Azərbaycan Respublikası Kənd Təsərrüfatı Nazirliyi Azərbaycan Dövlət Aqrar Universiteti adau-nun 80 illik yubileyinə həsr edilir adau-nun elmi ƏSƏRLƏRİ g əNCƏ 2009, №3




Yüklə 2.11 Mb.
səhifə6/22
tarix22.02.2016
ölçüsü2.11 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   22

ƏDƏBİYYAT


  1. Aqronomluq fakültəsinin Elmi əsərlər toplusu. Bakı, 1999.

  2. Azərbaycan Aqrar Elm jurnalı. Bakı, 1999.

  3. Aqronomluq fakültəsinin Elmi əsərlər toplusu. Bakı, 2002.

  4. Kənd təsərrüfatı elmi xəbərlər toplusu. Bakı, 1986.

  5. Əliyev C.Ə. və başqaları. Azərbaycanda payızlıq buğdanın intensv texnologiya ilə becərilməsinə dair tövsiyələr. Bakı, 1988.


УДK 633\ 635.631.51
Значение некоторых агротехнических приемов при увеличении

производства зерна
Кандидаты сельскохозяйственных наук

М.М.Исмаилов, А.П.Худиев
РЕЗЮМЕ
Изучение и установлено, что при оптимальном способе посева и при выборе наилучших предшественников урожайность изученных сортов пшеницы значительно увеличивается.

The mean aeromechanical products of the different croups
The candidate of agricultural sciences

M.M.Ismailov, A.P.Xudiyev
SUMMARY
After the scientific research works It has been identified that the productivity of the wheat sorts increases on condition the optimum sowing and choosing the varieties which planted before.

UOT 633.15 633.34

YEM BAZASININ MÖHKƏMLƏNDİRİLMƏSİNDƏ

KÖVŞƏN ƏKİNLƏRİNİN ROLU
Kənd təsərrüfatı elmləri namizədi E.R. Allahverdiyev

Azərbaycan Dövlət Aqrar Universiteti


Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 25 avqust 2008-ci il tarixli sərəncamı ilə təsdiq edilmiş 2008-2015-ci illərdə Azərbaycan Respublikasında əhalinin ərzaq məhsulları ilə etibarlı təminatına dair Dövlət proqramı ölkənin iqtisadi siyasətinin başlıca istiqamətlərindən birini təşkil edir.

Ölkə əhalisinin maddi səviyyəsinin yüksəldilməsini, bununla əlaqədar olaraq ərzaq probleminin müvəffəqiyyətlə yerinə yetirilməsini təşkil etmək üçün heyvandarlıq məhsulları istehsalının xeyli artırılması tələb olunur. Respublikada maldarlıq, qoyunçuluq və quşçuluğun təşkil etdiyi heyvandarlığın tarixən mövcud olan idarə olunma sisteminin əsasını ölkənin sosial-iqtisadi, torpaq-iqlim şəraiti və mürəkkəb relyefi təşkil edir.[1]

Respublikamızın aran bölgələrinin əlverişli torpaq-iqlim şəraiti vahid torpaq sahəsindən bir ildə iki-üç dəfə məhsul almağa imkan verir. Tədqiqat apardığımız Ağcabədi rayonu ərazisində illik aktiv temperaturun cəmi 4500-5000C0 olur [2]. Bu cür əlverişli şəraitdə payızlıq arpa və buğda biçildikdən sonra sahələr boş qalır. Bundan sonrakı dövrdə mədəni bitkilər becərilməyən torpaqlarda külli miqdarda əvəzedilməz Günəş enerjisi itirilir. Günəşin istiliyi sayəsində bitki becərilməyən torpaqlar həddindən artıq quruyur, strukturu pozulur və ya yağmurlu illərdə torpaqda olan alaq otlarının toxumları üçün əlverişli mühit yaranır, onlar cücərib inkişaf edir, nəticədə tarlalar alaqlarla daha çox sirayətlənir. Hətta onu da qeyd etmək lazımdır ki, vegetasiya müddəti qısa olan alaq otları yetişmiş toxumlarını torpağa tökərək yenidən tarlaları zibilləyir. Bunun da sayəsində suvarılan torpaqlarda alaqların belə intensiv çoxalması kənd təsərrüfatı bitkilərinin məhsuldarlığının, onun keyfiyyətinin azalması, torpaq münbitliyinin zəifləməsinə səbəb olur [3].

Yuxarıda göstərilənlərin qarşısını almaq məqsədi ilə payızlıq arpa, buğda biçildikdən sonra yem bitkilərinin əkilməsi həm aqronomik, həm də iqtisadi cəhətdən əlverişlidir. Belə kövşən əkinlərində həm yemin keyfiyyətinin, həm də torpaq münbitliyinin qorunmasında qarışıq əkinlərin böyük əhəmiyyəti vardır. Belə ki, dənli taxıl bitkilərindən biri olan qarğıdalı torpaqdan qida maddələrini çox mənimsədiyi halda onunla qarışıq səpilən soya bitkisi öz kök yumurcuqları vasitəsilə havanın sərbəst azotunu fiksə edərək torpağı azotla zənginləşdirir. Bunun sayəsində nəyin ki, yaşıl kütlə məhsulu artır, kövşən qalıqları da xeyli artır ki, bu da torpağın münbitliyinə müsbət təsir edir.

Respublikamız şəraitində əsas və qiymətli yem bitkilərindən biri hesab olunan qarğıdalının yaşıl kütləsinin tərkibi sulu karbon və vitaminlərlə zəngin olmasına baxmayaraq alınan yaşıl yemin tərkibində zülalın miqdarı azlıq təşkil edir. İstehsal olunan yem məhsulunda zülal çatışmamazlığını aradan qaldırmaq məqsədilə qarğıdalını paxlalı bitkilərlə birgə əkilib becərilməsi daha məqsədə uyğun hesab edilir.

Belə qarışıq əkinlərinin əsas üstün cəhətlərindən biridə odur ki, tarlada sıx bitki örtüyü yaranır, torpağın qida maddələri və nəmliyindən daha yaxşı istifadə olunur. Belə ki,bir qrup bitkinin kökü düz, digərinki isə saçaqlı olmaqla torpaqda kök qalıqları sıx və bərabər toplanır, münbitliyi bütün torpaq qatları üzrə bərpa edilir.

Bütün deyilənləri nəzərə alaraq Qarabağ bölgəsi şəraitində kövşənlikdə qarışıq səpinlərin gübrə normalarının və suvarmaların sayının optimal-laşdırılmasının məhsuldarlığa, onun keyfiyyətinə və topraq münbitliyinin bərpasına təsiri mövzusunda tədqiqat işi Ağcəbədi rayonu Hindarx kəndi Elvin fermer təsərrüfatında boz-çəmən torpaqlarında iki sxemdə 9 variantda 4 təkrarda aparılmışdır.

Təcrübə sahəsinin torpaqlarının aqrokimyəvi analizləri zamanı məlum olur ki, A.N.Güləhmədov, F.H.Axundov, S.Z.İbrahimov tərəfindən tərtib edilmiş qradasiyaya əsasən təcrübə aparılan boz-çəmən torpaqlar əsas qida elementləri ilə zəif təmin olunduqlarından qarışıq əkinlərə müəyyən normada gübrələrin tədbiqi zəruridir [4].

Bunları nəzərə alaraq hektara 10 ton peyin kövşən təmizləndikdən dərhal sonra şum altına verilmişdir. Bununla yanaşı fosfor (sadə super fosfat) və kalium (kalium xlor) illik norması 100% şum altına, azot isə 50% 2-4 yarpaq əmələ gələndə, qalan 50%-i isə gövdələmə yəni bitkinin boyu 40-60 sm olduqda verilir [5].

Gübrə normalarının və suvarmaların sayının qarğıdalı ilə soyanın qarışıq səpinində məhsuldarlığına təsiri cədvəldə göstərildiyi kimi olmuşdur.




Cədvəl

Gübrə və suvarma normalarının qarışıq səpinlərin məhsuldarlığına təsiri.




Variantlar

4 dəfə suvarma (4200 m3)

6 dəfə suvarma (6300 m3)

Orta məhsuldarlıq

artım

Orta məhsuldarlıq

Artım

s/ha

%

s/ha

%

I.Gübrəsiz nəzarət

372

-

-

399

-

-

II. N40P60K60

473

101

27

503

104

26

III.N60P90K90

604

232

62

636

237

59

IV.N90P120K120

618

246

66

667

268

67

V.N120P150K150

627

255

68

681

282

70

VI.peyin 10 t/ha+P35

447

75

20

475

76

19

VII.peyin10t/ha+N10P65K30

572

200

53

594

195

48

VIII.peyin10t/ha+N40P95K60

584

212

57

633

234

58

IX. peyin 10t/ha+N70P125K90

597

225

60

647

248

62


E=5,4s/ha E=6,0s/ha

P=1,03% P=1,00%


Aparılmış tədqiqatlar sübut edir ki, qarışıq səpinlərdə bitkilərin düzgün seçilməsi, kompleks aqrotexniki tədbirlərin lazımı qaydada həyata keçirilməsi ümumi məhsulun miqdarı və keyfiyyətini xeyli yüksəldir.

Cədvəldən göründüyü kimi təcrübə zamanı suvarmaların sayları zəmində və üzvi mineral gübrələrin tətbiqi qarışıq əkinlərdə qarğıdalı ilə soya bitkisinin məhsuldarlığına öz müsbət təsirini göstərmişdir.

Apardığımız tədqiqatlar nəticəsində müəyyən olunmuşdur ki, 4 dəfə vegetasiya suvarması zəminində gübrəsiz nəzarət variantında qarışıq əkinin məhsuldarlığı 372 s/ha olduğu halda, mineral və üzvi mineral gübrələrin təsiri ilə məhsuldarlıq artaraq 447 s/ha ilə 627 s/ha arasında dəyişmişdir.

6 dəfə vegetasiya suvarması zəminində gübrəsiz nəzarət variantında məhsuldarlıq 399 s/ha olduğu halda, mineral və üzvi mineral gübrələr tətbiq edildikdə yaşıl yem kütləsi artaraq 475 s/ha ilə 681 s/ha arasında dəyişmişdir.

Beləliklə tədqiqatın nəticəsində məlum olur ki, təsərrüfatda suvarma suyu qıt olan zaman 4 dəfə vegetasiya suvarması (4200 m3/ha) zəminində mineral və üzvi mineral gübrələr tətbiq etməklə qarğıdalı ilə soyanın qarışıq əkinindən məhsuldarlıq xeyli artır və ən yaxşı nəticə tək mineral gübrə N90P120K120 normada verdikdə 618 s/ha təşkil edir ki, bu da gübrəsiz nəzarət varianta nisbətən 246 s/ha artım deməkdir.Mineral və üzvi mineral gübrə tətbiq etdikdə peyin 10 t/ha+N10P65K30 variantında 572 s/ha alınmışdır ki, bu da gübrəsiz nəzarət varianta nisbətən 200 s/ha təşkil edir..

6 dəfə vegetasiya suvarması(6300 m3/ha ) zəminində analoji hal mineral gübrə N90P120K120 normada tətbiq edildikdə 667 s/ha, bu da gübrəsiz nəzarət varianta nisbətən 246 s/ha artıq, mineral və üzvi mineral gübrələrin birgə verildiyi halda peyin 10 t/ha+N40P95K60 variantında 633 s/ha ,bu da gübrəsiz nəzarət varianta nisbətən 246 s/ha artım deməkdir.

Ancaq qeyd etmək lazımdır ki, suvarma suyu ölkəmizdə ,əsasəndə aran bölgəsində azdır.Ona görədə burada 6 dəfə suvarma apardıqda alınan məhsul iqtisadi cəhətdən bir o qədərdə əlverişli deyildir.

Tədqiqatın yekununda aparılan riyazi hesablamalar təcrübənin dəqiqliyini sübut edir. Gübrə hesabına alınan E s/ha göstəricisindən dəfələrlə yüksəkdir. Tədqiqatın nəticələri əsasında deyə bilərik ki, qarğıdalı ilə soyanın birgə səpini zamanı yüksək yaşıl kütlə məhsulu almaq üçün optimal suvarma və gübrə normaları müəyyən olunmuşdur.



Tədqiqatın yekununda belə nəticəyə gəlirik ki, respublikada ərzaq təhlükəsizliyini aradan qaldırmaq mədsədilə istər fermerlər, istərsədə kənd təsərrüfatı ilə məşğul olan fiziki şəxslər payızlıq arpa və buğda biçildikdən sonra orada qarğıdalı ilə soya və eləcədə digər qarışıq yem bitkiləri əkməklə heyvandarlığın yem təminatını xeyli yaxşılaşdıra bilər.Belə qarışıq əkinlər nəinki, heyvandarlığın yem təminatını,hətta torpaq münbitliyinin bərpasına da müsət təsir edir.


ƏDƏBİYYAT


  1. S.X.Səttarov və b. Respublikasında yemçiliyin və heyvandarlığın vəziyyəti, onların inkişaf prespektivlikləri Bakı. Çaş oğlu 2002, 178 səh.

  2. A.P.Xudiyev Yem bitkilərinin kövşənlikdə əkilməsi Bakı. Azər nəşr 1987, 66 səh.

  3. S.X.Səttarov və b. Azərbaycan Respublikasında möhkəm yem bazasının yaradılması yolları Bakı Çaş oğlu 2001, 155 səh.

  4. E.R.Allahverdiyev Qarışıq səpinlərin gübrələnməsi Gəncə AKTA 2004, 111 səh.

  5. H.R.Xəlilov Yem bitkilərinin gübrələnməsi Bakı. Maarif 1968, 110 səh.



УДК 633.15 633.34
Роль пожнивных посевов в укреплении кормовой базы
Кандидат сельскохозяйственных наук

E.Р.Аллахвердиев

Азербайджанский Государственный Аграрный Университет

РЕЗЮМЕ
Проведенные нами исследования показали, что из одного и того же участка с целью поучения двух уражаев в одном году, после уборки озимой пшеницы и ячменя совместные посевы пожнивной кукрузы и сои повышают урожайность этих культур, а также способствует развитию животноводства данного региона.


In becoming stronger of the forage reserve

Role of the straw sowings
Candidate of agricultural science

E.R. Allahverdiyev

SUMMARY
And wheat is possible to get harvest (product) of green mass odd mineral fertilizer N60P90K90 when autumnal barley gives in the norm 604 s/has in the ground of (the) watering 4 times for (the) getting mass of high quality silo from (the) united sowing of the person which peels after cut in the stubble-field with/by corn that he influences with/by quality of this forage to (the) restoration of the fertility of equal land positively.

UOT 631.816
KİÇİK QAFQAZIN ŞİMAL - QƏRB YAMACININ TORPAQ-KADASTR RAYONLARININ TORPAQLARININ BONİTİROVKASI
Kənd təsərrüfatı elmləri namizədi A.D.Babayeva

Azərbaycan Dövlət Aqrar Universiteti

GIRIŞ


Torpaq-bazar münasibətləri şəraitində Kiçik Qafqazın Şimal qərb yamacına daxil olan rayonlarda yeni torpaq münasibətlərinin formalaşması, o cümlədən torpaqların alqı –satqısı, icarəyə verilməsi, onların torpaq-kadastr (qiymət) rayonları üzrə qiymətləndirilməsinin əhəmiyyətini artırmışdır. Torpaqların obyektiv qiymətləndirilməsinin vacib şərti təbii və iqtisadi amillərin dəqiq uçotunun aparılmasıdır. Respublikamızın hüdudlarında, xüsusən də dağlıq ərazilərdə torpaq-iqlim, relyef və digər amillərin dəyişkənliyi kənd təsərrüfatı istehsalına, o cümlədən təsərrüfat yerlərinin məhsuldarlığına və torpaq örtüyünün münbitlik göstəricilərinə güclü təsir göstərir.

Son zamanlar aqrar və torpaq islahatları ilə bağlı torpaq-mülkiyyət münasibətlərində baş vermiş dəyişikliklər, kolxoz və sovxoz torpaqlarının xırda torpaq mülkiyyətçiləri arasında bölünməsi torpaq-kadastr işlərinin və onunla bağlı rayonlaşdırmanın rolunu nəinki azaltmamış, əksinə qarşısına daha böyük vəzifələr qoymuşdur.

Azərbaycanda təbii-kənd təsərrüfatı rayonlaşdırılması əsasında torpaq-kadastr rayonlaşdırılması sahəsində kifayət qədər təcrübə toplanmışdır keçmiş sovet dövründə bu tədbirlər SSRİ-nin təbii-kənd təsərrüfatı rayonlaşdırılması çərçivəsində keçirildiyi və ictimai mülkiyyətə söykənən kənd təsərrüfatının regional ixtisaslaşmasına və yerləşdirilməsinə xidmət etdiyi üçün təbiidir ki, bu zaman Azərbaycana məxsus bir sıra özəlliklər nəzərdən qaçırılmışdı. Ən böyük çatışmazlıq isə torpaq-kadastr rayonlaşdırılması zamanı əsas istehsal vasitəsi olan torpağın nəzərə alınmaması idi. Bu çatışmazlıqlar təbii-kənd təsərrüfatı rayonlaşdırılmasına həsr olunmuş elmi hesabatlarda (1991-1994) da özünü göstərmişdir.




Tədqiqatın metodikası



Ötən illərin tədqiqat materiallarının müqayisəli analizi və yeni torpaq-bonitirovka tədqiqatları nəzərə alınmaqla onların müqayisəli səciyyəsi Azərbaycanın torpaq-kadastr rayonlaşdırılmasına müfəssəl dəqiqləşdirmələr etməkdə yardımçı olmuşdur (1,2,3,4). Yuxarıda deyilənlərin hamısını nəzərə almaqla, respublikanın sərhədləri daxilindəki 5 təbii-kənd təsərrüfatı vilayəti hüdudlarında 28 kadastr vahidi (25 torpaq-kadastr rayonu və 3 torpaq-kadastr yarımrayonu) ayrılmışdır. Bu kadastr vahidlərindən 22-si əkinçilik rayonu və yarımrayonu, 6-sı isə yay və qış otlaqları rayonlarından ibarətdir. Torpaq-kadastr rayonlarının sərhədləri çəkilərkən ərazinin relyefi, iqlimi, geomorfoloci, torpaq-landşaft şəraiti əsas götürülməklə yanaşı, onların kənd təsərrüfatı ixtisaslaşması və iqtisadi göstəriciləri də nəzərə alınmışdır. Bu prinsiplər əsasında Qusar-Qonaqkənd, Cəliliabad, Dağlıq Şirvan kadastr rayonları və Xaltan-Xınalıq, Təzəkənd -Üçtəpə, Mərəzə -Hilmilli kadastr yarımrayonları ayrılmışdır.

Aparılmış dəqiqləşdirilmələrin nəticəsində Azərbaycan ərazisi aşağıdakı torpaq-kadastr rayonlarına və yarımrayonlarına bölünmüşdür:

1. Abşeron-Qobustan; 2. Dəvəçi-Xaçmaz; 3.Qanıx-Türyançay; 4.Acınohur; 5. Şəki-Zaqatala; Qusar-Qonaqkənd (daxilində Xınalıq-Xaltan yarımrayonu); 7.Dağlıq Şirvan (daxilində Mərəzə-Hilmilli yarımrayonu); 8.Babadağ-Qutan; 9. Gəncə-Qazax; 10.Mil-Qarabağ; 11. Arazboyu; 12. Ceyrançöl; 13. Daşkəsən-Gədəbəy; 14. Laçın-Qubadlı; 15. Dağlıq Qarabağ; 16. Dəlidağ-Şahdağ;17. Muğan-Salyan; 18. Aran Şirvan; 19. Lənkəran-Astara; 20. Cəliliabad (daxilində Üçtəpə-Təzəkənd yarımrayonu); 21. Lerik-Yardımlı; 22. Peştəsər-Burovar; 23. Şərur-Ordubad; 24. Şahbuz-Parağaçay; 25. Biçənək-Qapıçıq.

Q.Ş.Məmmədovun yeni rayonlaşdrıma sxeminə uyğun olaraq ümumi sahəsi 2,24 mln ha olan respublikanın dağlıq ərazilərinin 52-57%-i təşkil edən Kiçik Qafqaz (K.Q.) təbii-kənd təsərrıfatı vilayətinə Gəncə-Qazax, Arazboyu, Ceyrançöl, Daşkəsən-Gədəbəy, Laçın-Qubadlı, Dağlıq Qarabağ, Dəlidağ-Şahdağ kadastr rayonları daxil edilmişdir.




Tədqiqat obyekti



Q.Ş.Məmmədovun yeni rayonlaşdrıma sxeminə uyğun olaraq, bizim tərəfimizdən tədqiqat ərazisinə daxil olan Dəlidağ-Şahdağ, Gəncə-Qazax, Daşkəsən-Gədəbəy, Ceyrançöl torpaq-kadastr rayon toraqlarınını açıq bonitet şkalalarına əsasən onların yekun bonitet şkalaları qurulmuş və bonitet balları tapılmışdır.

.


I.Dəlidağ-Şahdağ kadastr rayonu


Buraya respublika rayonlarından Gədəbəy, Daşkəsən, Goranboy, Göy-göl, Şuşa, Laçın, Xocavənd, Ağdərə və Kəlbəcər rayonlarınını yüksək dağlıq torpqları daxildir.ümumi sahəsi 170,6 min .ha-dır. Lakin biz tədqiqat ərazisinin kadastr rayonu daxilində Gədəbəy, Daşkəsən, Goranboy, Göy-göl rayonlarının yüksək dağlıq ərazi torpaqlarının qiymətləndirilməsini aparmışıq. Dəlidağ-Şahdağ kadastr rayonunun tədqiqiat ərazisinə daxil olan ərazisinin ümumi sahəsi 168635,59 ha-dır.Bu torpaqlardan başlıca olaraq yay otlaqları kimi istifadə olunur. Belə ki, otlaqların sahəsi Gədəbəy rayonunuda 12,5 min.ha, Daşkəsəndə -93,4 min ha təşkil edir. Bol yem sahələrəi illik yağıntıların miqdarı 35,-700 mm-ə çatan 1000-3000 m hündürlükdə yerləşir. Bu kadastr rayonunda . ibtidai dağ çəmən, çimli dağ-çəmən, qaratorpağabənzər dağ-çəmən, dağ-çəmən bozqır,qalıq karbonatlı dağ-çəmən torpaqları geniş yayılmışdır.





Dəlidağ-Şahdağ kadastr rayonu
(Gədəbəy, Daşkəsən, Goranboy, Göygöl rayonlarının yüksək dağlıq əraziləri)


Torpaqların adı

Sahəsi ha

Bonitet balı

Ha

Bal

1. Qaratorpağabənzər dağ-çəmən

26265.14

76

2. İbtidai dağ çəmən

4129,3

39

3.ÇİMLİ dağ çəmən

36811

67

4. Karbonatlı dağ-çəmən

4433,35

40

4. Dağ çəmən bozqır

97509

51

Qiymətləndirilən sahələr üzrə cəmi

165018,49




Sair torpaqlar

3617,1




Kadastr rayonu üzrə cəmi

168635,59

55



II.Daşkəsən-Gədəbəy kadastr rayonu


Bu rayon Gədəbəy, Daşkəsən, Göy-göl, Qazax, Goranboy, Tovuz, Şəmkir, Ağstafa rayonlarının alçaq və orta dağlıq əraziləri daxildir. Kadastr rayonunun ımumi sahəsi 611,9 min ha-dır ki, bu da ölkə ərazisinin 7,0%-ni təşkil edir. Rayonda əkinaltı torpaqlar 4,8 min ha, çoxillik əkmələr /9,4 min ha, dincə qoyulmuş torpaqlar -2,2 min ha, örışlər-21,0 min ha, otlaqlar, biçənəklər -25,0 min ha təşkil edir. Rayon Kiçik Qafqaz təbii vilayətinin şimal yamacında yerləşir. Burada gıclı parçalanmış orta dağlıq enliyarpaq meşə və meşəsonrası çəmən-kol landşaft tipləri yayılmışdır. Nəmlik dərəcəsinə görə bu ərazi yavrımrıtubətli zonaya daxil olur (Md=0,25-0,45). Yağıntıların illik miqdarı (350-400 mm) ərazinin hındırlıyındən asılıdır. Ərazinin aşağı sərhəddində cızi rıtubət çatışmazlığı hiss olunur. Fəal temperaturlar cəmi 3200-35000C-yə bərabərdir. Rayonda dağ-çəmən, yuyulmuş dağ-qaratorpağabənzər, karbonatlı dağ qaratorpaq, yuyulmuş qəhvəyi dağ-meşə, tınd dağ-boz-qəhvəyi, dağ-boz-qəhvəyi torpaqlar yayılmışdır. Meşə torpaqlarından başqa, qalan torpaqlar kənd təsərrıfatı istehsalında istifadə olunur. Bu kadastr rayonu kartofçuluğun əsas bazasıdır. İxtisaslaşmanın ikinci dövrəsi-ızımçılık və taxılçılıqdır. İxtisaslaşma sahələri inzibati rayonlar ızrə bərabər şəkildə paylanmamışdır. Kartofçuluqdan başqa, əsas sahələr – qoyunçuluq və maldarlıqdır. Əlavə sahələr taxılçılıq, ızımçılık və bağçılıqdır.


1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   22


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©azrefs.org 2016
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə