bərİ,

Illər, aylar qocaltmadı yazdığın şah əsərlərİ.

Zaman keçdikcə, şairim, söz gülşənindən gül solmaZ,

Zərifdir, safdır, parlaqdır qoyub getdiyin hər almaZ.

Amalın, eşqin, istəyin yetişəcək istiqbalA,

Azərbaycan-ana yurdun şükür, çıxdı istiqlalA.

Məhəbbətin çələnginə bəzək vurdun səhər-axşaM,

Mənzilini ilham pərin işıqlatdı əlində şaM.

Istəyin xalqa xoş günlər, diləyin xoş rəftar idİ,

Istiqlala can atanlar hər dərdə giriftar idİ.

Gəncənin gülzar qoynunda hördün sözdən saysız çələnG,

Gəlin kimi sığal verdin hər sözünü etdin qəşənG.

Əldən-ələ keçdi şerin, sözün düşdü dildən-dilƏ,

Əlində ilhamın camı dolub daşdı ildən-ilƏ.

Nuşirəvanlar, Xosrovlar, Səncərlər bəd əməlindəN,

Nə usandı, nə utandı dərs alana kimi səndəN.

Cilalanmış hər bir sözün, şeir taxtında qoymusan taC,

Cahanda söz şahı sənsən, şairlərdən almısan taC.

Ərməğanını sən aldın şeirin, sözün ədalətlƏ,

Əzəmətli heykəlinə baş əyirəm məhəbbətlƏ.

Vüsala yetişdi Fərhad, hirsindən boğuldu XosroV,

Verdi öz hökmünü zaman, Bəhramlardan yayındı oV.

Indi Leyli Məcnundur, sevənlər xoşbəxtdi indİ,

Indi əyyam xoş əyyamdır, Binnət də sevdi-sevildİ.



24.12.1996
Bəkir müəllim

(Tovuz royonu Düz-Cırdaxan orta

məktəbinin tarix müəlliminə)
Tarix saxta yazıldı, saxta tarix öyrətdin,

Tarix saxta keçilən, dərsdi, Bəkir müəllim.

Tarixi düz danışıb, faktları düz deyəndə,

Bədxahlar səsimizi kəsdi, Bəkir müəllim.

Otuz ildir tarixdən məktəbdə dərs deyirsən,

Günahkar tarixçidir, avanda tərs deyirsən.

Nə zaman ki nahaqqı haqqa tərəf əyirsən,

Açılır yalanların üstü, Bəkir müəllim.

Yetmiş ildə yüz ağan oldu, bir haqq almadın,

Sənə «azad» dedilər, ancaq azad olmadın.

Ömrün boyu dərd çəkdin, bir saat şad olmadın

Üstünə quzey yeli əsdi, Bəkir müəllim.

Qaçhaqaçda doğubdur, bizi yazıq anamız,

Neçə yol belimizə şəlləndi barxanamız.

Yağılara qalmazdı Göyçəmiz, Topxanamız,

Bilsəydik nədir yadın qəsdi, Bəkir müəllim.

Çox böyük tarixçilər öz qanına bələndi,

Tarixi düz yazanlar Nargində güllələndi.

Düzü-düz görənlərin gözünə kül ələndi,

Ağzına daş basdılar, susdu, Bəkir müəllim.

Bayram günlərimizdə

“Matəm edin”, dedilər,

Matəm günlərimizdə

“Bayram edin”, dedilər.

Gözümüzə kül töküb,

bizə çıraq verdilər,

Işığı az,nefti az,

hisdi, Bəkir müəllim.

Azadlığımızı alıb, bizi ağlar qoya-qoya,

Əsarətdən qurtardı millətimizi guya.

Tunc monoment yapdılar on birinci orduya

Şükür, mənfur monoment uçdu, Bəkir müəllim.

Sarı, qara köpəklər varımıza dadandı,

Mədənlərdə biz öldük, imperiya var qazandı.

Qazımız, ağ neftimiz bizdən uzaqda yandı,

Bizə qaldı çirk, his-pas, tüstü, Bəkir müəllim.

Başı bəlalı xalqın gözüylə od götürdü,

Pambığını, neftini “böyük qardaşa” verdi.

Qafanı yada verdi, bizi Sibirə sürdü

“Xalqların xilaskarı”,”dostu”, Bəkir müəllim.

Yada qızıl çıxartdı babamız Maqadanda,

Yada pambıq becərdi nənələrimiz Muğanda.

Atamız şəhid oldu Mozdoka od yağanda,

Anamız taleyindən küsdü, Bəkir müəllim.

Həsrət qaldıq qardaşa, qardaş dedik düşmənə,

Balamızı ac qoyub, çörək verdik düşmənə,

Dostu tapa bilmədik, çiçək verdik düşmənə,

Işlərimiz əvvəldən tərsdi, Bəkir müəllim.

Qardaş dedik gah farsa, gah “hay”ka gah da rusa,

“ Bəradər” “axber”, “brat”, “ bizə nə buyurdusa,

“Bəçeşm”, “lısımem” ,“yest” dedik hər bəd dəyyusa

Bəsdi itaət etdik bəsdi, Bəkir müəllim.

Kimin əliylə öldü Gəncəli mərd Cavadxan?

Kimin tankları idi Xocalını dağıdan?

Kimin ordusu idi Bakıda qan axıdan?

Kim qoydu bizi qırx gün yaslı, Bəkir müəllim!?

Əyriyə-əyri deyək, gəl, düzə də düz deyək,

Azğına – azğın deyək, quduza – quduz deyək.

Bizə yağı kəsilən qansıza – qansız deyək.

Bəsdir, xalqım səbr etdi, susdu, Bəkir müəllim.

Adını düz demirik niyə bizi qıranın,

Binnətəm, düz deyəndə ağzımızı cıranın-

Üstümüzə Vartanı, Vazgeni qısqıranın?

Gəl, deyək ki, fitnəkar rusdu, Bəkir müəllim.



26.02.1997
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   20


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azrefs.org 2016
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə